Tegen mezelf praten?

Sinds een paar dagen, praat ik tegen mezelf als ik alleen ben. Zonder dat ik er controle over heb zeg ik opeens dingen als, ik haat je, ik hou van je grapje, scheldwoorden en dat soort dingen. Dat is meestal op momenten dat ik aan iets chenants (schrijf je dat zo?) moet denken of aan situaties waar ik anders had moeten handelen. Ik schaam me er echt heel erg voor, en vraag me af of meerdere mensen dat hebben, en het misschien bij de puberteit hoort?

Ik heb dit ook, als ik alleen ben gaan er allemaal verhalen door mijn hoofd bijvoorbeeld hoe het zou zijn als ik een bekende acteur zou ontmoeten. En dan kom ik er na een tijdje achter dat ik dan hardop aan het praten ben met de dingen die ik dan tegen hem zou willen zeggen, zoals: hoi hoe gaat het met je ? heb je het druk tegenwoordig ? Of als ik terug denk aan iets wat is gebeurt en dan zeg ik hardop dingen die ik liever had willen zeggen op dat moment… Ik weet ook niet hoe het komt. Ik heb er niet heel veel last van omdat ik toch altijd alleen ben en het bijna niet in de gaten heb.

genant*

en nee het is vrij normaal om tegen jezelf te praten.

ik heb dat nog nooit gehad

Ik hou ook hele conversaties met mezelf. Meer mensen doen dat dus het is niet heel gek.

Ik heb ook dat als ik aan iets heel genants terugdenk, dat ik dan ga neuriën of opeens iets zeg? :’) Volgens mij om die gedachte te blokkeren ofzo ga ik dan opeens geluid produceren. Heel apart.