Thuisituatie

IK ben een meisje va 16 jaar.
Ik heb dit topic aangemaakt omdat ik jullie raad wil…

ik heb bijna 5 jaar gezins therapie gehad omdat het bij mij thuis niet goed gaat.
Vanaf dat ik 7 jaar was hadden mijn vader en ik veel ruzie, hij schold me dan uit en sloeg of schopte me.
Ik zat toen nog op de basisschool en daar besteden ze nog niet zoveel aandacht aan huiselijk geweld.
In de eerste van de middelbare school kreeg ik hulp via de schooldokter. Ze constateerde depressie.
Dit was de eerste keer dat ik er iemand over vertelde. Vanaf toen ik heb ik 5 verschillende therapeuten gehad.

De ruzies zijn niet alleen met mijn vader maar ook met mijn moeder. Mijn moeder behandeld mij als een klein kind, zet me regelmatig voorschut bij anderen en scheld me uit.
Mijn ouders zijn ook erg streng, hierdoor kon ik ook nooit echt mee doen met anderen kinderen.
Vaak mocht ik bijvoorbeeld niet naar kinderfeestjes of schooluitjes. Of buitenspelen, afspreken met vriendinnen, slaapfeestjes etc.

Met beide ouders heb ik dus niet echt een hechte band. Ik heb 2 oudere broers en een oudere zus, maar die zie ik eigenlijk niet veel. Met mijn zus heb ik een slechte band, we hadden veel ruzie en ook zij schold me uit.

De therapeut die ik nu heb heeft ook depressie geconstateerd. Ik heb mezelf vanaf mijn 10e gesneden en ben 2 jaar terug daarmee gestopt tot ik een paar maanden weer begon…

Ik heb vorig jaar winkeldiefstal gepleegd en 2 maanden geleden weer.

IK voel me constant angstig en verdrietig. Ik wil niet meer thuis wonen en ik wil ook geen gezinstherapie meer, omdat het niet werkt. Mijn therapeut constanteerde ook depressie maar ze heeft me niet verder geholpen. Ik heb haar verteld over dat ik mezelf snij… dus daar weet ze wel van, mijn ouders weten het niet.

Omdat mijn vader mij niet meer slaat houd de hulp van jeugdzorg op.
Mijn thuisituatie is nu ‘veilig’.

Als ik 18 ben heb ik mijn MBO opleiding afgerond en kan ik gaan werken, dan kan ik ook uit huis…
Maar nog twee jaar bij mijn ouders blijven wonen is niet fijn…
Zijn hier mensen die vroeg op zich zelf zijn gaan wonen? en hoe heb je dat gedaan? of hoe kan ik er voor zorgen dat ik op me zelf kan wonen?

Vandaag heb ik mijn laatste gesprek bij de therapeut, samen met mijn ouders.
Ze wil de therapie afsluiten, ze vind dat de problemen zijn opgelost…

  • niet citeren aub

Ik herken me deels in jouw situatie van mijn (vroege) jeugd. Ik begrijp dat je jezelf nog steeds niet op je gemak kan voelen thuis. Verbaal geweld raakt je ook erg diep. Zeker als het al zo lang aan de gang is. Er is ook iets zoals zelfstandig begeleid wonen waar ook jongeren onder de 18 aan mee kunnen doen. Als dit jou laatste gesprek is zou ik jouw problemen zeker nog kenbaar maken. Op dit moment zou ik je aanraden om nog één keer in gesprek te gaan met je therapeut en het hier nog goed over te hebben. Ze kan altijd wat aanraden. Hierna kun je eventueel vervolgstappen nemen.

@Juicey

Voor zelfstandig begeleid wonen is een hele lange wacht lijst.
Omdat er niet meer geslagen word is er voor jeugdzorg geen reden om mij daar te plaatsen…

Gisteren avond ben ik weggelopen de therapie liep uit de hand mijn ouders maakte me belachelijk en lachte mij uit toen ben ik boos naar huis gegaan.
Ik heb gisteren wel gewoon thuis geslapen.

Ik heb die avond gelijk mijn broer een bericht gestuurd, ik heb met hem afgesproken om te praten… misschien dat hij mij kan helpen of raad kan geven…

@beertjeschips
Ik heb gisteren echt geprobeerd om dat aan te geven maar mijn ouders wilden het liefst zo snel mogelijk af zijn van de therapie, ze lachte me zelfs uit. We hebben kort het eindverslag besproken, ik was de enige die er wat over te zeggen had, mijn ouders vonden het verslag wel best…

ik vind het echt heel rot voor je dat je ouders je gewoon uitlachen, ik snap heel goed hoe je je voelt, ik voel met je mee :sob::muscle:

Is er een manier om bij je broer of een ander familielid zoals een oom, tante, of grootouder te gaan wonen? Ik vrees dat het anders inderdaad bijna onmogelijk is aangezien er geen sprake is van geweld.

Sowieso zou ik tegen je therapeut zeggen wat je hier gemeld hebt. Dat je nog steeds depressief bent en geen idee hebt hoe je nog 2 jaar met je ouders moet overleven. Dit is psychische mishandeling in mijn ogen en dat moet die therapeut ook snappen.

Ik heb vrijdag afgesproken met mijn broer,( hij woont niet meer thuis. )
Hij weet niets van de hulpverlening die er de afgelopen jaren is geweest.
Vrijdag ga ik hem alles vertellen en advies vragen…

Dat heb ik echt duidelijk gemaakt aan de therapeut, dat ik ongelukkig ben thuis en dat ik niet meer bij mijn ouders wil wonen…

Maar ze zei dat ze mij daar niet mee kon helpen, met bijvoorbeeld zelfstandigbegeleid wonen…
Dan moest ik bij jeugdzorg zijn.
Ik heb nog wel een nummer van een andere therapeut die bij jeugdzorg werkt, dus ik zou aan haar kunnen vragen of ze me kan inschrijven voor begeleid wonen.

Vrijdag heb ik een gesprek met mijn broer over hoe het thuis gaat, ik ga gewoon vragen wat hij mij adviseert ik denk dat ik hem wel kan vragen of ik bij hem kan wonen

Heehee, wat een naar verhaal.
Ik begrijp heel goed dat je zelfstandig wil gaan wonen en ik denk dat het ook goed voor je zou zijn als ik het zo lees.
Je hebt gelijk dat je voor begeleidend wonen bij jeugdzorg moet zijn en wachtlijsten zijn inderdaad enorm lang.
Nu je niet meer bij jeugdzorg zit kunnen zij ook niets meer voor je betekenen op dat vlak. Tenzij er nieuwe meldingen blijven binnenkomen.
Jeugdzorg werkt met urgentie, en de jongeren die zelfstandig begeleid gaan wonen hebben het, op dit moment, volgens jeugdzorg waarschijnlijk meer nodig dan jij. Dat is niet leuk, maar zij moeten ook onderscheid maken.
Ook de vrouw die bij jeugdzorg werkt, die jij wil contacteren kan jou nooit zomaar inschrijven voor begeleid wonen.
Misschien kan je zelf bij jeugdzorg blijven aangeven dat je weg wil uit huis en dat je het niet eens bent met het besluit.
Je kan ook om je heen kijken, en googlen, naar organisaties in jou omgeving die hierbij wellicht kunnen helpen.

@ Tellthedoctor
Ik heb me via school aangemeld bij maatschappelijk werk, misschien dat die mij verder kan helpen…