Studietwijfel: stoppen of doorgaan?

In september ben ik begonnen aan de studie Journalistiek in Utrecht. Ik ben toen op kamers gegaan omdat het qua reizen bijna niet te doen was en het een logische stap was na het halen van mijn havo. Ik houd van schrijven, het lijkt me heerlijk om van alles te ontdekken en met deze studie dacht ik vanzelf over mijn angst voor presenteren etc. heen te komen. Het leek dus de ideale studie.

Nu, 4 maanden later, twijfel ik heel erg. Ik merk dat ik niet over angsten heen kom, en eigenlijk alleen nog maar banger word voor de toekomst. Klasgenoten hebben meer ervaring, lijken het allemaal veel makkelijker te vinden en ik begin steeds meer op te zien over de komende jaren. Stiekem ben ik heel bang om een telefonisch interview te houden en ik ben zo bang om te falen. Vooral in de wereld van de journalistiek werkt dat niet mee; al het werk wat je doet wordt op een bepaalde manier gepubliceerd. Hoewel ik verwachtte dat ik mee zou groeien met de opleiding, is dat absoluut niet zo. Ik denk dat het toch iets te hoog gegrepen was om op mijn zeventiende op kamers te gaan en te beginnen met een studie die te veel van me vraagt.

Ik weet dat de tijd begint te dringen want als ik voor 1 februari stop wordt mijn stufi omgezet in een gift, anders heb ik een schuld. Mijn gevoel zegt dat ik moet stoppen; ik zie mezelf niet als journalist, ik vind de opleiding steeds minder leuk, het is een te grote uitdaging. Aan de andere kant wil ik ook niet zomaar weggooien wat ik heb bereikt; het is een populaire studie en ik heb superleuke mensen en vrienden ontmoet, ik ben op kamers gaan wonen en daardoor een stuk volwassener geworden, en ik wil mijn omgeving (en mezelf) niet teleurstellen.

Ik ben benieuwd of er andere mensen zijn die in een soortgelijke situatie zitten/hebben gezeten, en wat jullie zouden doen? Ik ben een beetje wanhopig en daarom zijn alle adviezen, invalshoeken, meningen welkom!

Een studie doe je om je voor te bereiden op je toekomst, niet om 4 gezellige jaren te hebben en vervolgens niks ermee te doen.

Na wat jij vertelt zou ik stoppen en iets zoeken dat echt goed bij je past. Die vrienden raak je niet 1 2 3 kwijt, en als je een half jaar gaat werken kun je misschien nog op kamers blijven ook!

Ik denk dat je je keuze al hebt gemaakt. Ik kom namelijk heel weinig tegen in je post over de voordelen van je studie behalve dat je leuke mensen hebt leren kennen en het een populaire studie is. Populaire studie betekend ook weinig banen…
Als jij jezelf niet ziet werken in het vakgebied waar je voor leert, wat heeft t dan voor zin om daar 4 jaar tijd in te steken. Ik weet uit ervaring dat je een beroep nog zo leuk kunt vinden, als je de weg ernaartoe niet aantrekkelijk vindt, of niet aankunt, kun je beter stoppen en iets zoeken wat wel bij je past.

Je moet je gevoel volgen en als dat zegt: stoppen, kun je dat ook maar beter doen. Zeker omdat je dan nog optijd bent voor je stufi. Eventueel zou je in februari een andere studie kunnen starten maar ik adviseer je toch echt om je eerst goed te orienteren op wat je dan wilt gaan doen en of die opleiding je wel trekt… en niet overhaast een (foutieve) keuze maken.

Zoals mijn advies altijd luid in deze gevallen: maak het jaar af. Ik vind dat studenten altijd te overhaast stoppen als ze het niet leuk vinden. Je moet het wel de kans geven om de studie te ontdekken.
Als je het jaar afmaakt en vervolgens gewoon een andere studie gaat doen, heb je alsnog geen studieschuld. (tenminste… zo is het bij mij maar ik studeer al een tijd)
In dit jaar leer je zoveel waar je laten profijt van kunt hebben.

Ik zelf heb ook de eerste keer een verkeerde studie gekozen en heb toen het eerste jaar gewoon afgemaakt, hoe kut ik het ook vond(MBO). Toen ik naar het HBO ging, heb ik ook 1 jaar een studie gedaan en ben toen overgestapt naar een soortgelijke studie dichter bij huis. Je wil niet weten hoeveel ik aan die studie heb gehad. De vrijstellingen vliegen me om de oren en ik heb bij veel vakken veel meer kennis dan mijn klasgenoten.

