Stalkers enzo

Hallo allemaal.
Dit is een topic waar meiden die stalkers hebben gehad of nog steeds hebben hun verhaal kwijt kunnen en elkaar wat tips kunnen geven.
Ik heb er drie gehad, ja heftig. Al moet ik zeggen dat de laatste eigenlijk vrij onschuldig was, ja irritant en hij heeft me best wel problemen bezorgd, maar dat vergeef ik hem.

De eerste was op de middelbare school. Begon sinds de 3e. Hij was echt 24/7 aan het bellen (ik nam niet op) en smsen (die ik negeerden). Hij wist altijd wat ik deed en kwam altijd achter mijn nummer en msn (ja, toen die tijd hadden we allemaal msn). Hij haatte iedereen die met mij omging (jongens) en heeft ervoor gezorgd dat ik en mijn beste vriend ruzie kregen. Een keer volgde hij mij in de metro helemaal naar mijn huis. Gelukkig loop ik langs een voetbalveld met allemaal buurjongens die ik toen ‘inzette’ om hem weg te jagen. Dit heeft hij nog een aantal keer gedaan. Hij woonde toen in een huis met nog tientallen andere jongens die allemaal bij ons op school zaten. Ik had veel vriendin en die vertelden het mij. Hij maakte stiekem foto’s van mij. Hij had zelfs een foto van mij uit mijn vriendins agenda gejat en deze in zijn eigen agenda gestopt. Hij heeft me echt vele malen gevolgd en belde me echt zovaak. Uiteindelijk ging ik van die school af en kreeg ik een ander nummer. Nu, 2 jaar later heeft hij me weer doodleuk gefeliciteerd voor mijn verjaardag via de mail. (Misschien weet ikwilgeennaam zelfs over wie dit gaat, hihi)

Nummero twee was echt een vreemd geval. Hij zag me een keer toen ik mijn klas ging supporteren tijdens een voetbaltoernooi. Hierna heeft hij mijn nummer en msn gevraagd aan die jongens DIE HET DUS GAVEN, STELLETJE OETERS. Maar oke, die belde mij en toen ik zei dat ik niet geinteresseerd in hem was zei hij dat hij me toch wel kreeg. Ik hing op en twee weken lang stond hij ELKE DAG voor ons schoolhek. Ik durfde toen niet alleen naar buiten en belde mijn vader die mij met de auto heen en weer bracht, zonder te weten dat het door dat kind kwam. Toen hij er een keer niet stond liep ik alleen en toen trok hij me bij mijn arm naar zijn auto. Naja ik trok me dus los en na een minuut gepraat te hebben smeerde ik hem. Daarna vertelde ik het wel aan mijn ouders en heeft mijn vader hem zijn lesje geleerd.
Dit is niet zo heel lang geleden gebeurd.

Als je het leest lijkt het mee te vallen, soms vinden mensen het zelfs leuk: WOW ZO ERG HOUD HIJ VAN JE. Uhh nee :’) Het is niet leuk en eng, omdat je niet weet wat er gaat gebeuren. Ik ben nog steeds wel bang dat ik op de een of ander manier hun tegenkom, want dit wil ik echt niet.

Dus … dat was mijn verhaal, alle andere verhalen zijn welkom ;’)
Duhh daar is dit topic voor.

goed topic idee! :upside_down_face:

Nouja een jongen zag mij dus blijkbaar lopen rond het gebouw waar ik woon. Er hing een briefje aan mijn deur of ik ‘een keer met hem wilde afspreken’ En hij belde toen aan een paar keer, Toen tond hij bij mij aan de deur, Toen heb ik hem afgewezen en nu pas geleden hing er weer een briefje aan mijn deur ‘dit is mijn nummer’ argh ik heb gewoon niet gereageerd

Het is ook echt vervelend of niet? Dan denk je dat het klaar is en dan WEER iets. Ughhhhh

Ja, hij kon beter tegen mij praten geen brieven gedoe maar dat terzijde. Ik kon ook al een beetje lezen aan het briefje wat voor persoon het is, maaar ik heb niks gehoord sinds poging nummer 2 :")
)telefoonnummer briefje)

Ik heb 5 jaar een stalker gehad. Hij volgde me naar m’n huis, maakte stiekem foto’s van me. Verzamelde foto’s van me, belde me op of hij meer foto’s van me kon krijgen. En nog veel meer dingen waar ik liever niet verder op inga omdat hij zelfs hier een account aanmaakte om me te kunnen volgen.
NIET CITEREN.

