Terugdenken aan verleden

Ja je hebt gelijk CHMCL. Dingen die ik vroeger wilde doen kan ik nog nu steeds doen :slightly_smiling_face:

toiletrocker: ik zou zo graag terug willen naar de tijd dat mijn ouders nog leven. en ik ben 15. Sorry, ik voel me best beledigd en verdrietig dat je dit soort dingen zo zegt.

Kom, kom. Dat kon zij niet weten.

Ik voel me trouwens beter op deze leeftijd. Ik haatte m’n puberteit…Eindelijk woon ik alleen en heb ik een volwassen vriendje. Oh en ik ga naar het buitenland cause I can. Conclusie : wat je de leukste tijd vindt, hangt af van persoon tot persoon.

Bij mij is het niet zozeer dat ik het verleden mis, ik maak gewoon het beste van mijn leven. Bij mij is het meer dat ik niet ouder wíl worden, dat ik 15 wordt en daarna op die leeftijd blijf hangen. Ik houd van de dingen die je doet op die leeftijd. Volgensmij ben ik bang om oud te worden en dat iedereen dan van je verwacht dat je een relatie hebt, en kinderen krijgt.

[message=12389446,noline]toiletrocker schreef op 01 August 2012 @ 18:43[/message]:
Tenzij je echt iets verloren hebt buiten je leeftijd.

Sterkte btw :frowning_face:
Ik wouw dat ik ook de tijd kon terug draaien en dat mijn moederlief nog bij me was…

dat weet ik. maar alsnog, ik heb al eerder in dit topic geprobeerd te zeggen dat ik haar mening een beetje grof vind.

Wat is er grof aan dan? o:

nou, de manier waarop je het zegt, dat wij jongere personen ons aanstellen.

Ik heb dat ook, ik vond het heel moeilijk om 20 te worden.

Zo vat jij dat op :’)
Ik probeer alleen te zeggen dat jullie gewoon iets van jullie leven moeten maken ipv te piekeren dat alles ‘voorbij’ is.

Ik denk nog weleens aan mijn verleden
maar om het over te doen? Nee dankje. Ik ben blij dat het mijn verleden is. Vroeger was ik té onzeker, te verlegen en ik werd gepest. Anyways ik ben bijna 22 en ik vind het goed zo.

dat kunnen we proberen. maar het verleden blijft het verleden, iedereen heeft het recht om daaraan terug te denken en niemand stelt zich aan. sommige denken op negenjarige leeftijd al: ik wil terug. voor mij is deze discussie gesloten.

Ik kan juist niet wachten tot ik de leeftijd 20 hebt bereikt! Ik ben al helemaal bezig met m’n toekomst: opleiding afgerond, kindjes, huisje, vriend… Dat vind ik allemaal veel leuker dan jezelf in coma zuipen en feesten tot je erbij neer valt (alhoewel ik dat ook wel leuk vind/vond). Ik word er helemaal enthousiast van als ik denk aan m’n eigen huisje, haha! Maar, zo zie je maar weer… voor iedereen is het anders.
Ik dacht eerst ook van: na de middelbare school is je 'kinder’leven echt voorbij. Maar, nu denk ik van: nu begint het pas echt! Stapjes dichterbij je eigen(!) leven.
En natuurlijk zul je altijd graag weer jong willen zijn, maar besef ook dat je enorm veel hebt geleerd/gaat leren van die jonge jaren! Daarom, leef van dag tot dag en maak er het beste van, nu het nog kan. De tijd gaat veel te snel!

Vanaf mijn 13/14de heb ik hele dagen thuis gezeten, en nu ik bijna 16 word kom ik weer een beetje terug in het ‘echte’ leven.
Na de vakantie weer school, sinds een paar week een leuk buurmeisje, en via haar heb ik haar hele vriendengroep leren kennen, enzo.
Maar ik merk gewoon dat ik in vergelijking met leeftijdsgenootjes nog veel jonger ben/doe (maar door de dingen die ik heb meegemaakt juist weer wel volwassener denk),
Omdat ik die ontwikkelingen niet door ben blijven maken, maar alleen thuis zat steeds.
Een beetje lastig uit te leggen, haha

ik zou gewoon zo graag terug willen naar 12/13 jaar,
Zodat ik die hele tijd vanaf toen tot nu anders kon doen…
Zodat ik in die tijd ook plezier kon hebben, met vriendinnen naar de stad kon, schoolfeesten, enzo…

EDIT; Dit klinkt nu wel weer heel dramatisch, maar ik hoop dat jullie een beetje begrijpen wat ik bedoel :’)

Ah dankjewel, echt lief! Je hebt gelijk, ik moet ook niet naar dat typische high school leven streven. Ik doe mijn best maar geloof er nu in ieder geval in dat ik beetje bij beetje groei qua zelfverzekerdheid. Dankjewel! :’)

Ik ben zo jaloers op jou… Ik kan me niet voorstellen hoe het is om zo in het leven te staan.

Ik snap niet dat mensen het beledigend vinden wat toiletrocker zei. Ik begrijp het wel niet, maar ik denk dat zij ook niet zo goed begrijpt hoe het andersom voelt.

Want ik ben blij met wie ik nu ben, en ik voel me goed maar ik heb het gevoel alsof ik ook op andere manieren zou kunnen zijn geworden wie ik ben. Het komt erop neer dat het heel lang heeft geduurd voor ik min of meer gelukkig was en mijn problemen heb opgelost. Maar ondertussen voelt het alsof ik zoveel geweldige dingen had kunnen meemaken, en fijne mensen leren kennen. Nu ben ik echt gelukkig en ik doe mijn best om nieuwe mensen te leren kennen en dat is altijd wel fijn. Maar dat kan niet wegnemen dat ik nog altijd bang ben om ouder te worden, gewoon omdat ik altijd het gevoel heb dat ik teveel mis.

Misschien omdat dat beeld zich door de media ook aan je opdringt. Tv, boeken, muziek, vrienden. Je krijgt het gevoel dat je dingen moet doen om gelukkig te zijn en te leven. Je moet uitgaan, een vriendje hebben, roken, drinken - niet dat ik dat doe- maar zo lijkt het wel. En als ik naar mijn omgeving kijk, is dat een groot deel van wie ze zijn en wat ze doen. Misschien dat veel mensen zich daarom zo “left out” voelen.

^ +100
vooral voor je laatste stukje.

Ja , de media is anders dan 10 geleden.
Toen was er veel minder ‘’ druk’
Meisjes zijn nu ook meer met mode bezig dan toen.