This is the story of a girl

hallo^^ ik ben Myrthe 14 jaar en dit is mijn schrijfsel:)
tips zijn natuurlijk altijd welkom

This is the story of a girl

Proloog
´Allycé jij bent aan de beurt´ zegt mevrouw Tuinman tegen me met een tevreden glimlachje op haar gezicht. Want ze weet best dat ik geen idee heb waar ze het al een half uur over heeft. Haar mentorlessen zijn zo saai dat ik gewoon heb besloten elk uur van mevrouw Tuinman met Lisa uit 2E te gaan smsen.´Sorry mevrouw maar ik heb even niet opgeled´ ´nou even ik praat al zeker een kwartier met je klas over het werk van jullie ouders en zou mevrouw ook even willen vertellen wat haar ouders doen?´.
Nooit heb ik er echt veel over nagedacht ik had geen vader punt. Mijn moeder en ik hadden het prima met zijn tweetjes. Ik heb nooit een vader gemist want ik heb nooit gevoeld hoe het is om geen vader te hebben. Maar nu wil ik weten wie is die onbekende man? Die mijn moeder alleen liet toen ze zwanger was van mij.

leuk .

opgeled? *opgelet
en ‘nooit heb ik er echt veel over nagedacht ik had geen vader punt.’ klinkt een beetje raar
voor ‘want’ hoort (meestal) een komma
de laatste twee zinnen kunnen in één, maar zijn ook niet helemaal juist

Wel leuk begin, maar ik denk dat je toch best wat op je spelling/zinsbouw let

(sorry dat ik het zo verbeter, vooral verder blijven schrijven!!! =) )

Hm, ik vind het niet zo goed. En ik heb het niet over het onderwerp, maar over hoe je het geschreven hebt.

  • Wat denkt je hoofdpersoon? Denkt ze: Oh shit, ze heeft me door. Of juist: dit had ik kunnen verwachten, nou ja…
  • Je schrijft over mevrouw Tuinman. Wie is zij? Ik begrijp dat ze mentorlessen geeft aan je hoofdpersonen, dus het moet haar mentrix zijn. Maar beschrijf dat gelijk.
  • Je schrijft over Lisa uit de 2e. Je zou er bij kunnen zetten welk niveau ze doet, Havo 2, Atheneum 2, Gymnasium 2, VMBO-T 2, Kader 2… Hoe vaak smst ze met Lisa uit de 2e? Is het een vriendin van haar?
  • Het is een beetje vaag hoe mevrouw Tuinman reageert. Het hele stuk vind ik vaag.

´nou even ik praat al zeker een kwartier met je klas over het werk van jullie ouders en zou mevrouw ook even willen vertellen wat haar ouders doen?´.
Nooit heb ik er echt veel over nagedacht ik had geen vader punt. Mijn moeder en ik hadden het prima met zijn tweetjes. Ik heb nooit een vader gemist want ik heb nooit gevoeld hoe het is om geen vader te hebben. Maar nu wil ik weten wie is die onbekende man? Die mijn moeder alleen liet toen ze zwanger was van mij.

Dat hele stuk snap ik niet. Of nou ja, ik snap het wel, maar het is heel onduidelijk. Als je het duidelijk voor de lezer wilt maken, schrijf het anders. Ik geef even een voorbeeld:

‘Zeg, Allycé. Ik sta hier al zeker een kwartier te kletsen met de klas, we bespreken het werk van jullie ouders,’ zegt mevrouw Tuinman verontwaardigd en trekt een geïrriteerd gezicht, ‘dus mevrouw, zou jij ook even kunnen vertellen wat jouw ouders doen?’
‘Mijn moeder is…’
‘Goed, en wat mag je vader dan doen?’ Ik heb er nooit over nagedacht. Mijn vader kan me geen ene moer schelen, naar mijn gevoel heb ik niet eens een vader. Thuis met mijn moeder heb ik het prima, we redden het goed met zijn tweetjes. Ik heb geen vader-figuur in mijn leven nodig en dat weet mijn moeder ook. Ik heb er ook nooit een gemist, nooit heb ik een vader gehad en het gevoel om er een te hebben nooit ervaren.
‘Geen idee, mevrouw,’ aarzel ik, ‘ik ken hem niet.’ Mevrouw Tuinman’s gezicht betrekt een beetje.
‘Dat is naar, sorry. Eh, Denise?’ Wie is mijn vader eigenlijk? Wie is die onbekende man, kent hij mij? Het enige wat ik van hem weet is dat hij mijn moeder verliet toen ze zwanger was van mij.

