Stiltes bij mijn vriendje.

[i]Hoi,

Ik heb nu een week een vriendje en we hebben vandaag weer eens afgesproken.
We hebben buiten wat gelopen en gezeten.

Alleen zijn er altijd stiltes :frowning_face:
Ik ben erg verlegen in het algemeen, en hij is altijd erg zenuwachtig en verlegen als die bij mij is.

Ik vind hem echt leuk, alleen de stiltes als we lopen.
Als ik over iets begin dan zegt hij er iets op en dan is het weer stil.
Echt super lastig:(

Iemand wat hulp te bieden? :thinking: [/i]

Bij mij is dat ook helemaal hetzelfde! Aangezien we beide verlegen zijn, dus upje :slightly_smiling_face:

Lastig… Ik heb daar nooit last van gehad met mijn vriend, omdat ik mij vanaf het begin super op mijn gemak bij hem voelde en hij ook een spontaan persoon is. Het is lastig als je beide verlegen bent, maar kun je geen gesprekken beginnen waarbij je hem om zijn mening vraagt waardoor hij zowiezo moet antwoorden en jij daar weer op kunt antwoorden?

Je hoeft toch niet altijd te praten?
Als ik in de auto zit met mijn vriend en ik rijd bijv een uurtje, zijn we ook een halfuur stil. Maak er een positieve ervaring van, geniet juist van je moment samen. Zeg eventueel ‘lekker, even lopen buiten’. Of maak op een andere manier duidelijk dat je het fijn vind samen te lopen.
Sla je arm om hem heen of pak zijn hand vast. Dat zijn echt van die momenten dat ‘woorden niet nodig zijn’.

^Ook waar :slightly_smiling_face:.

Ik had het in het begin ook eeen heeel klein beetje, dat we niet meer wisten wat we moesten zeggen. Maar eigenlijk was dat na 1,5 -2 weken weg. En nu zijn er nog steeds wel stiltes af en toe, maar die zijn niet vervelend ofzo. Ik hoop dat het bij jou ook vanzelf komt(:

eerst vond ik die stille moment ook heel erg storend. Ik denk dat je je er niet te veel druk om moet maken. Ik geniet er nu van. het is niet erg om die moment te hebbben.

Toen ik mijn vriend leerde kennen (dus toen we nog niet samen waren) had ik dit ook heel erg. Maar naarmate ik hem beter leerde kennen voelde ik me sneller bij hem op mijn gemak en nu praten we over vanalles haha (zelf ben ik best wel verlegen). Misschien kunnen jullie dingen doen waarover veel te praten valt, zoals een film kijken ofzo. Dan hebben jullie wat om over te praten. Iets anders valt me even niet in haha, maar geloof me; die stiltes worden minder als jullie het wat langer hebben en elkaar wat beter kennen :slightly_smiling_face: In ieder geval succes ermee, komt wel goed!

Gaat vanzelf weer over… ik heb soms ook stiltes maar dat is niet vervelend… :stuck_out_tongue:

je leert hem vanzelf beter kennen;) en dan gaat het vanzelf over , hij zit waarschijnlijk ook met dit probleem;)
xkomt wel goed

Ik denk ook dat je van deze stiltes moet genieten, en niet denken van “o nee fuck wat moet ik zeggen, ik weet niks” maar gewoon rustig blijven maakt niet uit. En vaak weet je wel iets te zeggen maar denk je nee dat is stom. Zeg het gewoon en probeer je zelf te zijn. Net zoals bij je vriendinnen, het komt vast wel goed!

Ik denk dat dat vanzelf wel weer over gaat, en zoals iemand al zei, je hoeft niet de hele tijd te praten, je kan ook zoals jullie deden gewoon lopen en om je heen kijken zonder te praten. Als je écht geen stiltes wil moet je misschien even van te voren dingen bedenken waar je het over wil gaan hebben, dingen die hem ook interesseren, dan kan hij daar ook weer verder over praten! :slightly_smiling_face:
Ik ben zelf ook best wel verlegen hoor maar als ik iemand langer ken dan kunnen de gesprekken over van alles en nog wat gaan! Geen zorgen, het komt wel, en succes!

Zo erg heb ik het nog nooit mee gemaakt. :stuck_out_tongue: Natuurlijk heeft iedereen wel eens stiltes, vooral in het begin. Ook ik, toen ik voor het eerst met mijn vriend op date ging. Maar ik moest wel zeggen, die waren er weinig… En nu, hoe langer ik hem ken, hebben we daar eigenlijk totaal geen last meer van. We praten aan één stuk door, over alles en nog wat.

Ik denk gewoon dat het komt door het feit dat jullie allebei nog zenuwachtig en verlegen zijn. Dat moet je eigenlijk overtreden, en gewoon lekker beginnen met praten. Begin over je zelf, begin over je school en opleiding, begin over iets wat je hoorde en waar je zijn antwoord wel op zou willen weten… Zo leer je elkaar beter kennen, en zo kan hij ook antwoorden geven op jou verhaal. En gaat hij over op zijn verhaal.

Echt, het komt heus wel goed. Het is alleen nog ‘nieuw’.

Hoe lang zijn jullie al samen? Want als jullie nog maar pas een koppel zijn, kan dat wel voorvallen. Anders ben ik echter van mening dat er misschien geen klik is…

Als je goed kijkt zie je dat het een week aan is:)
En trouwens we zijn beide 12 :flushed:

Toen ik zo jong was had ik dat ook. xD Nu ben ik ook nog erg stil bij mensen die ik niet (zo goed) ken… Maar bij mijn vriend lul ik nu de oren van z’n kop, terwijl ik aan het begin dus ook heel stil en rustig was. =’]

Ik vind juist dat je soms moet genieten van de stiltes. Vaak is zijn aanwezigheid genoeg. Ik word altijd heel rustig als ik naar zijn manier van ademhalen luister. Probeer niet jezelf verplicht te voelen constant een gesprek aan te knopen maar als het je echt stoort kan je ook tegen hem aanleunen of wanneer jullie aan het lopen zijn plotseling stoppen om hem vervolgens heel lang te kunnen knuffelen. Zo word het eerder een positieve ervaring :slightly_smiling_face:.

Ik & men ( nu ex) hadden dat in het begin ook…(:
Maar na een tijdje begonnen we ons losser & losser bij elkaar te voelen en waren en veel minder stiltes. En stiltes moeten niet altijd negatief zijn hé (:
Als je elkaar hand vast hebt en er wordt niets gezegd vind k dat juist best wel leuk (: bv hé (: