te veel geluk, verdrietig?

heey,
hebben jullie ook wel is dat als jullie teveel geluk in een keer krijgen dat je het niet geloofd, en dat je daar verdrietig van word?
Dat heb ik namelijk zo vaak, dan ben ik zo gelukkig dat ik zeker weet dat het niet waar kan zijn! En dan voel ik me dus verdrietig.
Haha ja stom probleem ik weet het,
zijn er meer die zoiets hebben??
xx

Err, dat heb ik niet. Als ik veel geluk heb dan ben ik juist hyper en blij :'D

nee, maar eigenlijk ben je dan toch ongelukkig als je heel gelukkig bent xD

vaaag. ik ben gewoon gelukkig als ik gelukkig ben. lekker simpel haha

maar kijk dan ben ik zegmaar ook wel gelukkig, maar dan… tsja het is eigelijk ook best wel vaag xD Maar het is gewoon zo…
xx

Ja, ik snap wel wat je bedoeld enzo maar ik heb het gelukkig zelf niet. Ongelukkig worden van gelukkig zijn gaat mij te ver :stuck_out_tongue:

hahaha ff een voorbeeldje om het beter uit te leggen:

stel je voor ik win idols (hahaha oke stom voorbeeld xD)
maar dan zou ik het zo erg niet beseffen, en niet geloven. Dan ga ik denken dit is me allemaal niet waard. En dan krijg ik zo raar gevoel. (ja sorry heb natuurlijk idols niet gewonnen maar het is een voorbeeld)
x

mensen denken altijd, als ze op een moment heel gelukkig zijn, dat het maar een half uurtje zal duren. of ze denken “er klopt iets niet, ik ben gelukkig, dat hoort niet, wat heb ik over het hoofd gezien?” of “ach dit duurt toch maar ‘zo’ lang” etc, etc. mensen kunnen gewoon niet accepteren dat ze gelukkig zijn, want de meeste mensen zijn serieus bang voor geluk, omdat dat zo onmogelijk lijkt. wat je NIET moet doen, is te hard proberen gelukkig te zijn. Dus als je je een keer goed voelt, dat gevoel te hard proberen vast te houden, zo jaag je het geluk alleen maar weg! Je hoeft het niet “vast te houden”, je maakt het alleen maar erger. het enige wat je kan doen als je je gelukkig voelt is: het accepteren. die negatieve gedachten mogen komen, je moet ze niet negeren (lukt je toch niet :’], het werkt alleen slopend), het beste wat je kan doen is jezelf zeggen: Ik geef toe dat ik negatieve gedachten heb, maar ik geef me NU over aan het geluk. je moet eens weten HOE goed dat voelt. (:

ik heb dit probleem zelf ook. steeds als ik me super voel ga ik allemaal dingen bedenken waar het fout kan/zal gaan en ik niet meer gelukkig zal zijn. wat ik heb geleerd is: accepteer het. - durf het geluk toe te laten.

Even van internet gehaald;
“Geluk raakt op”, mensen zijn soms bang om gelukkig te zijn omdat ze angst hebben dat hun geluk ‘opraakt’. Bang dat, als ze zich gelukkig voelen dat er vast wel weer iets zal gebeuren waardoor ze het geluk kwijt raken. Geluk en ongeluk zitten op dezelfde wip. Het leven staat in het midden. Hoe moeilijk is het zoeken naar de balans.

Geluk is soms gewoon een kwestie van jezelf toestaan om gelukkig te zijn. We zoeken naar meer, beter, anders, vaker en mooier. Geluk is: geluk durven toelaten. Soms is het er gewoon en soms piept het er, in ongelukkige tijden, gewoon toch eventjes doorheen. Als we het maar willen voelen.

(ik ben niet zo heel goed in uitleggen, misschien snap je er helemaal niks van, haha. but I tried my best.)

Je hebt helemaal gelijk!
Ook is het zo dat wanneer je te lang gelukkig bent, je het minder waardeert, het word normaal, zelfs soms saai (net als de zon lang schijnt). Dus af en toe moet er iets naars gebeuren, om opnieuw het moment van geluk te berijken. Anders word het saai. Mensen moeten iets hebben om naar toe te streven. En als dat gebeurt is, slaat de twijfel en verveling toe.

Dus idd, denken: ik ben nu gelukkig, wat voelt dit goed, ik ben dankbaar (secret) maar als het geluk weg gaat (want dat gaat het meestal) vind ik het geluk vanzelf wel weer. Want dat heb ik al vaker gedaan.

Het is ongv. het zelfde als denken van: ik ben gelukkig maar dat duurt niet lang, want er gaat vast iets mis. Kun je ook denken: ik ben nu ongelukkig, maar ik word wel weer gelukkig, want dat was eerst ook, er gaat vast wel weer iets goed.

Ying en yang (A)

Ik ben het grotendeels met je oneens. Ik denk niet dat gelukkig-zijn ooit saai kan worden. Ik denk niet dat saaiheid/vervelig o.i.d. onder geluk valt. Als je me een beetje snapt. Dat met dat er af en toe nare dingen moeten gebeuren om geluk te waarderen, snap ik ook niet. Ik bedoel; je leert, als je gelukkig bent, om te gaan met nare dingen. Ik denk niet dat je dan nare dingen hoeft mee te maken om geluk te waarderen of zo. En over dat ze zich op een gegeven moment vervelen: gelukkige mensen zijn van zichzelf al levenslustig (right? Gelukkige mensen die niet genieten van het leven/geen doel hebben, dat kan niet denk ik :’]), en willen allemaal nieuwe dingen meemaken, dus saai wordt het zeker niet. En ALS het wel een keer “saai” (lees: niks te doen) is weten ze er een positieve draai aan te geven.

Dat met “Ik ben nu ongelukkig, maar ik word wel weer gelukkig” ben ik het ook niet mee eens. Want als je zo denkt, leef je meer in de toekomst dan in het nu (en dat is echt heel belangrijk als je gelukkig wilt zijn. In het nu leven.), van Ik-word-het-nog-wel-eens. Je moet iets hebben van: Ik ben nu gelukkig. :]
En niet zo’n instelling van ‘het komt wel’, want dat zal dus niet gebeuren.
Je moet zelf beginnen een verandering te maken, het gaat niet vanzelf.

jij legt het goed uit!!! precies wat ik bedoel!
x

weahh
dat heb ik noooit :open_mouth:

Ik heb soms een raar gevoel in m’n buik, en dan voelt het alsof ik eenzaam ben ofzo. Tenminste, zo noemde ik het vroeger altijd: het eenzaamheidsgevoel. Het is altijd maar heel kort en moeilijk te beschrijven, maar ik heb het idee dat ik het alleen krijg als ik gelukkig ben :’).
Maar dat hoeft helemaal niet waar te zijn.