Start van mijn chicklit-carriere? Beoordeel zelf!

Hallo allemaal,

Ik ben net lid van dit forum en ik spring direct in het diepe. Vanuit een ingeving ben ik begonnen met het schrijven van een verhaal. Ik wil heel graag jullie mening en eventueel tips waar ik verder mee kan. Wees niet te hard, dit is echt mijn eerste keer!
Veel leesplezier!

Groetjes Diana

Intro:
Iris van Meren, 30, heeft net een rotjaar achter de rug met een ex die haar heeft bedrogen met geld en een vrouw. Als deze vrouw zwanger blijkt te zijn en ook nog onder Iris blijkt te wonen is de kans op een frisse start in het nieuwe jaar ver te zoeken. Als de broer van haar buurvrouw zich er ook nog mee gaat bemoeien is het leed helemaal compleet, of toch niet…?

-1-

‘Waarom heeft Iris nou nooit geluk!’ hoor ik mijn moeder huilend tegen mijn broer Rick zeggen. Het is net na het kerstdiner en ik wil bijna de keuken in lopen om nog wat wijn te halen voor mijn zus Mirthe. De woorden komen niet helemaal als een verassing. Ik heb het laaste jaar ook wel aanleiding gegeven tot bezorgheid en mijn ervaringen van de laatste week zijn wel de kers op de taart.
Het jaar 2011 begon heel erg voorspoedig met een nieuwe baan als manager van een thuiszorgorganisatie in Arnhem. Hierdoor kwam ik weer dicht bij mijn familie te wonen, de 2e reden waarom ik de baan had aangenomen. Tijdens mijn studie HBO-V heb ik in Groningen gewoond, toegevend aan de drang om zo snel mogelijk het huis uit te gaan. Na 7 jaar als verpleegkundige in het UMCG had ik meer uitdaging nodig en ben ik een managementopleiding gaan volgen. Na 2 jaar studie werd me de kans van mijn huidige baan geboden en heb ik direct toegehapt.
Mijn toenmalige vriend Wouter ging met me mee. We hadden 3 jaar een relatie en wilden gaan samenwonen, maar hij zag het wel zitten om dit in Arnhem te gaan proberen. We vonden een huurflat dicht bij mijn ouders, heerlijk vond ik dat. Het tijdelijk contract van Wouter liep af, dus hij moest toch op zoek naar een nieuwe baan, waarom dan niet in Arnhem.
Het vinden van een baan ging helaas niet zo makkelijk. Achteraf moet ik toegeven dat hij niet erg zijn best deed, maar hier had ik niet echt oog voor met mijn drukke nieuwe baan. Door de drukte leefde ik in een roes en kwam er te laat achter dat Wouter door de verveling was gaan gokken en geld uit gaf aan dure spullen. Het grootste deel van ons gezamenlijk spaargeld was op en het bleek dat de rekeningen en vaste lasten de laatste drie maanden ook niet betaald waren.
‘Gewoon niet aan gedacht’ was het verweer van Wouter.
‘Niet aan gedacht?! Wat doe je dan de hele dag?’
‘Weet ik veel. Ik heb hier ook niet om gevraagd hoor! Jij wilde zo nodig samenwonen en naar Arnhem verhuizen!’
Met deze opmerking voelde ik het ijs over me heen komen en zag ik niet meer mijn lieve Wouter, maar een kil persoon zonder verantwoordelijkheidsgevoel. Ik heb hem direct het huis uitgezet en alleen nog maar contact met hem gehad om de zaken af te ronden bij de woningstichting en de bank.

Je mag niet op deze manier je verhaal promoten. Als je feedback wilt van ons, zal je je verhaal hier in stukjes moeten posten. (:

Fijn dat je het even laat weten. Per forum verschilt het nog wel eens.

Delete ik zelf mijn eerste bericht?

Je kunt het gewoon wijzigen en dan daar het eerste stukje neerzetten. Of je zet daar een korte omschrijving neer en post daarna een nieuw bericht met het eerste stukje van je verhaal. :’)

vervolg…

In november had ik eindelijk alles weer financieel op orde en keek ik uit naar de feestdagen in december. Wouter wilde in de week voor kerst voor de laatste keer iets belangrijks met me bespreken en ik dacht ‘wat nou weer!’ Alles was afgerond en ik had echt geen zin om in 2012 nog met hem bezig te moeten zijn. Dit wilde ik hem dan ook zeggen tijdens onze afspraak.
Bij binnenkomst in het cafe zag ik zijn gespannen gezicht, mijn eigen gevoel weerspiegeld op zijn gezicht.
‘Hoi, hoe gaat het?’vroeg ik
‘Euh, ja, euh, wel aardig.’ zei Wouter
‘Is er iets?’ vroeg ik na dit twijfelachtige antwoord
‘Ik weet niet goed hoe ik dit moet zeggen…ik wordt vader.’
Ik schrok van dit antwoord, dit is wel het laatste dat ik verwachtte.
‘Oh, euh, gefeliciteerd…’
‘Dank je.’
‘Je hebt dus weer een vriendin?’ vroeg ik zo neutraal mogelijk.
‘Zoiets ja.’
Zoiets? Wat was dat dan voor een antwoord!
‘Wanneer is ze uitgerekend?’
‘28 januari.’ zei hij met zijn blik op tafel gericht.
‘Sorry…wat!?’ Ik voelde het zuur in mijn keel omhoog komen en mijn gevoel in de benen wegtrekken.
‘Eind volgende maand.’ antwoorde Wouter, alsof ik hem echt niet goed verstaan had.
‘Ik weet wanneer 28januari is!’ zei ik met een schriele, gespannen stem, terwijl ik aan het uitrekenen was wanneer ze zwanger geraakt was. Dat moest ongeveer in april geweest zijn, terwijl ik in juli pas achter onze geldproblemen kwam en ik de relatie beeindigd heb.
Ik werd toen echt misselijk en ik voelde mijn ogen branden van de opkomende tranen.
‘Waarom?’ vroeg ik.
‘Waarom wat?’
‘Waarom moest je ook nog vreemdgaan?’
‘Ja, weet ik veel, ik had de hele dag niks te doen en jij was ook weg. En ik sprak haar in het trappenhuis en nou ja, toen gebeurde het gewoon.’
‘Woont ze bij ons in de flat?!’ En ineens begon me iets te dagen. Dat aardige, jonge, hoogzwangere meisje dat net onder mij woont. O nee!
Wouter zag mijn blik en kniktte.
‘Het is dat meisje van beneden.’
Ik keek hem aan en zag echt een complete vreemde voor me zitten. Wie was hij? Waarom was ik hier nog?
Ik struikelde het cafe uit en liep de frisse buitenlucht in. Ik haal een paar keer diep adem en voelde me iets beter, heel iets.
En toen? Naar huis? En dan de kans dat ik háár tegen het lijf liep! Toch maar niet!
Ik ben naar mijn beste vriendin Maud gegaan. Ze heeft mijn snikkende verhaal aangehoord en Wouter voor alles wat lelijk is uitgemaakt. Het luchtte iets op, maar zo vlak voor de feestdagen had het niet het gewenste effect. Ik had zo naar de feestdagen uitgekeken! Ik wilde dit verschrikkelijke jaar achter me laten en positief en gelukkig het nieuw jaar in. Maar direct in het begin van het nieuwe jaar wordt ik waarschijnlijk dagelijks herinnerd aan mijn onbetrouwbare ex door een huilende baby!