Tips voor schrijvers

Haai mensen!

Hier op girlscene zie ik steeds meer mensen die een verhaal schrijven, maar het nooit afmaken (heb ik zelf ook hoor :stuck_out_tongue:, maar het is wel irritant geworden nu het aantal ver tien voudigd is!!), het te overdreven maken, geen goede (correcte) spelling gebruiken, enz.
Ik dacht: laat ik eens een topic maken, waardoor we die mensen al het commentaar besparen.

Zelf heb ik ook 2 verhalen geschreven. Eentje heb ik trouw afgemaakt en de ander ben ik mee gestopt, omdat er te weinig lezers waren en dus ook te weinig motivatie was. Elke schrijver weet het: complimenten, trouwe lezers en opbouwend kritiek stimuleren je om door te schrijven!

Mijn gedachten achter dit topic was; laten we elkaar tips geven, zodat je beter leert schrijven ( ik snap nog steeds níks van alinea’s bijvoorbeeld en ik zie genoeg mensen die nog nooit van hoofdletters en leestekens hebben gehoord), inspiratie bronnen deelt, tips geeft voor de start en opbouw van een verhaal/column enz.

Misschien helpt dat veel mensen die graag iets willen schrijven maar niet alles snappen/mensen die ergens mee begonnen zijn maar het onleesbaar hebben geschreven. Vragen stellen mag hier dus ook, hè! :stuck_out_tongue:


Edit Pivmod - ik presenteer u met trots:

DE INHOUDSOPGAVE!

Waar alle tips overzichtelijk staan met een linkje naar het originele bericht, yay. Probeer bij het submitten van een tip ook even duidelijk aan te geven waar het over gaat, dan is het makkelijker voor anderen als ze willen filteren.

Ik zal beginnen :relieved: :

Dit vond ik in mijn Nederlandsboek en ik vind het zelf heel handig als ik begin met iets nieuws. Zo kan ik de personen die grote rollen spelen in het verhaal omschrijven en me beter inleven. Misschien is het ook iets voor jullie??

Je markeert de eigenschap die bij die gene past en schrijft eventueel onder elk stukje een kleine omschrijving of hoe je het wilt opbouwen ofzo. :stuck_out_tongue:

Betrouwbaar – Onbetrouwbaar
Strijdlustig – Geeft moed gauw op
Druk – Rustig
Zachtaardig – Gemeen, wreed
Actief – Lui
Haatdragend – Kan vergeven
Gemoedelijk – Venijnig
Agressief, gewelddadig – Vredelievend
Eerlijk – Oneerlijk
Standvastig – Wispelturig
Onzeker – Zelfbewust
Verlegen – Brutaal
Angstig – Zelfverzekerd
Bescheiden – Grote mond
Bazig – Onderdanig
Arrogant – Sociaal
Dwars – Meegaand
Moeilijk in de omgang – Makkelijk mee om te gaan
Eigenwijs – Gehoorzaam
Heldhaftig, dapper, moedig – Laf
Zenuwachtig – Ontspannen, kalm
Nieuwsgierig – Ongeïnteresseerd
Komt voor zichzelf op – Laat over zich heen lopen
Vrolijk – Somber
Besluiteloos – Besluitvaardig
Impulsief – Denkt goed na
Slim – Dom
Warm, gezellig – Koel, afstandelijk
Gevoelig – Gevoelloos
Aardig – Gemeen
Driftig – Niet gauw boos
Eerlijk – Oneerlijk, achterbaks
Snel in paniek – Kalm
Gaat eigen weg – Meeloper
Tobberig – Zorgeloos
Egoïstisch – Sociaal
Hulpvaardig – Laat anderen het zelf uitzoeken
Kinderachtig – Volwassen
Gelukkig – Ongelukkig
Gesloten – Spontaan
Geremd – Vrij
Achterdochtig – Goedgelovig
Vijandig – Vriendelijk
Zelfverzeker – Onzeker
Roekeloos – Doordacht
Vasthoudend – Geeft snel op

Nog iets (ik post het meteen maar, als hier geen vraag naar is, dan sterft het vanzelf wel af :stuck_out_tongue: )

Over manieren om spanning in je verhaal te schrijven (ook uit mijn Nederlands boek) :
[b]

  • Informatie voor de lezer verzwijgen.
  • Er is een geheim of raadsel dat beetje bij beetje wordt onthuld.
  • Hoe het verder zal gaan, wordt niet meteen verteld, maar uitgesteld (vertraging).
  • De personen komen in enge of gevaarlijke situaties terecht.
  • Het verhaal speelt zich af in een griezelige omgeving.
  • Het verhaal breekt af op een spannend moment (cliffhanger). [/b]

