Struggles..

Ik heb advies nodig…

Ik sta ingeschreven bij de pabo. Nu moet ik eerst al die toetsen halen. Ik hoop dat het lukt en ik ben druk aan het leren… Maar dat is niet mijn probleem.

Ik heb hiervoor onderwijsassistent niveau 4 gedaan. Het werk van mijn school stelde niets voor en heb alles met vlag en wimpel gehaald. De stages waren leuk, ik vind het heerlijk om me in een klas met kinderen te bevinden. Alleen ik ben/ was nogal onzeker. Heb twee jaar lang diep in de put gezeten met mezelf. Paar nare ervaringen op vorige stages bij een andere opleiding. Daardoor vind ik heel moeilijk om mijn mening te delen met collegas en een gesprek te beginnen… Hier kreeg ik ook aldoor negatieve feedback op. En dat ik weinig initiatief toonde.

Ik heb mijn opleiding wel gehaald, mede doordat alle partijen mijn verhaal wisten en mij heel goed hebben geholpen.

Nu ben ik soms echt dol enthousiast over de pabo en heb er zoveel zin in!! En dan zie ik het helemaal zitten en denk van ja dat les geven leren ze me daar wel! Stap voor stap kan ook ik dat goed leren. En ik heb er ook gewoon feeling voor.

Maar soms, zoals zonet, na het lezen van een topic hier ook over de pabo twijfel ik weer zo erg aan mezelf of het wel goed komt. En stel dat ik in januari volgendjaar( dan beginnen de stages) nog niet goed in mijn vel zit? (angst en paniekaanvallen, gaat steeds beter maar het heeft me al twee jaar in zijn greep).

Kan je dan overstappen naar een andere hbo opleiding zonder dat je alles terug moet betalen?

Ik weet niet precied wat ik nu van jullie wil eigenlijk, maar ik heb wel lekker mijn hart gelucht! En misschien herkent iemand zich een klein beetje in mijn verhaal!

Ik zou gewoon voor de pabo gaan en zien wat er gebeurt. Zorg ervoor dat je begeleider/mentor van je situatie afweet en dat je ondanks alles heel gemotiveerd bent om aan de opleiding te beginnen.
Ik weet niet precies hoe het zit met geld en stoppen met de studie, zit zelf nog in havo 5, maar volgens mij kan je bijna ieder moment stoppen met de studie als het echt niet goed gaat.
Bij deze situatie denk ik: Niet geschoten is altijd mis. Doe je best, zet je voor 100% in, en als het dan toch niet lukt door je angsten is dat heel vervelend maar dan heb je wel gedaan wat je kon.

Succes! :sob::muscle:

Misschien is het een idee om psychologische hulp te zoeken, zeker omdat je aangeeft dat je er al twee jaar mee loopt. Ik zou ook sowieso voor de pabo gaan als ik jou was, maar angst en paniekaanvallen is zeker iets waarbij het handig is om extra hulp te krijgen. Ik studeer zelf wel, maar heb geen idee hoe het overstappen naar een andere studie in z’n werk gaat, omdat ik helemaal op mijn plek zit.

Maar goed: follow your heart, maar wat extra ondersteuning kan nooit kwaad :slightly_smiling_face:

Dank voor jullie woorden.

Misschien moet ik het ook maar gewoon doen en lekker over me heen laten komen. Stage is op dit moment pas over een klein jaar en ga bijna uit huis. Hoop dat ik dan mentaal in wat rustiger vaarwater kom… En in een goed ritme. Heb ik nu ook al 2 jaar totaal niet.

Heb al psychologische hulp gehad en dat is afgerond nu! Moet nu zelf sterker worden en heb het goed onder controle al zeg ik het zelf!

Bedankt dames!

Ik heb hier bij mijn stages ook last van gehad, weinig initiatief tonen en erg verlegen. Ik ben er nu achter gekomen dat ik door mijn stages erg ben gegroeid als persoon, je wordt sterker door de ervaringen die je meemaakt! Mocht je echt problemen hebben met het initiatief nemen, probeer zelf eraan te denken om initiatief te tonen en bespreek dit aan het einde van elke dag. Zo hoor je niet alleen wat je zelf als initiatief ziet maar ook wat je collega van jou initiatieven vinden.
Succes met je toetsen !

Precies hetzelfde hier, ik kwam op mijn stages binnen als teruggetrokken, verlegen persoon maar ben er een stuk zelfverzekerder weggegaan! Stages zijn ook bedoeld om ervaringen op te doen, daar van te leren en te groeien op zakelijk maar zeker ook persoonlijk vlak.

Ik had veel aan gesprekken met mijn stagebegeleider, we hebben het veel gehad over mijn ontwikkelpunten en op welke manier we daaraan zouden kunnen werken. Ik wil je aanraden om dit ook zo snel mogelijk met jouw begeleider gaat doen. Geef hem/haar aan waar je bang voor bent, waar je aan wilt werken, wat je over de gehele periode wilt bereiken en wat je allemaal verwacht van deze stage. Op deze manier kan een begeleider ook betere coaching en begeleiding bieden. Vraag daarnaast regelmatig feedback, want ook daarvan kun je ontzettend veel leren. Het gaat je zeker weten lukken! Veel succes alvast! :relieved:

Superbedankt voor het delen van jullie ervaringen en het geven van tips! Ik kan hier echt iets mee, en het geeft me moed! Thankss!!