too confusing.....

Oke, maak je klaar voor een lang en ingewikkeld verhaal…
Ik heb een jongen ontmoet tijdens stappen en het klikte al gelijk, we hebben dezelfde humor en het was zó gezellig! We hebben dan ook gezoend. Een week later hadden we een date en dit was ook heel gezellig, maar ik wilde het wel een beetje afhouden en heb dan ook het zoenen afgehouden, ook heb ik gezegd dat ik alleen een relatie met een christelijke jongen wilde… De dagen daarna dacht ik dan ook echt dat ik geen relatie met hem wou, we praatten wel via whatsapp, maar ik vervormde hem heel erg in mijn hoofd, waardoor hij veel minder leuk ‘werd’. Ik heb er dan ook voor gezorgd dat de volgende ‘date’ met twee anderen erbij was. Dit deden we later nog een keer met z’n vieren, maar toen leek het net alsof hij steeds meer interesse kreeg in mijn vriendin, terwijl ik hem steeds leuker vond.
Ik wilde graag met hem afspreken om te praten over alles, ook over een soort van ruzie die we op whatsapp hadden gehad, maar het lukte maar niet om een dag te krijgen, dus heb ik alles maar gezegd op whatsapp… Ik weet het, niet de beste oplossing, maar het kon even niet anders… Hij zei dat hij het jammer vond dat ik geen relatie wou, maar dat hij het geaccepteerd had en dat ik duidelijk was geweest… ik heb gezegd dat ik spijt had gehad dat ik het had afgehouden. Maar ik heb geen idee hoe het verder moet! Ik weet echt niet of ik een vriend wil die niet christelijk is, maar hem wil ik wel… en hij heeft door zijn stage ook bijna geen tijd om af te spreken… Nu is het ook best awkward op whatsapp, het liefst zou ik vaker met hem afspreken in het echt, maar daar heeft hij dan geen tijd voor…
Ik vroeg aan hem wat we nu gaan doen, maar hij gaf niet echt duidelijk antwoord… maar ik wil hem ook niet pushen ofzo.
Wat moet ik doen?

Ik vind het rot voor je dat je je zo voelt.

Maar ik zou zelf ook geen tijd in iemand willen investeren die niet duidelijk naar me is en gemengde signalen afgeeft. Te veel drama. Als ik jou was (en dat is niet lullig bedoeld) zou ik eerst even zorgen dat je werkt aan jezelf. En daarmee bedoel ik, nadenken over wat je wel en niet wil. Want als je dat zelf niet eens weet, kan dat voor een ander heel vervelend zijn.

Je hebt het onnodig moeilijk voor jezelf gemaakt.
Waarom weer gaan daten, als je na de eerste date besloot alleen voor christenen te gaan? Je had gewoon geen 2e date moeten aangaan. Zeker niet als je een leuke vriendin uitnodigt. Dan had je het toch al moeten zien aankomen? Hij heeft duidelijk interesse in je getoont, maar jij hebt hem best wel hard afgewezen. Eerst super gezellig met elkaar hebben en daarna zelfs zoenen. Vervolgens daten maar daarna afwijzen omdat hij geen christelijk is. Ik vind het meer dan logisch dat hij zo doet… Persoonlijk had ik je gewoon gedumpt. (als ik die jongen was)

Ik wil echt niet lullig klinken of wat dan ook, maar je hebt het aan jezelf te danken…

Je moet het even over je heen laten komen. Neem geen overhaaste beslissingen.

Waarom wil je perse met een christen terwijl je hem overduidelijk leuk vind? Hij kan altijd nog christen worden.

Ik snap wat je zegt, maar ik vind dat ze iemand maar moeten nemen zoals hij is.

[edit] en als dat niet is wat ze wilt, dan daar ook niet voor gaan dus.

oke, jullie hebben gelijk:( thanks for the wake up call!

ik wil hem niet veranderen, dat heb ik ook tegen hem gezegd, ik weet ook niet waarom ik toch blijf denken dat het iets zou kunnen worden…

Ik denk dat jij eerst voor jezelf op een rijtje moet hebben of het voor jou zo belangrijk is als iemand christen is of niet. Wil JIJ dat de jongen waarmee jij date christelijk is, of wordt dat van je verwacht?

Het nare van fit soort topics is altijd dat je nare reacties krijgt…

Ik zou het niet weten, heel veel sterkte in ieder geval :flushed: Ik zou gewoon met hem praten en misschien een keer afspreken als vrienden, zodat je dan weet of het nog wat is. Of je spreekt met een vriendengroepje af. Of zo.