Stage in de kinderopvang

Ik wil graag wat ervaringen horen van mensen die ook stage hebben gelopen in de kinderopvang.

Vorig jaar gebeurde er ook heel veel dingen die ik wel apart vind en ik ben vandaag voor het eerst begonnen op een nieuwe stageplaats en heb weer een heleboel dingen gezien en meegemaakt die ik niet normaal vind en ik ben benieuwd of dit overal zo is. Ik hoor namelijk ook van vriendinnen dat daar ook zulke dingen gebeuren.

Bijvoorbeeld: ze willen dat kinderen van nog geen 2 jaar wachten tot alle kinderen klaar zijn met eten, door ze in een rijtje te laten zitten, als dat kind dan op staat omdat die wat leuks ziet en gewoon enthousiast is word die direct streng terug getrokken aan zijn arm, en echt hard ook, en streng toegesproken. Je had zijn gezichtje moeten zien echt waar, hij was zó geschrokken en snapte echt niet wat die fout deed.
Ze gebruikten hetzelfde doekje om de monden van álle kinderen schoon te maken inclusief de snotneuzen.
Ze ‘negeren’ huilende peutertjes omdat ze volgens hun door troosten of aandacht alleen maar bevestiging krijgen ofzo.
Ze behandelen stagiaires zowat als slaafjes.
Ze verzwijgen dingen voor de ouders omdat ze bang zijn dat de ouders boos op hun worden of weet ik veel waar ze bang voor zijn.

Ik ben heel benieuwd naar jullie ervaringen van stages/werk in de kinderopvang en wat jullie hiervan vinden!

Ik heb stage gelopen in de kinderopvang en er ook anderhalf jaar gewerkt. Heel eerlijk gezegd herken ik de punten niet en vind ze ook niet echt normaal.
Nouja ieder kind met hetzelfde doekje zou nog een keer kunnen maar zelf persoonlijk gaf ik elk kind een apart doekje.
Dat kinderen geduld moeten leren hebben is normaal, maar een beetje raar dat ze gelijk zo streng reageren.
En het negeren van kinderen moet je soms echt wel doen. Als je de kinderen beter leert kennen merk je wel of het aandacht trekken is of dat ze echt verdriet hebben.
En dingen verzwijgen voor de ouders vind ik ook apart, ik vertelde altijd alles eerlijk en daar bereik je ook een betere band mee met de ouders.

Klinkt niet echt fijn inderdaad. Kun je niet met je stagebegeleider overleggen?

Bedankt voor je reactie beautifully-made!

@Moriarty Ga ik doen maar ik weet niet zo goed of dat zin gaat hebben…

Ik ken wel iemand die een opleiding doet met kinderen en zij zegt ook dat ze heel streng zijn.
Hen mogen bijvoorbeeld het kind niet op schoot nemen en niet aanraken. Want ja, als het valt is het hen verantwoordelijkheid. De kinderen mogen niet klimmen want ja, als het valt is het hen verantwoordelijkheid.
Haar conclusie is dus dat een kind zich op een crèche (was het volgens mij) zich niet ontwikkelt. Sociaal misschien een beetje, maar voor de rest dus niet.

^
Wat dom, herkenbaar ook. Ik mag bijvoorbeeld de eerste 3 weken de kinderen niet verschonen, naar bed brengen of helpen met de naar de wc gaan, terwijl de kinderen de eerste dag al zo aan mij gewend waren dat ze gewoon naar me toe kwamen van wil je me helpen en dan moet ik dus nee zeggen :’) Dit mag niet omdat ik dan nog niet ‘vertrouwd’ genoeg ben. Als er een invalster komt verschoont die toch ook meteen luiers?

Heeft dat aanraken niet ook te maken met het hele misbruikverhaal? Daar moet je vooral tegenwoordig zo voorzichtig mee zijn, volgens mij.

^
Zou ook kunnen… Ik vind dat zon verschrikkelijk iets he en het maakt me zo boos. Door dat is ook het vier ogen beleid gekomen en mag een leidster niet meer alleen zijn met de kinderen, ik vind dat echt zo dom maar ja het is niet anders, iedereen is achterdochtig geworden erdoor…

Sorry maar dit herken ik dus helemaal niet! Ik heb op een aantal kinderopvangen gewerkt aangezien ik invalster was en nergens zag ik dit. De kinderen zaten bij ons gewoon op schoot (met baby’s kun je niet anders als bijv de fles moet doen). En ik ben van mening dat kinderen zich beter ontwikkelen in een creche (op alle gebieden) dan als het alleen maar thuis zit of er wordt telkens opgepast door iemand anders. En de sociale ontwikkeling is heel belangrijk voor latere leeftijd.

Ik heb dit alleen maar van horen zeggen he. Ik weet ook niet of het een crèche was.
Het was een opleiding met sociaal pedagogisch kinderiets. Weet de volledige naam niet.
Ook hoor je me niet zeggen dat sociale ontwikkeling niet belangrijk is.
Ik vind alleen dat kinderen zich algemeen moeten ontwikkelen. Natuurlijk vallen is niet fijn maar ze leren wel dat sommige dingen “au” doen en dus gevaarlijk zijn.

Dit vind ik echt schokkend want ik herken bijna niks.

