tips voor iets vertellen tegen ouders

Ik heb gesprekken met iemand omdat het niet goed ging met mij momenteel gaat het redelijk, maar nog niet 100% goed! Nu heeft die vrouw gezecht tegen mij dat ik binnen nu (toen donderdag) en 2 weken alles verteld moest hebben tegen een van mijn ouders of allebei, maar ik durf dat dus niet ben heel bang voor hun reactie en om hun pijn te doen, ik wil nu een brief schrijven maar weet niet hoe ik dit moet gaan aanpakken en wat ik het beste kan doen! Hopelijk kunnen jullie mij tips geven of helpen! Alvast bedankt! :slightly_smiling_face:

ik upje, want ik weet natuurlijk niet wat er met je aan de hand is en blabla ik zou gewoon een brief schrijven en die op me mama’s bed leggen.

ja, als je de situatie niet weet kan je moeilijk iets zeggen ;S

Schrijf inderdaad gewoon alles op. En dan geef je het aan je moeder en dan maar afwachten (daarna er over kletsen).

Een vriendin van mij moest ook iets moeilijks vertellen…
en toen had ze brief geschreven en onder kussen gelegd, en toen naar haar moeder gesmst wil je even onder je kussen kijken?

Ik zou zelf gewoon een punt met jezelf afspreken wanneer je het gaat vertellen, bijvoorbeeld bij het avondeten oid, en het dan gewoon allemaal vertellen. Dan kan je er ook gelijk over praten.
Maar als het voor jou makkelijker is om een brief te schrijven moet je dat natuurlijk doen.
De manier waarop het gedaan wordt is niet zo belangrijk, ook niet voor je ouders denk ik zo, het belangrijke is dát je het vertelt. Dus zolang je dat maar doet maakt het denk ik weinig uit.

Bedankt alvast allemaal ik vind het echt moeilijk vooral omdat ik maar 2 weken had, inmiddels minder! nouw mijn situatie in het kort is: 4 jaar geleden heb k mijn neef door middel van zelfmoord verloren en dat heb ik niet kunnen verwerken, hierdoor ben ik de fout ingegaan maar ook mede doordat mijn ouders altijd weg waren en ik veel alleen was! in die periode dat het slecht ging heb ik geblowd, mezelf 2x verwond, aan zelfmoord gedacht, en was heel terug getrokken heel stil enzo! maar ik ben gewoon egt bang op hun reactie enzo!

wat er ook gebeurd , je zult altijd nog hun dochter blijven, en je ouders zullen altijd nog van je blijven houden. Het gesprek moet je sowieso voeren, dus dan maar liever vroeg dan laat, toch? want nou zit je er alleen maar mee. Ik kan je niet zeggen of je het door middel van een brief moet doen of door middel van een gesprek tijdens het avondeten oid. Dat ligt eraan wat jij het prettigst vind. Ik kan je alleen maar zeggen dat het voor jezelf, maar ook voor je ouders het fijnst is dat je het zo snel mogelijk zegt. Het kan zijn dat je ouders al een hele tijd in de gaten hebben dat het niet goed met je gaat, maar zij moeten het ook onder ogen komen, omdat jij je ouders echt nodig hebt bij het verwerken van de dood van je neef.

Het is inderdaad moeilijk om zo iets te vertellen, wat ik zou doen als ik jou was, is 1 van beide apart nemen. Als je het tegen allebei tegelijk moet vertellen kunnen je ouders samen er over praten terwijl jij er bij zit, dat is heel ongemakkelijk. Ik zou het dan ook neit via een brief doen maar persoonlijk, in een brief kun je je emoties niet oprecht uiten, en kan iets wat voor jou zo logisch lijkt verkeerd overkomen, met alle gevolgen vandien!