En weer iets uit mijn boek (het kan serieus handig zijn!) :
Over hoe je mensen personages laat leren kennen:
[b]

  • Door ze te laten lezen wat ze denken en voelen
  • Door ze te laten lezen wat ze zeggen en doen
  • Door ze te laten lezen wat andere over hen zeggen of denken
  • Door middel van “bijzondere” teksten als krantenkopjes, dagboeken en smsjes[/b]

Ik heb dus het zelfde NL boek…

Maar ook :

  • dingen vertellen dat de lezer het wel weet, maar de hoofdpersoon niet
    voorbeeld :
    De jongen liep het donkere huis in. Hij wist niet dat een grote sterke man met diepe ogen naar hem zat te staren… in zijn hand hield hij een mes, maar de jongen dacht dat ie helemaal alleen was.
    zoiets ;p

En tips voor dit verhaal?
http://forum.girlscene.nl/forum/schrijfsels/verhaal-ik-zie-een-loverboy-106193.0.html

Haha, op niveau :stuck_out_tongue:

Er viel me één ding op, voor de rest eigenlijk niets
Maar dat was dit;

Jij schrijft vaak aan het begin van de zin, als iemand iets zegt:
‘‘oh’’ zei ik, ‘’ ik wou kijken wat er op dat briefje stond’’
En die dik gedrukte “o” moet een hoofdletter zijn :stuck_out_tongue:

Ik vind 't trouwens een leuk verhaal!! =D

oke dankje! :grinning:

Deze heb ik er allemaal in zitten xD
Iemand nog tips voor mijn verhaal? Ik ben er nu tijdelijk mee gestopt ivm toetsweek, maar na volgende week ga ik er weer mee door =] http://forum.girlscene.nl/forum/schrijfsels/verhaal-nieuw-leven-104178.0.html

@ xDniess, ik heb alleen het eerste stukje gelezen, dus weet niet of het in de rest van je verhaal ook zo is, maar je gebruikt het woord hun verkeerd. ‘maar hun zijn gewoon vervloekt’ zoiets stond er, dat moet ‘maar zij zijn gewoon vervloekt’ zijn. Je aanhalingstekens zijn ook een beetje vaag, als je een quote begint begin je met '` zoiets terwijl je ’ of " moet gebruiken.
Verder vind ik het wel een leuk verhaal, voor zover ik het gelezen heb ^^

Goed toch! :slightly_smiling_face:

Niet echt dingen, alleen moet je met iets wat iemand zegt een ‘,’ gebruiken.
Bijvoorbeeld:

"Hallo,"zegt Hans, “hoe gaat het?”

En een paar spreektaal achtige woordjes kunnen weg gelaten worden.

Maar die dingen zijn zo klein :stuck_out_tongue:

Oke, tnx =] Maar als t n hele zin is lijkt me wel dat t met n punt moet xD Zit trouwens altijd te twijfelen of dat ‘zegt’ erachter nou met of zonder hoofdletter moet xD [bij een hele zin dan ofcourse xD]

Zegt moet niet met hoofletter :stuck_out_tongue: .
En natuurlijk moet het met punt als je krijgt: “Ik moet even op MSN kijken.”

Niet? Oh vaag… Want als je met een . eindigt lijkt me dat je met de volgende zin begint, die dus met een hoofdletter moet [mn spellingscontrole zijkt erom]

CORRECTE SPELLING, GRAMMATICA EN PUNCTUATIE.

Ik begín niet eens aan een verhaal als het onleesbaar is. Alinea’s, witregels en af en toe eens op enter drukken (vooral na dialoog! Ik heb zo’n hekel aan stukjes die zo lezen: ‘“ik houd van je” zei hij. “ik ook van jou” zei zij. “maar ik kan nu niet bij je zijn.” “waarom niet?” vroeg hij.’ Nou ook een voorbeeld van slechte dialoog xD Maar het leest ook heel vervelend) ZIJN JE VRIENDEN.

Verder, een pakkende titel!
Ik zal geen specifieke voorbeelden geven van het forum, maar weer een paar dingen zomaar verzinnen (als ze overeenkomen met jouw titel, tsja, zelf schuld).
Ik zou geen verhalen lezen met titels als ‘mijn hond’, of ‘wat mij gebeurde gister’ of ‘my best friend’ ofzo.
Een paar van mijn favoriete verhalen online? Hebben titels als: “Underwater Light”, “A Thousand Beautiful Things”, “Windfall”, “If You Were The Last Man On Earth” en “Family History” (goed, de titel daarvan was oorspronkelijk “Big Damn Petrelli Story” maar dat was maar een working title xD).
Dat zijn titels waarvan je nieuwsgierig wordt.