  • Iedereen moet wachten, maar wacht wel netjes op elkaar zonder streng toegesproken te worden.
  • Bij ieder kind gebruiken wij een schoon washandje.
  • Ligt aan de reden van het huilen. Kinderen die altijd huilen bij afscheid moet je wel laten gaan, dit is meestal een reden om aandacht… maar dat verschilt per kind dus hier kan ik niks over zeggen.
  • Hoezo slaafjes? Bij ons worden alle taken netjes verdeeld tussen groepsleidster en stagiaire.
  • Alles, maar ook alles wat er gebeurd wordt geregistreerd en besproken tijdens de overdracht!

Ik zou het hier ook even op school met je begeleider over hebben.

Ik vind het redelijk normaal dat kinderen geduldig moeten leren worden en dus even moeten wachten. Dat de leidsters meteen heel streng reageren vind ik dan weer niet terecht.

Hetzelfde doekje gebruiken mag inderdaad niet, misschien dat je (als je wat langer stage loopt) eens in de protocollen zou kunnen kijken die ze moeten hebben over hygiëne en daar dan wat meer over zou kunnen vragen.

Het negeren van huilende peutertjes vind ik eerlijk gezegd tot op een bepaald niveau wel ‘normaal’. Het klinkt misschien bruut en zo ziet het er misschien ook uit maar ik vind inderdaad ook dat je kinderen niet meteen moet betuttelen etc wanneer ze even verdrietig zijn. Natuurlijk kijk je als leidster zijnde even wat de situatie is (gevallen, speelgoed afgepakt oid) maar ik wacht zelf ook af en toe de situatie af. Als een kindje valt zeg ik ook ‘oh, boem, gevallen! Sta maar weer op’.

Dat je het gevoel hebt dat je als slaafje wordt behandeld hoort er ook helemaal bij. Het moet natuurlijk niet te extreem worden maar het is redelijk normaal dat je (zeker op het begin) redelijk wat bezig bent met schoonmaakwerkzaamheden. Dat heb ik in mijn stageperiode ook zeker een aantal keer vervloekt omdat ik liever bezig was met de kinderen natuurlijk en ik toen der tijd ook best het gevoel had dat er goed ‘gebruik’ van me werd gemaakt.

Dit vind ik ook héél normaal en dit zal waarschijnlijk ook in bijna elk kinderdagverblijf zo zijn. Dit mag over het algemeen ook gewoon niet. Dat is hetzelfde als dat staigiares bij ons in de eerste periode de kinderen ook nog niet mogen ‘straffen’. Omdat wij vinden dat de staigiares op het begin vooral een leuke band op moeten bouwen met de kinderen.
Het naar bed brengen is ook niet meer dan logisch. In de tijd dat ik stage liep (bij mijn nu huidige werk dus) was er een staigiare die dit na even dus al wel mocht en gewoon compleet vergeten was het hekje van het bed dicht te doen bij een baby, héél gevaarlijk dus! Gelukkig moeten de leidsters bij ons alles dubbel checken wat de stagiaires doen en werd dit dus op tijd opgemerkt.

Ik snap dat sommige dingen je hebben laten schrikken misschien en bepaalde dingen kan je ook zeker even goed in de gaten houden of dat vaker gebeurt. Maar dit was ook nog maar je eerste dag, dus wacht het even af.

^

Ja ik snap wel dat ze dat doen bij stagaires die er voor het eerst zijn, maar ik heb hiervoor al een jaar stage gelopen, ik heb oppaskinderen, ik heb in me leven al een duizend luiers verschoond en kinderen naar bed gebracht en ik vergeet dat soort dingen echt niet. Ik word er door school ook meteen in gegooid en moet direct beginnen met opdrachten maar ik mag nog heel veel niet op stage, voor mij is dit heel apart om dat ik er zo uit kom zeg maar vanuit me andere stage.

Dat voelt voor jou misschien lastig maar bij mij ging het elk jaar op elk stage adres precies hetzelfde. De eerste weken vooral meekijken en af en toe onder begeleiding iets uitvoeren. Zélfs in mijn 3e leerjaar terwijl ik daarvoor dus al op 2 andere kinderdagverblijven stage had gelopen.

Naar mijn mening niet meer dan normaal.

Misschien kan je kijken welke opdrachten nu al wel uit te voeren zijn. Er zijn vast genoeg opdrachten die je uit kan voeren zonder de kinderen naar bed te doen, te verschonen etc. Misschien is er een opdracht over het inrichten van de ruimte, over het bekijken van de risico-inventarisatie, het inlezen van de visie of het observeren van de kinderen… ik noem maar wat.

Ik ook hoor! Ik kan me ook zo voorstellen dat je een kind ff oppakt om het bv. te troosten, want ik geloof dus niet dat hele kleine kinderen zomaar janken en dat je ze dan maar moet laten huilen, omdat ze ‘het anders nooit leren’. Maar inderdaad, je moet nu blijkbaar zo uitkijken, terwijl het juist zo belangrijk is voor kinderen, dat contact.

Dit ja.

Dit zag ik bij ons niet terug eigenlijk. Als nieuweling moet je gelijk grenzen aangeven anders nemen de kinderen zo een loopje met je. En daar hoort straffen dus ook bij. Naarmate je ze beter leert kennen kun je juist de touwtjes wel een x laten vieren.
Maar dat was in ieder geval bij ons zo.

-