Toen hij strandde op het eiland

Er was eens een piraat, zo’n piraat met een houten been en een ooglapje. En toen die voer met zijn schip op zee, op zee ja toen gebeurde er iets ergs, iets vreselijks. Toen hij daar voer, brak zijn schip, ja het brak. En toen moest ie zwemmen door zee. Toen tijdens het zwemmen keek hij achterom, ja dat deed hij. En wat hij toen zag was niet niks - eigenlijk was het wel niks – want het schip was al naar de bodem gezonken. Ja, helemaal naar de bodem met de mooie groene schelpjes, maar natuurlijk ook paarse. Toen na al de geploeter, kwam ie eindelijk op een eiland, ja een eiland. Toen had de piraat een geluk, ja een geluk, dit was het eiland waar hij heen moest. Toen pakte hij de schatkaart, ja een heuse schatkaart. Toen ging hij op zoek naar die drie kokosnootbomen, ja met kokosnoten.

En toen kwam ie een maki tegen, een echte maki. Maar toen bleek de maki een kubuskoning te zijn. Dus toen ging hij mee met de maki naar de kubussen, ja de kubussen. En toen kwam hij bij de kubusmensen, ja de kubusmensen. En de maki was de koning, ja de koning van deze kubusmensen. En toen zag hij dat de kubusmensen, kubushoofden hadden. In de vorm van een kubus, ja een kubus. En toen moest hij ook een kubusmens worden en wilden ze zijn hoofd persen tot een kubus, ja persen. Maki de kubuskoning, beval zijn kubusvolk, ja zijn volk om de pers te halen. Deze pers was in de vorm van ’n kubus ja ’n heuse kubus. De piraat werd onwijs bang, zo bang dat ie in z’n broek plaste, ja dat deed hij echt. Maar gelukkig was daar ’n moment, ja ’n moment, dat hij helder kon denken. Ja heus, de piraat kon denken. Dus toen de kubusmensen heel druk bezig, ja druk bezig, om de pers te halen, rende de piraat, ja hij rende zo hard als hij kon weg, totdat hij niet verder meer rennen kon. TO BE CONTINUED.

OH TOF JE GAAT VERDER

waarom herhaal je alles, of snap ik iets niet helemaal? :slightly_smiling_face:

dat met die kubussen is leuk trouwens :wink:

dat hoort bij het verhaal :wink:

Hij kon niet meer verder rennen, nee echt niet meer verder, van uitputting. Toen plofte hij neer, ja hij plofte neer heel hard. Op een grote kei, ja ’n hele grote kei. En toen plotseling, heel plotseling, door ’t gewicht van de grote enge met ooglapje piraat. Ja toen door hem, zakte de steen langzaam de grond in, jazeker hij zakte de grond in. En wat er toen gebeurde, ja gebeurde, dat geloof je nooit, nee nooit. Onze enge gehavende, piraat, ja hij, hoorde in de verte iets rommelen, iets heel hard rommelen. Van schrik viel hij van de kei, ja hij viel van de kei, met z’n benen in de lucht, ja zo in de lucht. Toen, ietwat beduusd, ja beduusd, krabbelde hij overeind. Hij zag allemaal sterretjes, ja sterretjes, maar ze waren niet echt. Toen hij enigszins ietwat was bijgekomen, ja wat bijgekomen, liep hij langzaam, naja liep hij sloop meer. Hij sloop dus ja, in de richting van waar ’t gerommel vandaan was gekomen, ja die richting sloop hij op. Langzaam aan, ja heel langzaam aan, zag hij in de verte iets onwijs groots, ja ontiegelijk groot. Door ’t gebladertje, ja al die blaadjes, zag hij nog niet echt, nee nog niet echt, waar hij op af sloop. Hij werd nieuwsgieriger en nieuwsgieriger en ging steeds harder lopen, ja toen ging hij harder lopen… TO BE CONTINUED.

Moet ik dit serieus nemen?

ja

Goh, dit heb ik een heeeele tijd geleden hier ook al eens zien staan.

En terwijl hij harder ging lopen, ja veel harder, ging hij ook meer herrie maken. Die herrie kwam van de brekende takjes, ja takjes die braken en ritselende blaadjes, ja blaadjes die ritselde. Ondertussen, hadden de kubusmensen en hun maki koning, ja hun maki koning ook natuurlijk, gemerkt dat onze geliefde piraat, ja hij ja, was ontsnapt. Toen werd de maki koning en zijn kubusvolk ja, zijn kubusvolk onwijs boos, zo boos dat er geen woord voor is. Het kubusvolk begon wild te worden, ja onwijs wild, en iedereen begon door elkaar te schreeuwen en te roepen en te blèren over wat ze moesten, ja over wat ze moesten doen. De maki koning kreeg hoofpijn, ja hoofdpijn van dat geschreeuw en geroep en geblèr. Toen moest hij bedenken, wat hij kon doen, ja wat hij kon doen, om zijn kubusvolk stil te krijgen, ja muisstil te krijgen… TO BE CONTINUED

het was een nieuwe poging waard

Ik vind al dat herhalen irritant lezen, maargoed.

