Teruggevonden verhaal

Hi Guys, ik heb een verhaal teruggevonden die ik ooit geschreven heb. Ik vroeg me eigenlijk af of er mensen zijn die hem even willen lezen en vervolgens hun ideen/kritiek/tips hier kunnen plaatsen. En het allerliefste natuurlijk mijn spelfouten, aangezien mijn nederlands niet zo geweldig is. Groetjes mij. :slightly_smiling_face:

------------------------------------------------------

Prologue

Wanneer ik in zijn ogen keek zag ik de pijn dat diep doordrong in mijn hart. Alsof er een brandmerk op mijn hart werd geplaatst. Ja, zo voelde het. Mijn ogen gleden van zijn prachtige donkerblonde haarbos naar zijn volle wenkbrauwen toe die zijn ogen nog beter lieten uitkomen in zijn smalle gezicht. De twinkeling in zijn ogen waren vervangen door grote pupillen vervult met ongeloof en pijn. Een brok in mijn keel maakte het moeilijk om naar hem te kijken. Ik liet mijn ogen naar beneden glijden over zijn kleine neus die hem nog schattiger maakte dan hij al was. Een waterige glimlach schonk hij mij wanneer hij opmerkte dat ik hem iets langer aankeek dan normaal. Een blos ontstond op mijn gezicht.‘Sorry.‘ piepte ik benauwd.‘It‘s okay.‘ zei hij troostend. Zijn gezicht kwam dichterbij en hij draaide zich naar de zijkant van mijn gezicht. ‘Jaag je droom achterna.‘ feluisterde hij liefkozend in mijn oor waardoor ik zijn adem kon voelen. Spijt werd vervangen door hoop. Ja, dit is wat ik wil.

1

Opgewonden fietste ik door de lange drukke straat. Normaal gesproken kwam ik hier nooit, maar sinds een week wel. Waarom? Omdat hier de allerleukste jongen woont die je maar kunt kennen. Het gezuis van de auto‘s merkte ik nieteens meer op, zo blij was ik. Het leek net alsof het de laatste weken alleen maar mee zat! Met een glimlach kwam ik aan bij het kleine huisje aan, ik remde af en sloeg de oprit op.‘Jay?‘ riep ik vragend terwijl ik mijn schoudertas over mijn rechterschouder heen slingerde. Ik drukte met mijn linkerhand ik het hekje van het terras open.‘Anybody here?‘. Het enigste was ik hoorde was het gesjilp van de vogels uit de grote appelboom die achterin de tuin in de bloei stond. Fronsend keek ik om me heen terwijl ik mijn hand door mijn bruine haren haalde.Vreemd, dacht ik bij mezelf. Wanneer ik me wou omdraaien om naast het huis te kijken hoorde ik zacht gehijg achter me waarna twee armen om mee heen volgden.‘Hello shawty.‘zei een warme stem me. Ik draaide mijn hoofd richting het gedempte geluid dat woorden moesten vormen. Gevangen genomen in een blik van twee felgroene ogen liet ik mijn adem ontsnappen.‘Jay!‘ riep ik blij. Ik liet mijn schoudertas van mijn schouder afglijden en sloeg mijn armen om zijn nek heen.‘Heb je zin in iets te drinken?‘ vroeg hij mij nadat ik hem uit mijn nekgreep had verlost.‘Ja lekker.‘ knikte ik. Wanneer hij zich omdraaide naar de achterdeur bewoog zijn donkerblonde haarbos tegen de richting in. Ik bukte om mijn schoudertas op te rapen en liep vervolgens achter hem aan de keuken in.

De woonkamer waar we doorheen liepen had uitzicht op het terras met daarachter de tuin.Er stonden allerlei meubels in de kamer die zo stonden dat het niet te leeg of te vol leek. Niet dat het belangrijk is om te vertellen hoe de woonkamer ingericht is, maar toch. Jay pikte een handje aardbeien van de schaal dat op de tafel stond in de eetkamer en hield het voor. Dankbaar pakte ik er eentje af en stopte de aardbei in mijn mond. Een zoete smaak ontstond in mijn mond waardoor ik nogmeer zin in de zomer kreeg. De zomer stond in teken van zon, zee strand en zoetigheid. Helaas was het pas net lente maar de bomen waren volop in bloei. Ik wierp een blik op de grote appelboom achterin de tuin.‘Casis?‘ vroeg Jay waardoor ik onderbroken werd uit mijn gedachtes. Ik knikte en nam het glas aan dat hij voor me had gehouden.‘Hoe was het op school?‘ werd er aan mij gevraagd. Lachend nam ik een slok van mijn casis en ging op de tuinstoel zitten wanneer we de tuin in liepen.