Tot zover mijn advies. Het blijft jouw keuze :wink:

In tegenstelling tot wat Traveler zegt, raad ik je aan te stoppen door middel van de 1 februariregeling. Ik heb het idee dat je te veel moet wennen aan je nieuwe situatie (het op kamers gaan) en dat je jezelf niet ziet in een toekomstig beroep als journalist lijkt me voldoende reden.
Dat is namelijk ook voor mij de reden geweest om te stoppen met Psychologie. Ik snap daarom ook je struggles met ‘ja maar misschien vind ik het straks wel weer leuk’ en ‘het is een populaire studie’ en ‘leuke mensen ontmoet’. Toch, als je een studie vind waar je je wel helemaal thuisvoelt, zul je waarschijnlijk ook leuke mensen ontmoeten. Het extra pluspunt is dan dat je voor iets wordt opgeleid dat je echt leukvindt.

Sterkte met je keuze!

Ik zat ook sinds september op kamers en deed een opleiding waarvan ik dacht dat het echt leuk zou zijn. Ik had het echt super naar mijn zin in mijn nieuwe woonplaats.
Maar ik merkte dat ik steeds met tegenzin naar stage ging en de opleiding toch niet zo was als ik verwacht had. Ik heb toen al heel snel besloten te stoppen, wat ik erg moeilijk vond om tegen mijn omgeving te zeggen omdat ik ook het idee had dat ik ze zou teleurstellen.
Soms twijfel ik of ik wel de goede keuze heb gemaakt om zo vroeg al te stoppen, misschien had ik beter nog even kunnen doorzetten, want ik heb nu ook geen idee wat ik wil.

Je moet echt kiezen wat voor jou het beste voelt, ik heb nu best wel spijt dat ik het al zo vroeg heb opgegeven. Maar als je je er echt niet fijn bij voelt, zou ik stoppen en het komende halfjaar uitzoeken wat wel bij je past en waar je echt voor kunt gaan.

Als je binnen tien jaar een diploma haalt, wordt de ontvangen prestatiebeurs omgezet in een gift, ook als je de studiefinanciering eerst hebt ontvangen voor een andere opleiding dan waarvan je het diploma gehaald hebt. Maar als je na een jaar wisselt van studie, zul je het laatste jaar van de nieuwe studie zonder basisbeurs (en eventuele aanvullende beurs) moeten doen.

Bedankt voor jullie adviezen!

@meisje95 ik ben heel bang om het aan mijn omgeving te vertellen. Vooral omdat mijn ouders enorm veel tijd en moeite in mijn kamer hebben gestoken.
Aan twee vriendinnen die ook op kamers zitten heb ik het al verteld. Zij adviseren me gewoon door te gaan omdat de studie (volgens een van de twee) bij me past en de ander vindt dat ik niet moet stoppen als het eventjes zwaar wordt, het kan niet alleen maar leuk zijn.

Zelf weet ik dus al dat de studie niet bij me past en in principe twijfel ik al vanaf het begin, maar toen dacht ik dat ik nog moest wennen. Het is denk ik wel zo dat ik mijn keuze al heb gemaakt, maar ik weet nog niet hoe ik het ga aanpakken. Het lijkt zo onwerkelijk om alles wat ik het afgelopen jaar heb bereikt te verliezen…

Als ik het zo hoor zit je met faalangst.
Misschien kan je eens kijken of jouw school/whatever hier een werkgroep rond heeft waardoor je aan je angsten kan werken.

ook nog wil ik zeggen dat je na 4 maand geen beeld kan vormen van een studie… als ik mijn eigen studie als voorbeeld neem moest je eerst door het 1e jaar geraken en dan pas begon het échte, hetgeen waarvoor ik de studie startte.

Mijn advies is dus maak zowiezo je 1e jaar af en zoek hulp voor je faalangst.

Ik vond het ook heel moeilijk om te vertellen, vooral omdat ik zelf super enthousiast was om op kamers te gaan en mijn ouders, vooral mijn vader, het er eigenlijk niet mee eens was. Uiteindelijk mocht het en zat ik helemaal op mijn plek daar, behalve de opleiding… Ik vond het heel erg om het tegen mijn ouders te zeggen omdat ze zoveel voor me hebben geregeld en betaald enz. Maar toen ik het vertelde reageerden ze helemaal niet boos of teleurgesteld, ze zeiden dat alleen ik kon bepalen of het iets voor me was en dat ik iets moet doen waar ik me 100% voor in kan zetten.