Het ergst vind ik nog als zinnen maar achter elkaar doorlopen, zonder komma’s of punten ofzo. Daarna vind ik de afwezigheid van leestekens irritant, zo moeilijk zijn een paar komma’s en punten toch niet? Je hoeft niet alles goed te doen, zolang het maar een beetje leesbaar is.

Lunaste, ik word inderdaad nieuwsgierig naar die verhalen, lees je die op forums ofzo? ^^

Heel even een vraagje. ik geef hier even een voorbeeldzin:

“Natuurlijk wil ik met je mee,” zei Jan, “Maar ik kan vandaag niet.”

Moet er achter ‘mee’ een komma? En achter Jan?
Ojaa wat is het verschil tussen ’ en " ? (1 of 2 haakjes)

Je eerste zin is correct, alleen moet “maar” niet tussen aanhalingstekens.

En " is een aanhalingsteken. Die wordt gebruikt om iets te quoten oid.
’ is een weglatingsteken. Vroeger schreef men -des avonds- , nu schrijft men 's avonds. Ook wordt het gebruikt als men de spreektaal wil verwoorden, bijvoorbeeld: -het is- en -'t is-.

Zijn je verhalen dan ook in het Engels? Want eigenlijk vind ik het best rot dat mensen een Engelse titel gebruiken en zo hun eigen taal verwaarlozen, terwijl ze een Nederlandstalig verhaal hebben. =/

[quote author=CrashingNerual link=topic=106910.msg[quote author=Forlorn link=topic=106910.msg[quote author=Forlorn link=topic=106910.msg3141717#msg3141717 date=1225490842]#msg[quote author=Forlorn link=topic=106910.msg3141717#msg3141717 date=1225490842] date=1225490842]#msg[quote author=Forlorn link=topic=106910.msg[quote author=Forlorn link=topic=106910.msg3141717#msg3141717 date=1225490842]#msg

Ja, die verhalen zijn in het Engels. En ik vind een Engelse titel op zich niet erg, maar het moet wel nut hebben (bijv. dat het beter klinkt, of dat het een concept bevat dat in het Nederlands moeilijker uit te leggen is).

[quote author=CrashingNerual link=topic=106910.msg[quote author=Forlorn link=topic=106910.msg[quote author=Forlorn link=topic=106910.msg3141717#msg3141717 date=1225490842]#msg[quote author=Forlorn link=topic=106910.msg3141717#msg3141717 date=1225490842] date=1225490842]#msg[quote author=Forlorn link=topic=106910.msg[quote author=Forlorn link=topic=106910.msg3141717#msg3141717 date=1225490842]#msg

Op LiveJournals, of andere sites.
Die eersten zijn Harry Potter fanfics, de laatste twee zijn Heroes fanfics. Als je interesse heb kan ik je wel een paar links geven.

Tip voor je schrijfstijl uitzoeken:
Vaak is het duidelijk om de ik-stijl te gebruiken bij meerdere hoofdpersonen. Je wisselt dan per stuk van persoon, zodat het duidelijk blijft wie-wat denkt en vind.

Als je niet weet hoe je het makkelijkst schrijft, in welke tijd en welk perspectief, kan het werken om te denken aan je verhaal en een stukje te schrijven. Begin bijv. bij de ik vorm in de verledentijd. Als je soms ineens wisselt naar tegenwordige tijd, is het handiger om de tt in je verhaal aan te nemen. Het wordt namelijk vermoeiend om de heletijd op te moeten letten hoe je schrijft.
Aan de heletijd wisselen van tijd vind ik zeer irritant, dus zou ik ook afhaken met lezen. Schrijven is makkelijker vol te houden wanneer het vanzelf gaat of als je heel veel complimenten krijgt en veel lezers hebt

Inspratie tip (heel simpel):
Denk eraan wat voor een soort verhaal je wilt schrijven (thriller/horror, drama, chick lit, fantasie, sprookje, column). Als je dat weet en een beetje een idee hebt welke richting je in zo’n thema op wilt (Bijv. bij de soort drama: door ziekte, geloof, verslaving, mishandeling of verwaarlozing door ouders), kan het werken om een hele dag alles wat je binnen dat thema opmerkt (op tv, uit een gesprek oppikken, in boeken/tijdschriften, als je naar iets kijkt zoals een beeld, of weet ik het wat) op te schrijven. Dit kan heel handig zijn en er is altijd wel wat waar je wat mee kan!

