Studeren om te studeren

Ik vraag het me eigenlijk af: Waarom willen mensen studeren aan de universiteit? Veel mensen zeggen dan dat ze later een goed(betaald)e baan willen krijgen. Maar daar draait het WO toch niet om? Het gaat om het opdoen van kennis en academische vaardigheden en om je leven te verrijken. Natuurlijk, ik wil ook wel een fijne baan waarmee ik veel geld verdien. Maar ik ben zelf eigenlijk vooral van plan om iets te studeren waar ik geïnteresseerd in ben, waar ik later op terugkijk en denk ‘ja, dat was leuk. Mijn leven is er beter van geworden’. En een baan hebben en geld verdienen is belangrijk, ja, maar voor mij is dat dus niet waar het studeren om draait. Als iemand vraagt wat ik wil studeren (Engels), is het eerste wat ze zeggen ‘Hmm, daar is niet echt een baan in te vinden, he?’ en dat weet ik wel, maar als ik er echt voor ga tijdens mijn studie en er echt enthousiast over ben, neem ik aan dat ik uiteindelijk wel een baan krijg. Misschien niet meteen op niveau of eentje die met mijn studie te maken heeft, maar dat zal vast wel goed komen.
Veel mensen vinden dat veel studies 'onzin’studies zijn en geschrapt zouden moeten worden, zoals communicatie, filosofie of talen etc. Maar als iedereen geneeskunde en werktuigbouwkunde zou gaan studeren, dan is dat toch ook niet goed? De wereld moet juist veel verschillende mensen in veel verschillende vakgebieden bevatten. Filosofie onzinnig en niet belangrijk? Zeg dat maar tegen Aristoteles!

Wat ik hiermee dus wil zeggen is dat ik vind dat studeren meer om het studeren zou moeten zijn. Wat vinden jullie?

(even voor de duidelijkheid, ik wil ook wel een baan krijgen die met mijn studie te maken heeft enzo, maar ik hoop dat jullie wel snappen waar ik heen wil met dit topic xD)

Ik denk dat mensen studeren aan de universiteit omdat ze het niveau aankunnen. Je gaat als je VWO hebt gedaan toch geen mbo-opleiding doen? :’) (niet lullig bedoeld dit).

Verder ben ik het wel met je eens dat mensen wel moeten kiezen wat ze leuk vinden en wat je over die opleidingen zegt. Studies schrappen lost ook niks op.

Ik vind dat je wel moet kiezen wat je leuk vind, omdat het aanbod qua banen altijd veranderd. Maar het studeren op zich doe ik ook voor mijn baan later. Als ‘werken’ niet bestond, ging ik ook zeker niet studeren…

Om maar meteen de filosofie erbij te halen: studeren heeft intrinsieke waarde. Ja, tegenwoordig kijken mensen vooral naar het nut van een studie, maar in de grond is het bedoeld om jezelf te verrijken, inderdaad, en heeft het dus intrinsieke waarde voor ons.

Ik kies mijn studie ook niet omdat ik er een baan mee wil, mijn studie heeft namelijk niet zo veel met de baan die ik wil ga doen te maken - al kan ik er wel wat mee in die richting, maar goed, wordt weer een lang verhaal om uit te leggen. Ik kies mijn studie omdat ik heel geïnteresseerd ben en zo veel mogelijk wil leren.

Ik wil graag WO doen omdat ik van nature nieuwsgierig en leergierig ben en mezelf wil blijven uitdagen. Ook omdat mijn interesses te breed zijn voor een HBO-opleiding die tot één beroep opleidt (zo breed zelfs dat ik Unversity College wil gaan doen waar je NOG breder wordt opgeleid), en ik wil mezelf gewoon tsja, ontwikkelen en zo goed mogelijk ook :’)

Ik kan het niet goed uitleggen, maar ik wéét dat het gewoon bij mij past om me breed te ontwikkelen en het onderzoek doen, de mogelijkheden die je erdoor krijgt.

Omdat je het eigenlijk aan jezelf en je intelligentie verplicht bent om te streven naar wat voor jou het hoogst haalbaar is. Je moet zeker doen wat je leuk vindt, maar als je iets kán, als een niveau aankan - en een niveau is breed, er zijn genoeg opleiding binnen te vinden en er zit er sowieso één tussen die je aanspreekt - dan ben je het aan je eigen intelligentie verplicht om daarvoor te gaan.

Ja precies, dit bedoel ik :slightly_smiling_face:.

Maar als werken niet bestond, wat heb je dan te doen in je leven? Ik zou misschien wel gaan studeren hoor, gewoon omdat ik het interessant vind en meer wil weten en iets te doen wil hebben in mijn leven.

Niet voor het niveau, maar voor je eigen geestelijke uitdaging. Laat ik het anders zeggen: als jij onder je niveau gaat zitten, ben je je eigen intelligentie teniet aan het doen. Het gaat me niet om het niveau wat eraan geplakt zit, het gaat me erom dat je het aan jezelf verplicht bent om je intelligentie zo ver mogelijk “uit te buiten”.

