Tinder mess

Eigenlijk was het de bedoeling om dit voor mezelf te houden, maar oké deze opzet is dus klaarblijkelijk niet gelukt. Ik zou graag wat meningen van anderen hier horen, over de situatie waar ik me nu in bevind.

Situatie:

Ergens begin oktober 2016, installeerde ik de app Tinder. Gewoon voor de fun, je weet wel, ik zocht niet echt liefde. Maar op een dag matchte ik met een jongen. Ik begon tegen hem te praten, want ik zag dat zijn muziekstijl overeen kwam met die van mij, dus ik gaf hem er een complimentje over over. We begonnen te praten en te praten en te praten. Het klikte bijzonder goed. Zo goed dat we 3 dagen erna afspraken.

Hem:
Om het verhaal goed te kunnen volgen, moeten jullie verscheidene dingen weten over hem. Toen ik met hem matchte op tinder was hij nog maar enkele weken in het land. Hij is geboren en getogen in Spanje, maar is hier enkele jaren (5-tal) in het land om hier te werken en zijn studies verder te zetten.

Vervolg situatie
Ik had hem dus uitgenodigd naar mijn stad om hem de stad te tonen. Hij had een paar vinyls meegenomen waar we samen naar gingen luisteren.
Die avond van ons afspraakje was ik erg zenuwachtig. Het was namelijk de eerste keer dat ik ZO impulsief afpsrak met een jongen, en het was ook de aller eerste keer via Tinder. Maar ok. Hij kwam aan, we vonden elkaar in het station, en het klikte direct. Ik toonde hem de stad, daarna gingen we naar een nachtwinkel wat drank halen en zaten op een super gezellige plaats gewoon te praten over van alles en nog wat. Ik was positief verrast over hoe goed het ging. Maar ik zag hem eigenlijk nog steeds als een “vriend”. Ik had me geen intenties voor genomen om hem te kussen of zo. Daarna gingen we naar een café, want we moesten allebei naar toilet. Eens daar en na wat gepraat en gelach kustte hij mij opeens. Ik was geschrokken want eigenlijk had ik dat allesbehalve verwacht. Maar ok. Hij kustte mij dus, niet dat ik daar veel problemen mee had :upside_down_face:.
We gingen terug naar mijn appartement en luisterden daar naar de vinyls die hij had meegebracht. Er is nog gekust geweest, maar verder is er niets gebeurd.
De weken erna was ik dolgelukkig. We zagen elkaar wekelijks, vroeg me mee naar een concert, gingen samen iets drinken, etc etc.

Op een zoveelste afspraakje stelde hij voor om naar de zee te gaan. We waren dus aan de zee, alles was heel leuk, we lachten opnieuw, maakten veel plezier, hij kustte mij, kortom: ik was gelukkig. Tot opeens in een klein cafétje. Opeens begon hij serieus te praten. Hij vertelde me dat hij eigenlijk niet zo lief met mij mocht of kon zijn. Hij vertelde me over zijn leven in Spanje, dat hij nog maar een paar weken geleden omgeruild had voor een nieuw leven in België. Een leven in Spanje waar hij ook een vriendin had én waar hij nu nog steeds contact mee had. Ik wist niet wat ik hoorde. Ik kreeg een krop in mijn keel. Ik voelde me langs één kant enorm gebruikt. Langs de andere kant geloofde ik niet dat hij een alledaagse “fuckboy” was. Stellen fuckboys hun “speelgoedje” voor aan hun beste vrienden? Vragen fuckboys hun speelgoed mee naar concerten, de zee, fuckboys gaan niet samen met hun “speelgoed en haar 6jarig nichtje” naar een concert van K3? Zoveel vragen die door mijn hoofd spookten. Ik nam direct afstand. Geen handjes meer vasthouden, geen knuffels, geen gekus meer. Maar hij bleef me maar vastnemen, hij probeerde me die dag zelfs nog te kussen.

Ik voelde me slecht eigenlijk. Gewoon ondanks het feit dat hij het me zo laat vertelde. Hij vertelde het me ZO laat, dat het eigenlijk al te laat was. Ik had gevoelens voor hem gekregen.