Opeens, ja heel opeens, ging er ’n klein lampje, ’n miniscuul lampje, boven ’t hoofd van onze geliefde kubus maki koning branden, ja dat ging het zeker. Eerst was ’t bijna niet te zien, nee helemaal niet, maar des te beter ’t plan werd uitgewerkt, in ’t kleine hoofdje van onze maki, ja onze maki, des te harder ging ’t schijnen, ja schijnen. Dit is natuurlijk niet letterlijk, want iedereen weet, ja iedereen weet dat er geen echte lampjes, ja echte lampjes boven mensen hun hoofd verschijnen, ja boven hun hoofd, als er een onwijs goed idee ontstaat, ja ontstaat in dat een en het zelfde hoofd, ja. Zeker niet boven ’t hoofd, ja het heilige hoofd, van onze maki. Dit gebeurde in enkele luttele seconde, eigenlijk was ’t nog niet eens één seconde, nee nog niet eens, zo snel kon onze maki, ja onze maki denken. En nu hoor ik jullie al denken, ja ik kan jullie horen denken. Wat zou onze maki koning, ja onze maki koning, toen hebben bedacht. Ja wat zou het nou zijn, wat zou het nou toch zijn. Ik weet dat jullie nieuwsgierig zijn, ja onwijs nieuwsgierig, maar wat er toen gebeurde… TO BE CONTINUED

Ja, nu willen jullie natuurlijk weten, onwijs graag weten, wat onze maki koning, ja de koning had bedacht. Maar voor we daar verder op in gaan, ja der verder over uitweiden, moeten we, kunnen we, natuurlijk niet onze piraat vergeten, ja die kunnen we niet vergeten, of waren jullie die al vergeten? De piraat dus, ja hij, waar was hij ook alweer, oohja, daar was hij, sluipend in ’t gevaarlijke bos, ja ’t onwijs gevaarlijke bos, richting het geluid, ja het gebulder wat was ontstaan, ja zomaar was ontstaan, toen hij neerplofte, ja neerplofte op ’n grote grijze kei, ja ’n hele mooie kei. Nou hij was toen dus bezig met in de richting, van dat rare geluid te lopen, ja dat deed hij, maar toen maakte hij, alleen zoals ’n piraat dat kan, ja alleen ’n piraat kan dat, onwijs veel herrie, want onze piraat, met zijn houten been, ja hij had natuurlijk ’n houten been, kon zich toen natuurlijk, ja heel logischerwijs niet zo makkelijk, ja makkelijk en geluidloos door ’t woud bewegen, ja geluidloos bewegen, met ’n houten been, ja met ’n houten been, is zo makkelijk nog niet, nee… TO BE CONTINUED

Hoi TIRREG_
Ik heb het eerste stukje van je verhaal gelezen,
En ik vind het niet fijn lezen dat je alles herhaalt. Ook zie ik in je eerste stukje dat je heel erg vaak met “Toen” schrijft. Ik heb niet verder gelezen omdat ik je eerste stukje gewoon irritant vond om te lezen en dan heb ik geen zin meer om verder te lezen.

Mensen hebben al gezegd dat het irritant is en hier heb je niet gereageerd, kortom je bent té eigenwijs om het op te nemen als een tip en het aan te passen in je verhaal. Als je de tips niet wilt aannemen vind ik het best, maar dan heb ik geen zin meer om überhaupt ooit nog verder te lezen dan het eerste stukje.

ik hou er ook niet zo van om die verhalen te lezen waarin alles wordt herhaald, misschien anderen wel dus die mogen dit topic lekker blijven volgen.
maar voor mij is dit niks.
ik hou sws niet zo van verhalen die ik op een laptop moet lezen, doe mij maar een boek.

Je hebt verder geschreven, eindelijk. Weet je hoe lang we hierop gewacht hebben Gerrit :c

ja is niet mijn schuld! dat het vorige keer gesloten was!

Was het serieus gesloten? What the hell.

Als die gesloten was, waarom open je dan een nieuwe. :pensive:

ja stom he!