succes

ik heb ook in een soort vergelijkbare situatie gezeten waardoor ik alles moest vertellen wat me dwars zat. Dus ik weet wel dat het erg moeilijk is. Ik heb zelf gewoon op een avond bij mijn vader gezeten, gewoon toen hij aan het computeren was & heb het toen verteld. Later kwam mijn moeder uit de woonkamer en hebben we met zn alle gepraat en gehuild en alles. Toen werd de situatie veel beter. Maar de manier waarop je het verteld maakt wel veel uit vind ik zelf, als je gelijk bijvoorbeeld als je het ergens niet mee eens bent je gaat stem verheffen, worden je ouders ook boos. Dus je kan het beste alles proberen op een normale toon te brengen. En over de manier zelf (brief etc. ) moet je gewoon doen wat jou het beste ligt. Je kan bijvoorbeeld, wat boven mij ook al is gezegd, een brief onder je moeders/vaders kussen leggen en dan lezen ze het vanzelf wel. Maar het probleem is dan wel, dat je de hele tijd in spanning zit wanneer ze hem lezen etc. En als je het persoonlijk aan je ouders wil vertellen, zoek een goed moment uit ( daarmee bedoel ik als je ouders goed gehumeurd zijn. Je kan ook nog tegen je ouders zeggen : ‘Ik zou graag vanavond met jullie willen praten’ Dan weten ze al wat er gaat komen neem ik aan, en dat verteld wel wat makkelijker. Maar niet vergeten : Je ouders zullen hoe dan ook van je houden, je bent hun dochter. Veel succes & sterkte met alles (:

ik moest dat ook doen,
maar toen ik dat niet deed, heeft die vrouw zelf een afspraak gemaakt met mij en mijn ouders, en het zo verteld.
misschien dat dat bij jou ook kan ?

Wat je hebt gedaan kunnen je ouders je toch niet heel erg straffen?

Want het is natuurlijk wel erg ofzo, maar je hebt niet een misdrijf gepleegd ofzo… Dus je moet gewoon even met je ouders gaan zitten en dan vertellen hoe je je echt voelt en zeggen dat je er spijt van hebt en dat je nooit meer gaat blowen. En daarna moet je het probleem bij hun leggen, dat zij er niet vaak genoeg voor je waren en dat daardoor al je opgekropte gevoelens nog ergen zijn geworden… dan krijgen ze medelijden en dan is alles (hopelijk) goed.

: )

dankje voor al jullie reacties:D vind wel fijn maar toch durf ik niet weet niet iets diep in mij houd mij tegen! maar weet niet wat, ik voel me momenteel eigenlijk heel gelukkig en mijn moeder is ook gelukkig ben zo bang om haar zo’n pijn te zien hebben om mij! k wil haar geen pijn doen… :frowning_face:

Ik zou zoals hierboven al is gezegd een brief op of onder het kussen van een van je ouders leggen, omdat ik weet dat ikzelf het ook lastig vind iets direct tegen iemand te zeggen. En zeker als het zo persoonlijk/emotioneel is.
Ze zullen er dan vanzelf over beginnen en kun je alsnog je verhaal doen, maar dat maakt het makkelijker denk ik.

Ik ben wel nieuwschierig eigenlijk?

maar misschein moet je het beste toch zeggen.
Dan zeg je het heel vlug of ik zou het ook in een brief schrijven.

misschien kun je een goede vriendin of een leraar/vertrouwenspersoon vragen of zij aan je ouders willen vertellen dat er iets met je is en dan vragen je ouders er vanzelf wel na

Ze gaan je er echt niet om haten of zo iets ergs hoor. Ze zullen zich vast heel erg schuldig voelen dat ze het nooit gezien hebben.

Ik ga binnenkort naar parijs voor paar dagen, is het een oplossing om dan een brier achter te laten met alles erop en mijn moeder te vragen te smsen als ze het heeft gelezen??

Ik denk niet dat je daan een leuk periode gaat hebben in Parijs. Wat als je de brief nu een paar dagen ervoor afgeeft, dan kunnen jullie er eerst nog over praten, en daarna kan je even alles op een rijtje zetten of vergeten in Parijs. Dan heb je een moment van rust, en kan je met een helder hoofd terug naar huis om alles rustig uit te praten en oplossingen te zoeken.