  • Let op je spelling.
  • Stukjes kun je goed uitbreiden. De zin: ik wandel naar buiten, is heel eenvoudig. Je kan hem bijvoorbeeld zo uitbreiden:
    Tevreden loop ik mijn huis uit, naar buiten toe. Onderweg pak ik mijn mobiel, sleutels en roep ik: ‘Ben zo terug, doei!’

bedankt voor de tips! ik ben idd erg slecht in spellingxd
en dat vage stuk zeg maar daar hoort een spatie:)
ik schrijf met jullie tips nog een stukje ik post hem zo

hoofdstuk 1
´Mama alsje alsje alsje blieft?´ ik knipperde een paar keer en denk ik mezelf zeg ja, zeg ja, zeg ja. Ik zag mijn moeders gezicht van een strenge blik naar een glimlach gaan en toen eindelijk de verlossende woorden: ´oke vooruit dan maar´. Ik spring op yes ik mag mee, ik zou serieus naar Rosas gaan kamperen ik mocht mee met Lisa! Omdat we het zelf niet echt breed hadden gingen we niet zelf op vakantie en na honderden foldertjes mee te hebben genomen uit de reiswinkel mocht het! Ik zou naar mijn geboorteplaats gaan, eindelijk weten hoe het eruit zag toen mijn moeder en mijn vader verliefd werden. Meteen rende ik naar boven om Lisa te bellen, Lisa ken ik al sinds mijn derde toen ze naast me kwam wonen in onze simpele rijtjeshuizen. ´Lisa super goed nieuws!,´ zeg ik vol blijdschap, ´ik mag!´. Een paar minuten later is Lisa over het hekje geklommen wat tussen onze tuinen staat. Samen juichen we ´deze vakantie word top,´ schreeuwt Lisa enthousiast. Ik kan niets meer dan het daar volledig mee eens zijn.

Nee, ik zou stoppen.
Je zinnen zijn raar en fout opgebouwd, je gebruikt onjuiste interpunctie en ik zie te veel spelfouten. Sorry.

oh oke ik kijk wel even of meer mensen er zo over denken wat bedoel je met onjuiste interpunctie?

Als Lies me de volgende ochtend komt ophalen om naar school te gaan ben ik in mijn hoofd al een lijstje aan het maken wat we allemaal mee moeten. Ook Lisa is de hele vakantie aan het plannen ´maandag kunnen we naar de disco sunshine , dinsdag naar die bar op het strand en woensdag leren surfen!´ Die heeft al grootse plannen ´Lies rustig, rustig je draaft door,´ zeg ik Lies is lief hoor maar soms maakt ze plannen niet denkend aan dat haar ouders misschien wel andere plannen hebben. Belangrijk vind ik vooral om het dorpje te leren kennen Rosas is de enige aanwijzing van mijn vader. Ik parkeer mijn fiets, pak mijn sleutels uit mijn fiets en loop met Lisa naar binnen. ´Dag senorita tot de eerste pauze´, zegt Lisa bij de deur, ´dag blondje!,´ roep ik haar nog na.Lies en ik zijn eigenlijk precies tegen over gesteld, ik half Spaans zij zo Hollands als maar kan. Ik met mijn bruine krullen en zij met haar blonde stijle haar. Het enige wat we gelijk hebben is onze blauwe oogjes. Met Britt naast me loop ik de trappen op naar het lokaal waar we wiskunde hebben. Bah ik heb nu echt geen zin meer in kwadraten en formules was het maar al vakantie.

topic kan weg