Zelfs dan zou ik gaan studeren.

OT: Ik vind studeren zelf voor mij belangrijk, om meer kennis op te doen, meer te weten te komen en misschien wat belangrijks bijdragen aan de wereld.

Zelf overweeg ik om Aardwetenschappen te gaan studeren, en ik weet ook wel dat veel mensen denken van wat moet je daar nou weer mee, maar het interesseert mij en ik wil alles daarover weten.

Ik zou sowieso gaan studeren :slightly_smiling_face: Dat is toch wat ze vroeger ook deden? Rijke jongens (dat dan weer wel) hoefden niet te werken en gingen in plaats daarvan een opleiding volgen. In Italië studeren met de grote denkers van die tijd. Zoiets lijkt mij ook wel wat, haha.

Je kan inderdaad een boel uit hobby’s halen, maar studie is hetgene wat je het meeste geestelijke uitdaging biedt. Als je alleen maar hobby’s hebt, maar een opleiding die niet aansluit bij je capaciteiten, mis je dingen. Dat heb je zelf misschien niet zo door, maar merk je wel in contact met anderen die hetzelfde denkniveau hebben (in feite) als jij, maar een hogere opleiding genoten hebben.

Je merkt het al bij de overstap van havo naar VWO: hoeveel mensen hoor je niet verzuchten dat het zo’n enorm verschil is? Zelfs al kun je mentaal dat VWO best aan - want anders mag je niet doorstromen - krijg je een andere manier van denken aangeleerd, die je op het havo mist. Dat is aanpassen, maar het maakt je wel rijker. Het is zonde om dat te missen, als je het wel aankunt.

Ja precies, dat dus! Alleen nu is het iets haalbaarder voor ons ‘gewone burgers’ om te studeren. Ik kan echt niet wachten om met mijn studie te beginnen, en al zou ik er helemaal niks mee kunnen en gedoemd zijn voor de rest van mijn leven een baantje als kassameisje (niks mis daarmee natuurlijk, ik ben het ook geweest, maar je snapt me wel), dan nog zou ik het doen. Gewoon omdat ik het zo verdomd interessant vind.

Haha, als ik vast zou zitten in mijn baantje als kassameisje zou ik geestelijk verarmen :’) Maar ben het helemaal met je eens. Studeren omdat het inderdaad zo verdomd interessant is en je prikkelt en je uitdaagt. Wat is er mooier?

Ik zou ook gaan studeren, ook als het niet hoefde: ik vind het (meestal) gewoon heel erg leuk en interessant en wat hier boven ook wordt gezegd, het is ook om jezelf te ontwikkelen en je leven te verrijken.
En ik wil ook graag nog breder werken dan mijn huidige studie (American Studies, wat overigens ook al vrij breed is), en dus ben ik net gestart aan het Honours College.

Dat ligt denk ik aan jouw geweldig gemotiveerde houding, haha. Als je zelf heel gemotiveerd bent om te studeren, dan leer je ook heel veel. Maar je bent wel aan het studeren, je bent niet alleen bezig met hobby’s. En je doet een opleiding die bij je niveau past.

Maar is dat dan niet alleen informatie vergaren? Want op de universiteit leer je ook een bepaalde manier van denken en naar dingen kijken enzo. Veel weten is leuk, maar op 't WO bekijk je het ook kritisch etc.

De reden dat WO me aanspreekt is omdat ik het gevoel heb dat ik dan meerdere richtingen op kan, op HBO kan bijna ik geen opleidingen vinden, die me echt aanspreken, op WO wel. Ik houd van verdieping en wil graag verder leren, en ik doe het zeker niet voor het geld. En omdat de meeste opleidingen op HBO die met taal of communicatie te maken hebben vaak ook over economische zaken gaan, dat trekt me dus totaal niet. Ik wil juist leren over bv. het ontstaan van een taal en de ontwikkeling van een taal. Dit kon ik alleen op WO vinden. Helaas doe ik nu havo, dat betekent dus eerst VWO doen, of m’n propedeuse halen op HBO en alsnog naar universiteit. :flushed:

Even random, maar ik kreeg tijdens mijn AUC interview een vraag van ‘vind jij het leuk om te leren en om nieuwe dingen te onderzoeken en naar school te gaan, of doe je het omdat het moet of omdat het van je verwacht wordt?’ en ik vond het echt compleet logisch dat dat vanuit mezelf komt, maar nu ik hier zo lees is dat volgens mij helemaal niet zo logisch :’)

Denk dat het gewoon heel erg af hangt van hoe je in elkaar zit.

Nou kijk, ik ga nu eigenlijk ook alleen maar naar school omdat ik mijn diploma wil halen. Ik wil echt weg hier, en ga eigenlijk met tegenzin naar school. Maar dat komt omdat ik de meeste dingen niet boeiend vind of heel moeilijk. Als ik volgend jaar op de uni zit, dan zal ik zeker wel naar school gaan en huiswerk maken omdat ik dat leuk en interessant vind (meestal dan).