En natuurlijk is het niet altijd leuk, maar soms voelt het gewoon echt niet goed en dan kun je je (had ik heel erg) niet niet meer voor inzetten. Toen ik voor mezelf de beslissing had genomen maar nog aan niemand had verteld, zat ik net voor de eerste tentamenweek, ik moest eigenlijk de hele vakantie leren maar heb bijna niet geleerd. Toen hadden mijn ouders ook wel door dat ik er niet serieus mee bezig was.

.

Je moet doen wat jou gelukkig maakt. En volgens mij ben je er zelf al achter gekomen dat deze studie je niet gelukkig maken. Maar als je wilt stoppen met je studie moet je dat niet zien als falen. Zoals jijzelf zegt heb je bijvoorbeeld veel geleerd van het op jezelf wonen. Dat is dan misschien geen stap op werk gerelateerd gebied, maar wel een grote stap in je persoonlijke ontwikkeling. Plus dat je jezelf beter hebt leren kennen. Ook dat is heel belangrijk. Daarnaast weet ik zeker dat er dingen zijn die je hebt opgestoken tijdens je studie. Deze dingen die je hebt geleerd moet je zien als een fijne bagage als je met een nieuwe studie begint, een studie die wel bij je past. Ik ken je ouders natuurlijk niet, maar ik weet bijna zeker dat je ouders achter je keuze zullen staan. En tegenover andere mensen hoef je geen verantwoording af te leggen, je moet alleen kijken naar jouw gevoel en alleen jij kan beslissen wat het beste is.

Heus :O?

Ik studeer op dit moment psychologie en ik weet 99,9 % zeker dat ik stop na dit jaar :") maar ik ben zo bang dat ik spijt krijg als ik nu stop. Aangezien het me niet echt trok heb ik na het eerste blok geen reet gedaan aan school en toch gaat het op zich redelijk dus ik dacht: laat ik mijn P op zn minst proberen te halen. Ik voel me er verder wel thuis (hele leuke mensen leren kennen) en daarom dacht ik: wat verlies ik als ik tot het einde van het jaar door ga? Een jaar studiefinanciering dus :cold_sweat:
Ik heb niet het gevoel dat je echt twijfelt wat betreft je studie (eerder de dingen die erbij komen kijken); als je toch weet dat je er niet mee verder wilt zou ik stoppen

Ja precies. Het kon zijn dat dat inmiddels alweer veranderd was, maar dat is dus nog hetzelfde.

Je moet idd doen wat jou gelukkig maakt. Ik wou na 1 jaar stoppen met mijn studie omdat het gewoon niet was ik er van verwacht had. Ik weet dat dit niet is wat ik wil. Ik heb het toen ook tegen men moeder verteld, maar zij wou niet luisteren.
Ik zit nu in mijn derde jaar van men opleiding en ik moet nu studeren, maar da lukt dus niet. Ik heb niet de motivatie om mijn boek te nemen omdat het mij allemaal niets boeit. Mijn tweede jaar had ik ook super hard verknoeid. Meid, ik ben echt niet gelukkig, dus echt waar als je twijfelt stop er dan mee… Je gaat je er echt slecht door voelen, zoals ik nu dus :slightly_smiling_face: en dat is nu al twee jaar dat ik me zo voel, en dat is alles behalve leuk, want ik werk het op iedereen uit in mijn omgeving.
Veel succes!

Ik zit er nu ook midden in. Mijn studie is niet wat ik er van verwacht had, en ik ben er achter gekomen dat ik hier gewoon niet geschikt voor ben. Het liefst wil ik ook stoppen voor februari, maar dan…? Ik vind van alles leuk, en heb geen idee wat ik dan wil gaan doen. Ik weet het gewoon ook echt even niet meer, ik wil zo graag stoppen maar heb geen idee wat ik anders moet doen.

Denk wel dat het belangrijk is dat je weet wat je wil doen, anders ga je er misschien toch spijt van hebben! Maar ik weet hoe je je voelt, als ik jou was zou ik alle mogelijkheden eens bekijken en dan komt er wel iets dat je écht wil doen!

Ik begrijp je! Ik houd ook erg van schrijven, maar ik denk niet dat ik Journalistiek zal doen later omdat ik gewoon angst heb voor het presenteren. Zet mij achter een computer om een artikel te schrijven, dat lukt, maar laat me nooit praten voor televisie of telefoneren…