En dan een vraag: wie kan me precies uitleggen wanneer je alinea’s plaatst?

Nog meer, yaaay:

  1. Iedereen heeft zijn eigen manier om te schrijven, sommige mensen maken hele gedetailleerde plannen en flowcharts, en sommigen schrijven vanuit de losse pols, maar ik zou wel aanraden om een plan van tevoren te maken.
    Dit is niet bedoeld om mijn eigen verhaal te pimpen, maar voor mijn verhaal hier op Girlscene heb ik voor elk hoofdstuk even kort de hoofdpunten opgeschreven over wat er in ging gebeuren, en voor het laatste stuk heb ik een langer stukje staan met alle punten die ik erin ging verwerken. Zo kan je je stijl nog wel soepel houden en het verhaal zijn vrije loop laten, maar weet je wel precies welke richting je op moet.

  2. Een openingszin is heel belangrijk. Ik beslis vaak al na de eerste alinea of ik een verhaal verder lees of niet. Als het begint met: “Ik ben Sara, ik ben zeventien jaar oud en ik woon bij mijn ouders. Ik heb een heel lief vriendje en hele leuke vriendinnen.” denk ik al gauw ‘okee, deze lees ik niet verder’ (tenzij de volgende zin is: ‘Wat niemand weet, echter, is dat dit beeld van de doorsnee tiener me weg laat komen met een paar van de meest fantastische misdaden van het afgelopen decennium’ ofzo).
    Een goed begin zet de toon van het verhaal en maakt de lezer nieuwsgierig. NIET METEEN ALLES UITLEGGEN. Een van mijn favoriete verhalen op het internet op het moment begint zo:
    “Mohinder wondered what time it was.”
    Een van mijn favoriete boeken begint zo:
    “Far out in the uncharted backwaters of the unfashionable end of the Western Spiral arm of the Galaxy lies a small unregarded yellow sun. Orbiting this at a distance of roughly ninety-eight million miles is an utterly insignificant little blue-green planet whose ape-descended life forms are so amazingly primitive that they still think digital watches are a pretty neat idea.”
    Deze openingszinnen zetten de toon, en bij de eerste zin wordt je nieuwsgierig, omdat er zo weinig informatie in staat, bij de tweede daarentegen merk je al meteen dat dit verhaal over het universum zal gaan en je merkt dat het een verhaal met humor wordt.
    Het gebeurt wel eens dat mensen ondanks een slechte eerste bladzijde/alinea doorlezen, maar vaak zijn first impressions alles voor verhalen.
    (Ik moet zeggen dat ik ook heel erg in mijn nopjes ben met mijn openingszin voor mijn verhaal hier:
    ‘Precies één jaar geleden nam ik de telefoon op en was Vivian dood.’)

  3. SHOW, DON’T TELL.
    Dit is een heel, heel moeilijk concept om uit te leggen, en nog moeilijker om te doen.
    Voor een voorbeeld van telling not showing moet je Twilight lezen, eigenlijk.
    Het meest duidelijke meta-voorbeeld van showing not telling heb ik gelezen in Boy Meets Boy.

Maar goed.
Telling is je publiek vertellen wat ze van iets of iemand moeten vinden, of teveel uitleggen, in plaats van het plot of de acties van die persoon het laten voelen.
Een beetje telling is prima, maar telling is bijvoorbeeld:
‘“Ik moet je iets vertellen,” zei hij met een nerveuze blik in zijn ogen.’
Nou is daar op zich niet heel veel mis mee, maar als dit te vaak gebeurt is het bad writing. Bovendien heb je dit heel vaak in verhalen: Hij/zij had een boze/verdrietige/blije blik in haar ogen. Niet alles kan je uit iemands ogen aflezen!
Showing zou zijn:
‘Hij zat tegenover me, maar hij ontweek mijn blik. Zijn handen trilden, en hij frunnikte aan het servetje in zijn handen, scheurde er kleine stukjes vanaf. Eindelijk keek hij me aan, deed zijn mond open, maar haperde.
“Ik eh… ehm… ik moet je iets vertellen.”’
Nou is dat niet een geweldig stuk proza, maar ik moest een voorbeeld hebben.

Nou goed, heel veel mensen hebben iets over show don’t tell geschreven, en dit was mijn uitleg ervan. Niet heel fantastisch, maar ach.

Edit: http://en.wikipedia.org/wiki/Show,_don’t_tell
Een Wikipedia artikel, yaaay!