Stil en Verlegen

Ik ben altijd heel stil en verlegen, maar bij m’n beste vriendin en familie nooit… Ik heb ook maar 1 vriendin… heeft iemand tips? Als je hetzelfde probleem hebt, kunnen we in dit topic er misschien over praten?

X

probeer wat meer zelfvertrouwen te krijgen, te denken: wat heb ik ook te verliezen?
dit helpt echt!

succes

Hee meid,

Ik heb het zelfde probleem als jou!
Ik weet ook niet hoe ik daar mee moet omgaan zegmaar…

Weet dat je niet de enige bent. ik heb dit precies zo. Het duurt voor mij heel lang voordat ik eindelijk vreindschap heb met iemand, en heb nu ook maar 1 goeie vriendin waar ik alles mee doe. Ook met jongens enzo heb ik dit en met andere mensen in deklas. Ik vind het zo foktop he… Kijk eens op deze site misschien heb je er wat aan : www.ikbenverlegen.nl ik heb deze ook helemaal doorgelezen. Nu heb ik besloten om naar een psycholoog te gaan en langzamerhand wordt het minder :grinning:
Maar ja. is echt iets waar ik elke dag mee bezigh ben. Elke ochtend neem ik me voor: vandaag ga ik gwn schijt hebben aan wat iedereen van me denk en mezelf zijn maar ik klap gewoon dicht en weet niet wat terug te zeggen enzo. Heb jij/jullie dit ook ?
Groetjess

Zit jij in de klas ook altijd zo vaak alleen? Ik zit echt bijna elke keer alleen omdat iedereen me *saai* vind omdat ik bijna nooit wat zeg… Ik heb ook nog nooit een vriendje gehad, maar als ik een vriendje zou hebben zou ik hem denk ik niet eens aan m’n ouders durven voorstellen om dat ik dan niet weet wat ik zou moeten zeggen…

dat had ik vroeger ook…
maar opeens werd ik gelijk, superspontaan =D
ik praat enkel niet met mensen die ik niet mag meer xD

Jaa ik zit ook wel alleen in de klas vaak. Maar dat komt ook omdat ik als laatste nieuw in die klas kwam en alle plekken al bezet waren. Ik merkte in het begin nog dat mensen pogingen deden een gesprek te beginnen. en ik wilde heel graar hierop in kunnen gaan maar lukte gewoon niet en ik denk dat de meeste de hoop nu al een beetje op hebben gegeven. Ik vind het zo jammer he, want mijn eerste indruk die ik heb gemaakt is nu al zo , dat het steeds moeilijker wordt om ineens te veranderen. maar je moet het niet gaan forceren weetje. Je kan het beste met kleine stapjes werken. dus niet denken nu ga ikvandaag even normaal doen tegen iedereen en zijn wie ik ben. maar gewoon kleine stapjes nemen. maar ik heb zowiso dat ik echt heel slecht over men gevoelens kan praten. Dit ga ik nu ook steeds meer doen met mn beste vriendin en dat helpt ook wel :slightly_smiling_face:
Ik heb ook nooit een vriendje hoor. maar dat wil ik ook niet en zowiso ik vertel nooit aan mn ouders als ik iemand leuk vind of watdan ook

srry lang bericht he :blush:

dat had ik eerst ook maar ik denk dat ik er over heen gegroeid ben, op mijn oude school gaven ze sociale vaardigheidstraining en dat hielp echt

1 woord : smalltalk

Gewoon beginnen met korte gesprekjes met je klasgenoten , bijv op een maandag vraag je ’ en heb je een leuk weekend gehad ? ’ later komt er wel meer als je elkaar wat beter leert kennen en zo gaat het balletje rollen :grinning:

Ik zei eerst ook nooit in de klas maar dat kwam omdat ik iedereen haatte en behoorlijk op ze neerkeek (ik was blijven zitten, heeft niks met verlegenheid te maken maar toch) Maar ik begon af en toe wat met ze te praten en leerde ze een beetje kennen en nu vind ik ze wel aardig en zei mij ook .

