Terugkomst Nederland na lange tijd in het buitenland

-

Lang verhaal, goed uitgelegd allemaal! Ik weet niet wat jouw mogelijkheden zijn, maar is het geen idee on op kamers te gaan? Dan ben je weer vrij en leer je ook nieuwe vrienden maken. En wat die jongen betreft, ik weet niet of het het waard zou zijn als je elkaar maar 1x in de twee jaar gaat zien. Misschien kun je hem beter als een vriend gaan beschouwen, dan kan je contact houden maar zit je er toch niet zo aan vast.

Ik herken dit zeker, maar geloof me het went! Hoewel het bij mij wel een maand heeft geduurd ofzo.
Misschien kun je samen met de ouders alle foto’s bekijken? Dan praat het wat makkelijker.
Verder moet je het echt gewoon tijd geven helaas.

Bedankt voor de reacties! Op kamers gaan is denk ik niet echt een optie. Ik woon heel dicht bij school dus mijn ouders vinden het onzin om op kamers te gaan. Daarnaast zou ik het zelf niet helemaal kunnen bekostigen.

Ik hoop inderdaad dat het went! Ik ben ook nog maar een paar dagen thuis natuurlijk. En ik ga inderdaad foto’s bekijken met mijn ouders.

Ik probeer inderdaad het contact met die jongen al wat te verminderen, maar het blijft door mijn hoofd spoken. Ik heb 2,5 jaar een relatie gehad hiervoor maar dat was niets in vergelijking met de band die ik met deze jongen had opgebouwd…

Ja, heb ik ook meegemaakt. Maar inderdaad, het duurt even maar het word wel weer zoals het was. Ik vind het ook verschrikkelijk om weer thuis te wonen ineens. Je moet echt je plekje weer vinden. Vertel je ouders gewoon allemaal leuke dingen wat je daar hebt meegemaakt enzo, vinden ze echt wel leuk!

Ik was al heel lang opzoek naar zo’n topic. Over een kleine maand vertrek ik weer naar huis na 5 maand. Kan me nog helemaal niet voorstellen dat ik straks weer terug ben, zo raar. Hopelijk valt het allemaal mee.

Ik heb 5 maanden in Barcelona gewoond en het was ontzettend wennen toen ik thuis was. Mijn gevoel was een beetje verdeeld want de laatste maand was het zowel leuk als zwaar in Barcelona, omdat we het niet zo heel luxe hadden. Maar ik mis het nog steeds, vooral de dingen die ik heb meegemaakt. Maar nu is alles wel weer prima…het is ook weer een jaar geleden. Maar nadat ik terug was begon school weer en toen zag ik al mijn klasgenootjes opnieuw en ik was ook druk bezig met het behalen van mijn diploma…Hierdoor miste ik het al een stuk minder omdat ik afgeleid was. Misschien dat jij het ook krijgt :slightly_smiling_face:

Misschien een idee om een blog te maken en al je avonturen die je nog weet op te schrijven? Het hoeft natuurlijk niet openbaar, maar dat je in ieder geval een plek hebt waar je je gevoelens en herinneringen kwijt kunt. Ook leuk om later terug te lezen!