Er spookten zoveel vragen rond in mijn hoofd. Ik dacht, oké, hij heeft een vriendin in Spanje, maar lukt dat wel? 5 jaar gescheiden zijn van elkaar, 5 jaar een lange afstandsrelatie? En geeft hij wel zoveel om haar als hij op Tinder zit en met andere meisjes afspreekt en zelfs kust en mee naar bed gaat?

Ik bleef hem zien, ik kon hem gewoon niet uit mijn hoofd zetten. Hoe hard ik ook probeerde. Maar de week erna ging hij een weekend naar Barcelona, terug naar zijn vrienden en familie, en ja, ook waarschijnlijk zijn vriendin voor een weekend. Ik dacht dat het zo gemakkelijker zou worden hem te vergeten. Ik dacht dat ik een “reality shock” zou krijgen. Die kreeg ik ook. Dat weekend voelde ik me zo ontzettend slecht.
Maar na dat weekend kwam hij terug naar België, en we spraken weer af. Ik wou hem gewoon zien om eens serieus te praten over alles. Maar in plaats van te praten zijn we samen gaan schaatsen. Ok. Random. Ik was gewoon ontzettend gelukkig wanneer ik bij hem was, waardoor ik het praten altijd uitstelde, omdat ik wist dat ik gekwetst zou worden op één of andere manier.

De week erna deed hij opeens heel droog, antwoordde amper op mijn whatsappjes, etc etc. Ik vroeg wat er aan de hand was, en hij zei dat hij me niet meer wou zien. Hij vertelde me dat ik helemaal was veranderd. Op enkele weken tijd was ik blijkbaar veranderd van een warm persoon en spring in 't veld naar een koud, mysterieus persoon die niet meer in haar gevoelens liet kijken. En dat stootte hem af. Ook was hij te weten gekomen dat mijn profiel op tinder nog steeds niet verwijderd was, en daar was hij pissig voor, en redelijk ook redelijk jaloers. Ook vertelde hij dat ik “wel andere leuke jongens zou tegenkomen”. Redelijk paradoxaal, niet? Hij was teleurgesteld en pisneidig om het feit dat mijn tinder profiel nog bestond, maar ik “zou wel een andere jongen vinden waar het mee klikt”?

We bleven wel de hele tijd praten op whatsapp.

Nu, meer dan een maand later, heb we elkaar nog steeds niet opnieuw ontmoet. Ookal gaf hij weer enorm aanwijzingen dat hij me weer wou zien. In het begin waren het kleine hints om aan te tonen dat hij me weer wou zien, maar die kleine hints veranderden al snel in het vlakaf zeggen dat hij me wou zien.
We hadden afgesproken om elkaar vorige zaterdag te zien, maar ik werd toen aangereden door een auto, dus ik was niet echt capabel om iets te doen met hem. Het ging dus niet door. Ik vroeg hem dan om dit weekend af te spreken, maar hij zei dat dat niet ging omdat hij naar Barcelona gaat. Voor een week. Slik. Een hele week, oké. Niet dus.

De dag nadat hij vertelde dat hij voor een week naar Barcelona ging, deed hij opeens weer heel erg vaag. Hij vertelde dat hij zichzelf vaag vond doen tegen mij. Dat hij mij langs de ene kant ontzettend graag wil zien, maar langs de andere kant wil hij mij dan ook weer niet meer zien. Ik had dat eerder ook al gemerkt. De ene dag is hij heel erg lief, zegt hij dat hij trots is op mij nadat ik een goed examen aflegde, dat hij graag met mij naar de zonsondergang zou willen kijken, kortom dat hij gewoon samen met mij wil zijn. De andere dag zou hij mij het liefst van al de hele dag negeren. Hij zei me ook dat ik wel “een andere leuke jongen zal leren kennen”, maar ik voel gewoon dat hij dat niet meent. Op de manier waarop hij die dingen zegt, voel en zie ik dat hij het niet oké zou vinden als ik hem bijvoorbeeld zou zeggen dat ik met een andere jongen iets zou hebben. Soms denk ik gewoon dat het een soort “test” is om te zien hoe hard ik het meen met hem.

Persoonlijk heb ik het gevoel dat hij enorm twijfelt tussen het meisje in Spanje en mij. Barcelona of Brussel. Het is allesbehalve mijn bedoeling om tussen hun relatie te komen, btw. Als ik van in het begin had geweten dat hij al een vriendin had, had ik er allesbehalve gevoelens voor gekregen. Maar nu gewoon mijn gevoelens voor hem uitzetten, gaat niet.
Ik ben nog steeds mezelf tegen hem, misschien nog steeds licht afstandelijker dan in het begin, maar toch probeer ik een beetje, en op een heel subtiele wijze, positief op te vallen bij hem.

Nu heb ik gewoon schrik dat de week Barcelona, het kleine mini sprankeltje dat er nog tussen ons was, zal doen doven. Daar heb ik oprecht heel veel schrik van, en het maakt me gewoon triestig.

Ik geef mezelf altijd wat hoop door tegen mezelf te zeggen: hij was op Tinder, hij sprak af met jou, hij kustte je, hij blijft contact met je onderhouden; zo serieus zal die relatie in Barcelona wel niet zijn zeker? Maar langs de andere kant denk ik dat hij me misschien gewoon als “side chick” gebruikt. Maar dan denk ik daar weer over, wie gaat er met zijn side chick naar een concert van K3? Wie stelt zijn side chick voor aan zijn vrienden?
Goh. Dit is zo mindfucking. Al 4 maanden zit hij dag en nacht in mijn hoofd, en het wil er maar niet uitgaan, hoe hard ik ook probeer.

Wat zouden jullie doen? Hem laten vallen? (ik heb het écht al geprobeerd, hem uit mijn hoofd zetten, maar het is ZO verschrikkelijk moeilijk) of er gewoon superhard voor gaan? (ookal kwetst en frustreert me dat ook wel)

Sorry meisjes, ik heb hier bijna een boek geschreven. Dank jullie wel aan diegenen die het helemaal uitlezen.
Liefs x

Ik zou afstand houden. Het irriteert mij al aan je verhaal dat hij zo ontzettend vaag doet (niet dat jij me irriteert, maar dat ik me irriteer aan zijn omgeschreven gedrag). Ik zou heel duidelijk zijn dat hij maar eens moet kiezen wat hij nu wil en dat je niet langer in die spanning wil zitten.

Heb iets soortgelijks meegemaakt en het is slopend niet te weten waar je aan toe bent. Het minste wat je van hem mag verwachten is dat hij je duidelijk geeft hoe het zit met zijn relatie en wat nu precies zijn bedoeling is met deze hele situatie.
Zo lang hij met haar is zou ik niet met hem afspreken, gezien jouw gevoelens en zijn intenties die niet bij een vriendschappelijke relatie blijven.
Is moeilijk, maar je bespaart jezelf er een hoop drama mee uiteindelijk, ik weet precies hoe je je voelt, maar probeer sterk te zijn. Je hebt niks aan een jongen die niet eens voor 100% voor jou wil gaan terwijl jij hem leuk vindt. Het wordt tijd dat hij doorheeft dat hij maar eens goed moet nadenken over hoe hij het gaat aanpakken. :slightly_smiling_face:

Gewoon contact verbreken en blokkeren. Hij kiest voor haar, hij gebruikt alleen jou als vervanging voor haar. Dat klinkt raar maar zo is het wel, hij kan die dingen niet met zijn vriendin doen dus doet het met jou. Of je gaat wel met hem door maar dan moet je er niks van verwachten en accepteren dat je op de tweede plek komt.

Ja, vergeten lijkt misschien de beste optie… Maar langs één kant wil ik dit zo hard niet.

Ik heb echt elke dag zin om hem gewoon niets te sturen, hem in het omwetende te laten. Maar langs de andere kant ben ik dan bang dat hij me helemaal vergeet en wel ja. Dat wil ik helemaal niet. Ik heb wel nog een “excuus” om hem te zien: mijn nichtje maakte verschillende tekeningen voor hem, en ik had ook nog een cadeautje voor kerst en oud&nieuw dat ik hem ging geven.