Dat stiekem foto’s maken is echt zo eng. Ik heb echt gehuild toen ik dat hoorde, gatverredamme, dat idee al.

Op vakantie…
Er was een jongen in het hotel, en er was een Turkse Avond daar en ik móest meedoen van een vriend van mij. Ik danste gewoon met iedereen, maar die jongen vond mij ineens helemaal geweldig. Hij gaf me elke keer liefdesbriefjes, bleef me in de gaten houden tijdens het eten en als ik op het balkon zat keek ie elke keer, en had ie zo’n kartonnen bord gemaakt met; I love you! erop… Elke dag wanneer ik op het strand was, was hij er ook en hij volgde mij naar de bazaar. En de laatste avond van de vakantie nam ik afscheid van het personeel in de strandtent waar wij elke avond waren en hij stond buiten. Hij heeft ons heel die weg naar ons hotel gevolgd. Dat was gewoon echt niet leuk! En toen ik thuis was, had ie dus een foto van mij, op zijn facebook gezet + hij bleef me elke keer berichten sturen.

Nu hoor ik gelukkig niks meer van hem, maar dat zal wel komen omdat ie nu echt wel doorheeft dat ik niks voor hem voel, aangezien ik een vriend heb :’)

Hij nam z’n camera mee om foto’s van mij te kunnen maken en beweerde dat er een foto van mij boven z’n bed hing.

Whut Spazz@ wat erg zeg , en voor iedereen hier. :sob::muscle:

Maar 5 jaar was het een gekke man (ja natuurlijk wel ) maar een ziekte in zijn hoofd of zoiets?

bahh ik haat stalkers, heb er 1 gehad maar het was niet zo erg als bij andere zie ik. Gelukkig woont ook niemand van mijn school in de buurt bij schiedam oost :sunglasses:

Sterkte allemaal!

Ja, hij had 1 of andere stoornis. Maar het ging echt TE ver.

Ja , inderdaad die dingen die hij deed die je zei waren al niet normaal , hoop dat hij gestraft is/wordt.
Hij moet boeten

Niet echt een stalker, meer een creepy jongen die ik vroeger tegen kwam.

Ik ging vroeger altijd met de fiets naar mijn training toe. Altijd dezelfde weg. Nou ben ik iemand die altijd leuk “Hoi” zei met een smile als iemand dat ook zei tegen mij. Dus ik kwam hem vaker tegen en was altijd vriendelijk. Toen was ik nog zo jong dat ik niet doorhad dat hij altijd iedere week ‘toevallig’ op mijn route stond en het best creepy was dat een oudere jongen altijd zo vriendelijk mij na riep…

Tot ik op een dag wat later was en gewoon hard doortrapte zonder hem wat te zeggen. Nou zat hij dus altijd op zijn brommer en toen is hij mij achterna gereden. Hij wou mij helpen door mij te duwen, met zijn hand op mijn kont. Dus ik heb echt gegilt “Laat me los!”

Dus hij stopte gelukkig maar hij hield mijn arm vast. Toen heb ik me los getrokken en ben zo hard mogelijk weg gefietst. Hij kwam me gelukkig niet achterna Daarna ben ik nooit meer die route gefietst. Ik heb hem eigenlijk ook nooit meer gezien gelukkig.

-
En ik heb nog steeds een stalker’tje’ die nog steeds af en toe voor mij deur staat. Niet de creepy stalker type maar een schattig jongetje

Toen ik stage liep op een basisschool heeft een kind ooit gezien waar ik woonde. Toen riep die dus toen wij naar de gym liepen “Woon jij daar!” en ik was zo stom om eerlijk ja te zeggen. Nou was der een ander jongetje en sinds dat ik weg ben op de school komt hij eens in de zoveel tijd langs. “Is de juf er?”

