Thuissituatie.

Helloo ladies.

Ik heb een probleem…
Ik zou op mezelf gaan, maar dan met fase training erbij…
nu blijkt dat dat huis waar ik dan heen zou gaan vol zit
met kinderen die moeilijk opvoedbaar zijn enzo…
en daar voel ik me eigenlijk ook niet zo bij op me gemak…
de reden dat ik uit huis zou gaan, is omdat het thuis heel slecht ging
maar ik ben nu aan het werk, & ga weer naar school, en nu gaat het
eigenlijk wel goed thuis en wil ik niet meer naar dat huis toe…

Maar nu durf ik niet zo goed met m’n moeder te gaan praten, omdat ik niet
weet wat haar reactie is, omdat zei het wel een goed idee vond om naar zo’n huis te gaan… wat moet ik nu doen, want ik heb 24 augustus een intake gesprek voor dat huis…
sorry voor het lange verhaal…
xx

Ik denk dat je toch met je moeder moet praten; als het nu beter gaat, hoef je niet meer weg, toch? Je kan maar beter gelijk zeggen tegen haar, dan daar naartoe gaan en dan terug naar huis willen.

Als zij het goedkeurt, kan je eventueel tijdens het intake-gesprek aanduiden dat het eigenlijk niet meer nodig is.

ja oke, maar ik weet niet hoe me moeder gaat reageren, want volgens mij vind ze het maar niks…

je kan het op zn minst proberen toch?

ja dat is waar… maar dan loopt het ws weer uit op bonje ofso…

Ik weet niet wat de omstandigheden waren thuis, maar als het naar jouw gevoel echt beter gaat en fijner aanvoelt dan voorheen is het de moeite waard om het vol te blijven houden. Een huis vol kinderen waar je je ongemakkelijk bij voelt kan mogelijk heel demotiverend uitpakken voor je en misschien heb je het niet eens nodig.

Ik denk dat je moeder het beste met je voor heeft en denkt dat zo’n huis veel te bieden heeft. Maar als jij ervan overtuigd bent dat alles nu beter zal gaan voor iedereen, kan je je moeder vast ook overtuigen daarvan.

Je kan maar beter overleggen samen wat het beste voor je is. Je kan eventueel een lijstje opstellen waarvan jij vindt dat het beter gaat en wat eventueel verbeterpunten zijn om haar te overtuigen.

Ik ken je situatie niet, maar ik hoop dat je hier wat mee kan.

Ik heb daar ook in gezeten, en daar zitten hele normale mensen over het algemeen, niet eens alleen maar echte probleemjongeren hoor :stuck_out_tongue: Ik ben daar heengegaan omdat ik het thuis niet meer trok met mijn vader die een alcoholprobleem heeft. Dus het is eigenlijk gewoon op kamers, maar dan met begeleiding zodat je leert om met geld en huishouden en koken en alles om te gaan. Ideaal, ik heb er de tijd van mijn leven gehad en heel veel geleerd, ook over mezelf. Maar ik had dan ook een geweldige begeleidster.

Vertel dat maar aan je moeder dan klinkt het niet zo negatief haha xD

jaa dat snap ik. maar ik kan al koken, en ik kan de was al doen. dus ik ga dan liever gewoon zelf op een kamertje, zonder dat ik begleiding krijg… want ik ben heel snel onzeker, & voel me snel op de vingers gekeken, en weet dat ik het zelf al
kan, en anders leer ik liever wat van m’n moeder…
kzal vandaag met haar gaan praten want m’n psycholoog belt ook al de hele tijd…

Meestal krijg je daar elke week/maand leefgeld.
Heel chill.
Ik zou het dus doen. Heb het ook gedaan. En ook echt de tijd van mijn leven gehad.

Wat houdt 't precies in dan? je woont wel alleen in zo’n kamer maar daarnaast doe je wel gezamelijke dingen met de overige bewoners ofzo?
't lijkt me echt helemaal niets haha m’n moeder wilde eerst ook dat ik dit ging doen maar ik zie mezelf daar echt niet zitten.
Ik heb ooit in een time out gezeten, daarna in een logeerhuis en ik krijg 'n beetje dat zelfde idee daarbij eigenlijk …

Je woont in een kamer en doet verder helemaal niks met de rest. Je doet gewoon je eigen dingen, eigen afspraken enzo. Dus helemaal niet dat groepsgebeuren wat je in een logeerhuis hebt. Je zegt mekaar af en toe gedag enzo, maar dat was het :slightly_smiling_face: Erg fijn.