Precies hetzelfde. Ik heb ook maar 1 vriendin :wink:

Ik vertel het m’n ouders ook nooit als ik iemand leuk vind :wink: In m’n klas is ook maar 1 iemand die normaal tegen me praat :frowning_face: Ook zo’n jongen uit m’n klas die zegt altijd ‘Hee lekkerding’ omdat hij dat stoer vind…

Ik ben heel anders verlegen. Ik heb best veel vrienden en als ik mesnen ken ben ik altijd heel vrolijk en spontaan, ook tegen mensen die ik niet ken, als er maar het liefst een paar mensen bij zijn die ik ken. Zodra ik alleen ben durf ik niks. Ik voel me onzeker om bijv. alleen in de kantine te zitten, ik maak nooit vrienden of tenminste gesprek als ik ergens ben waar ik niemand ken, tenzij die andere tegen me praat en ben veel stiller als ik mensen wel ken maar niet goed en er is niemand bij. Maar ik kan bijvoorbeeld wel heel makeklijk praten voor me klas. Je kent toch eht spreekwoord; what doesn’t kill you only makes you stronger? dat klopt wel bij mij. Ik heb heel erg ruzie gehad met twee meisjes uit mn klas voor twee jaar en werd gepest, neit zo heel erg maar ik had wel het gevoel. Alleen mijn vriendinnen snapten dta neti en ik kon het niet bij hun kwijt enzo. Nu is het weer goed en nu ben ik veel spontaner geworden. Maar nog steeds durf ik dingen niet alleen te doen. Ik spreek mezelf altijd toe van: het is vast minder erg dan je dacht, want meestal is eht wel zo, maar alsnog.

Sorry voor het lange verhaal, maar dit was mijn beschrijving ^^

Je moet idd kleine stapjes nemen; begin gewoon tegen mensen in je klas te praten, maak een grapje,stel een vraag of maak een opmerking over de les/leerkracht; wanneer de klas merkt dat je openstaat voor nieuw contact,zullen zij je ook vaker aanspreken…Je moet zelfvertrouwen hebben!Iedereen is het waard om vriendinnen te hebben en plezier te maken!
Succes!

Ja, dat heb ik ook. Met mijn vriendinnen ben ik heel vrolijk en spontaan enzo, maar als ik iemand niet ken klap ik gewoon helemaal dicht. En dan heb ik toch eindelijk een keer de moed gehad om iets aan iemand te vragen en dan denk ik later, waarom heb ik dat niet gewoon meteen gedaan? Dat had me dan zoveel stess bespaard…

Maargoed dit heeft niet echt veel te maken met jou probleem. Ik zou als ik jou was, wat jezelf ook al zei, beginnen met kleine stapjes. Neem iedere dag weer een klein voornemen, al is het maar vragen of ze misschien een blaadje voor je hebben. Als je dat vaker hebt gedaan wordt dat steeds makkelijker en word je ook opener.
Succes ermee :]!

Sorry maar hier kan ik geen tips voor geven. Ik heb zelf ADHD ik praat altijd en misschien klinkt dit heel arrogant maar ik ben best gewilt in de klas. Maar miscchien moet je gewoon spontaan tegen iemand gaan praten, of zeggen dat ( naam ) leuke kleding aan heeft ofzo?

Ik WAS zo, altijd verlegen en durfde bijna nooit wat te zeggen.
Maar een dag dacht ik: Wat heb ik er aan als ik zo verlegen ben?
Je maakt er niet echt bepaald vrienden mee.

Met die gedachte in me hoofd, durf ik nu VEEL meer :]

er is hier net nog een topic over gemaaakt, over stil zijn enzo.
misschien kan je daar ook nog even kijken, ghehe. daar staat ook mijn
reactie.

x.

ik had er eerst ook heel erg veel last van, ging ik telkens nadenken over dingen enzo en voelde me onzeker ;s maar toen dacht ik ach wees gewoon spontaan, en PROBEER jezelf te zijn! en nu gaat het al een stuk beter daar wordt je echt blij van!! en als je er over wil praten moet je het maar zeggen! :slightly_smiling_face:

eerst wask ook zo
maar nu lekker niet
ne ne ne ne ne
nee ik was niet stil en verlegen denkik
maarja
gewoon gek doen en doen waar je zin in hebt

Ik ben niet stil… Heb af en toe gewoon geen zin om te praten, of ik heb niets te vermelden of ik weet niets te zeggen x’D