Stapel maar......

Hoi ben Anette 19 jaar en probeer hier mijn relatie hier neer te zetten.

Ik heb nu ongeveer een dik jaar terug iemand leren kennen die 23 jaar is en geboren is met het lichaam van een jongen , en hier ook totaal niets aan wil veranderen door operaties en dergelijken. Maar het leven als jongen kon hij niet tegen en was veelste zwaar voor hem en hij heeft op zijn 15de besloten om voortaan als vrouw door het leven te gaan. Als je haar ook ziet het is een pracht van een meid je kan helemaal niet zien dat ze het lichaam van een jongen met zich mee draagt. Ik heb haar via via leren kennen eerst was er gewoon vriendschap, maar na mate van de tijd zijn we heel erg naar elkaar toe gegroeid en zijn we heel close geworden, als we elkaar niet zien dan bellen / smsen we elkaar we kunnen gewoon niet zonder elkaar. Als ik bij haar ben dan voel ik me heel erg gelukkig en op mijn gemak , en krijg een heel warm en happy gevoel van binnen en dat is wederzijds. Mijn ouders en omgeving weten echter nog niets van haar achtergrond en zien haar als een goede vriendin van mij ( ze komt ook wel bij ons thuis ).
Echter wij zijn nu zo close dat wij al spreken om onze zeer hechte vriendschap om te gaan zetten in een vaste relatie, maar hoe moet ik het mijn omgeving en ouders vertellen dat zij eingelijk anders is dan andere meiden en het lichaam van een jongen heeft maar naar de buiten wereld toe als vrouw leeft.

Uhm niet? Gewoon zeggen dat je iets met een vrouw hebt.

Precies, zoals je je verhaal hier beschrijft zijn jullie gelukkig met elkaar. Tegen je ouders is het wel zo eerlijk om het echte verhaal uit te leggen en als een ander ernaar vraagt kun je of kunnen jullie samen ervoor kiezen om het te vertellen, of het erbij te laten dat je een relatie hebt met een vrouw. Zo laat jij ook je vriendin zien dat je haar volledig hebt geaccepteerd als vrouw zijnde en dat geldt andersom ook voor haar.

Dit ja!

Met je ouders (rest vd familie die je vaak ziet, zussen, broers…) kan je het gewoon bespreken zolang je vriendin daar oke mee is, en zoals al gezegd is, de buitenwereld heeft er niks mee te maken, tenzij ze het zelf graag wilt dat andere het weten. Verder vind ik het heel knap van je dat je iemand neemt zoals diegene is. Echt respect daarvoor!

Dank jullie voor jullie antwoorden, ik zal eens er over gaan praten met mijn vriendin. En daarna een juiste moment gaan vinden om het te vertellen aan mijn ouders. En idd zoals jullie het ook zeggen is dat de rest van mijn omgeving er eigenlijk niets mee te maken heeft en het mijn eigen keus is.