Ik vertelde in geuren en kleuren mijn verhaal over de gebeurtenissen in de les en op school. Gewend dat er iemand naar me luisterde was ik niet. Mijn ouders hadden het te druk met mijn broertjes en zusjes. Hoewel dat erg, tja, ‘armoedig‘ klonk was ik gruwlijk verwend door mijn ouders. Nieuwe kleren? Koop maar wat. Een nieuwe mobiel? Hier heb je wat geld, veel plezier ermee. In het begin had ik zoveel gekocht als ik maar wou, maar daarna bedacht ik me en gaf ik steeds minder uit. Het werd gewoon niet meer leuk. Ik keek naar mijn perfect gelakte nagels in verschillende neonkleuren.‘Rachel rachel rachel toch.‘ hoorde ik Jay vaag zeggen. Een ontschuldige blik wierp ik hem toe om te laten weten dat ik even niet had opgelet.‘Doe je ook zo in de les?‘ vroeg hij me streng waardoor kleine rimpeltjes ontstonden boven zijn wenkbrauwen. Ik barste in lachen uit en keek hem weer ontschuldig aan. Glimlachend kwam hij dichterbij en drukte hij een kusje op mijn voorhoofd.‘I love you.‘ feluisterde hij zachtjes. Verlegen wende ik mijn blik af naar mijn glas casis die nog half vol was. Zachtjes streelde hij cirkels met zijn vingertoppen over mijn blote bovenarm heen waardoor kippevel op mijn armen ontstond. Ik hoorde hem grinniken en voelde nog een kusje op mijn mond. Voorzichtig wende ik mijn blik af en keek hem glimlachend aan.‘Nog twee weken dan is het zomervakantie.‘ zuchtte ik diep. Jay legde zijn hand aanmoedigend op mijn schouder en kneep eventjes zacht.‘Nog even volhouden shawty, dan hebben we acht weken vrij.‘. Ondanks hij naar een andere school ging had hij natuurlijk wel tegelijk vakantie. Mijn gedachten zonken naar de zomer, verlangend naar het warme zand tussen mijn tenen.

Ik liet een lange zucht ontsnappen en haalde mijn slanke vingers door mijn bruine haren. Vroeger werd er wel eens tegen mij gezegd dat ik op een prinses leek. Heb het altijd al raar gevonden, dacht ik bij mezelf. Ik merkte dat ik iets te lang keek naar Jay en schonk hem een ontschuldige glimlach met de woorden ‘sorry‘. Jay stond op en nam me mee richting de bloeiende boom. Het had iets sfeervols vond ik, romantisch. Gek dat je zoveel van een jongen kunt houden in een week. Hij hurkte en zette zijn hand neer op het gras zodat hij kon steunen. Voorzichtig trok hij me naar beneden toe, en we gingen op het gras zitten.‘Wat zullen we gaan doen?‘ vroeg hij mij na een tijdje te kijken naar wolken die vormpjes hadden. Ik wist niks te bedenken dus na een tijdje mompelde ik iets als teken dat ik niks wist. Langzaam draaide ik mijn hoofd richting de zijne. Ik keek recht in twee felgroene ogen die iets speciaals bij zich droegen. Plotseling bedacht ik me iets, ik ging recht overeind zitten en dacht eens goed na.

Misschien is het fijn als je met alinea’s werkt. Zo’n lap tekst is niet echt fijn lezen zonder alinea’s.

Ja klopt, sorry. Ik vind het persoonlijk ook vervelend, heb ik even aangepast voor zosnel ik kon lezen en aanpassen.

Probleem is eigenlijk wat dat betreft: ik weet niet wanneer ik alinea’s moet vormen…

Ik scrolde er snel overheen en zag ‘shawty’ staan. Sorry, maar dat is voor mij al een reden om het niet te lezen :'D

Andere koosnaampjes?

Waarom praten ze de hele tijd engels tussendoor?

En shawty, brrrr. Sorry.