Ik voel inderdaad dat ik maar op een tweede plek sta, dat ik dien als vervanging. Maar ik zie het juist als mijn “doel” zeg maar om niet meer op die tweede plek te staan. Geen idee of jullie dit snappen.
Eigenlijk denk ik dat ik énorm naïef overkom, door achter hem te blijven lopen. Maar iets in mijn hoofd zegt dat er een kans is dat ik er in slaag. Lol. Klinkt heel erg vaag, but okay.

Ja, maar hij heeft een vriendin. En zolang hij die heeft, heeft wat jij doet helemaal geen nut. Je kunt hem niet pushen het uit te maken als hij dat niet wil, ik heb meer het idee dat hij je als back up plan ziet, zoals kopjechino zegt. Laat hem zelf die keuze maken.
Zolang hij die relatie heeft, is hij fout omdat hij vreemdgaat, maar zou jij niet in die relatie moeten willen stoken nu je dat weet. Wacht het af. En een tekening kan je in principe natuurlijk gewoon opsturen. :slightly_smiling_face:

dit, en stel hij kiest voor jou. Hoe groot is de kans dat ie dit bij jou flikt?

True that. Bedankt om zo eerlijk te zijn eigenlijk, maakt het me wat makkelijker.

Ik zou niet eens afwachten tot het uit is. Waarom zou je een relatie aangaan met iemand die met jou is vreemdgegaan. Sowieso dat hij ook vreemdgaat als jullie ooit een relatie zouden hebben. Once a cheater, always a cheater. Met dit soort mensen moet je niets te maken willen hebben.

Al het contact verbreken en hem blokkeren. Lekker makkelijk, een schatje in ieder land. :’) Wat een onbetrouwbare lul, laat hem lekker in z’n sop gaar koken. Net zoals Lumiere al zegt, stel dat het uit gaat, waarom zou hij niet precies hetzelfde flikken als bij jou?

Once a cheater, always a cheater; vind daar dat je nu mensen nogal over één kam scheert. Mocht jij een slechte ervaring hebben vind ik dat rot voor je, maar niet iedereen is zo. :slightly_smiling_face: Niet sowieso dat hij weer vreemdgaat, je kent hem toch niet?
Ja, deze jongen maakt er een zooi van, maar weet jij veel hoe zijn relatie in Spanje is, ik vind niet dat TS, dan wel jij of ik daarover kan oordelen. Ik praat zijn vreemdgaan niet goed, maar TS weet amper iets van zijn relatie of hoe het nu precies zit.

Tuurlijk moet je praten ALS hij het uitmaakt en ALS hij jou wil TS, want dan moet je natuurlijk wel weten waar je aan begint. Maar nogmaals, niet iedereen is zo. Ik zou alleen die hoop niet houden, want dat breekt je een keer op. Ik heb zo 3 maanden met mijn ex lopen jojo’en, die had ook een relatie toen ik hem leerde kennen (slechte relatie + niet fysiek vreemdgegaan, maar hij had geen idee hoe zijn relatie te beëindigen, complex verhaal). Maar je moet zijn keuzes afwachten en dan nog eens nadenken of hij het waard is. Tot die tijd kan je niks en moet je niks willen, hij heeft immers een relatie.

ja dit dus. Dan is de kans dus vrij groot dat hij het ook weer bij jou doet

Als ik jou was zou ik hem verwijderen uit mijn leven. Het is moeilijk, je houdt van hem, blabla etc. Maar je gaat hier spijt van krijgen en het gaat je meer pijn doen dan dat het je nu (al) doet.

Het lijkt wel alsof hij zich een beetje eenzaam voelt zonder vriendin waardoor hij jou nu even gebruikt tot hij weer in Spanje is. Ook vind ik dat je áltijd van iemand anders’ vriend af moet blijven ongeacht de situatie. Al zit z’n vriendin aan de andere kant van de wereld; hij is bezet. Neem afstand en vind een jongen die nog wel vrijgezel is.