Wij hebben dus een camera met intercom en ik stuur dus altijd iemand anders als hij langs komt omdat hij anders blijft komen.

Schattig maar niet ideaal als je in de zomer rondloopt in korte broek met kort truitje…

Ik heb op mn werk eenstalker, nouja niet echt stalker maar hij valt me echt lastig door me steeds achterna te lopen en te begluren. Maandenlang, (5,6 maanden?)Soms met pauzes er tussen van 3 weken, dan duikt ie weer op. Ik heb hem zovaak betraapt met gluren en mij volgen dat ik bang voor hem ben. Ooit keek hij me op zo\n manier aan dat ik er manier aan dat ik er misselijk van werd. Gluiperig lachen en me langzaam van top tot teen opnemen. De week daarna vroeg ie voor het eerst iets aan mij, en met mijn meest kortaffe stem en vernietigende blik heb ik geantwoord. Ik haat hem.
Het ergste was, toen ik ooit ergens binnenging, een deur waar alleen eprsoneel in mag, Ik pakte wat te drinken, en liep weer naar buiten en ik zag hem, ik zag hem opschrikken toen ik er aan kwam en toen liep hij heel snel weg. Ontzettend overduidelijk. Hij staart echt teveel, echt uitdagend maar zodara ik zijn kant op kijk is meneer opeens de boeken aan het bestuderen. Ik word steeds onrustig als hij in mijn buurt is, en dat is ie meestal. Want waar ik ook opruim, meneer is in mijn buurt. Bij de jeugdboeken? Hij ook ( ik werk in de bieb trouwens) Informatief? Hij ook. Thrillers? Hij ook. En ik word daar gewoon KNETTERGEK van. Misschien moet ik me niet zoveel met hem bezighouden, maar omdat hij het al zolang doet kan ik het van hem zeker niet meer hebben. Ik word echt kotsmisselijk als ik die kop zie. Bah.

PRETTYSMILES, werkt hij daar ook? Zo nee zou ik het eens met je baas er over hebben om hem de toegang te ontzeggen of dat eens iemand anders komt om op te letten hoe hij doet richting jou doet om de situatie te bekijken of hij echt semi-stalkerish is.

Luister ik bedoel dit niet om je bang te maken maar hij kan opeens verder gaan. En dat kan je beter meteen inkorten.

Niet zo erg, vergeleken met al die verhalen hierboven; Sterkte voor jullie!

Maar op vakantie ging ik alleen naar het zwembad op de camping en ging ik daar met een meisje van 3 uit duitsland spelen. Een jongen keek er naar en moest lachen, maar waar ik ook heen ging met dat meisje dat joch kwam achter ons aan en bleek kijken en volgen, telkens als ik perongeluk oogcontact maakte keek ik snel weg, want ik vond hem eng. Ik ben maar snel het zwembad uitgerend. De violgende dag heb ik staan smeken bij mijn pa of hij meeging het zwembad in, alleen dan durfde ik, en jahoor dat joch was er ook. En had mee nog niet gezien, hij zat in een bubbelbad gedeelte, en toen kwamen mijn ouders op het idee om in de bubbelbad te gaan zitten, precies naast hem! Nouja omdat mijn ouders er bij waren volgde hij me minder, maar ik vond het niet fijn.

Sokkie23, gelukkig was het op vakantie en heb je hem daarna niet meer gezien.

Op vakantie vind ik dat wel altijd grappig. In Italie heb ik een jongen gehad die iedere keer als die lang kwam iets zei in de trant van “You pretty…” in gebroken engels. Of tegen mijn ouders “You very nice daughter”
Ik vind het wel altijd grappig als ze beginnen “You very nice *wijst naar borsten* very pretty girl” Echt van “right…”

Wow echt fokking eng eigenlijk