Sportverslaafd

Hee lieve allemaal!

Ik wilde wel eens weten of andere meiden in het zelfde schuitje zaten als ik, namelijk mijn vriend is ‘sportverslaafd’. Hij oefent een bepaalde sport uit (die ik, voor herkenning, liever hier niet bekend maak) en hij is er helemaal gek op. Alles wat er mee te maken heeft. Alle uitslagen, filmpjes en foto’s moet hij terug zien. En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Begrijp me niet verkeerd, hij mag van mij sporten en het heel leuk vinden. Ik wil het ook absoluut niet verbieden maar soms mag hij wel eens minderen. Helemaal wanneer hij bij mij is en per se alles moet checken (zoals ik hierboven zei, filmpjes/uitslagen/etc) word ik er behoorlijk gek van. En het allerergste vind ik dat hij zijn sport belangrijker vind dan dat hij mij vindt. Hij zegt nauwelijks/nooit tegen mij dat hij zin heeft om bij mij te zijn, maar als hij moet sporten zegt hij dat hij er zoveel zin in heeft. Het gaat me steeds meer dwarszitten en pijn doen…

Hebben andere meiden ook zo’n fanatieke vriend? Hoe gaan jullie er dan mee om?

Praat er met hem over

Dit ja. Ik heb wel te maken gehad met enorme sportliefhebbers, maar niet zo erg als jij het beschrijft.
Succes!

Mijn vriend zit in een hele goede selectie van voetbal, en hij traint 6 dagen en 1 wedstrijd per week, en soms gaat hij nog met vrienden uit zijn team een uur extra oefenen. Hij kijkt veel voetbal, maar ik vind het niet erg want ik kijk en speel zelf voetbal.

Ik denk dat je er gewoon met je vriend over moet praten :slightly_smiling_face:

Ik heb helaas het zelfde probleem. Mijn vriend doet een sportopleiding, zit op voetbal en geeft aan junioren training. Als we dan eindelijk weer samen zijn dan wilt hij altijd voetbal kijken, fifa doen, voetbaluitslagen checken en met mijn vader praten over de voetbalwedstrijd.

Geen tips maar ik lees even mee:’)

Toevallig gebeurt er nu net iets & kan ik mooi een voorbeeld geven. Hij wilt er niet over praten want hoe hij het wilt zo gebeurd het. Morgen heeft hij een wedstrijd en hij wilt daarna nog even wat drinken met de jongens. Ik vind het goed, maar hij had belooft om 5 uur bij mij te zijn want ik ben alleen thuis en ik hou daar nooit zo van. Nu had hij geen vervoer en vroeg of mijn ouders misschien konden. Dat kan tot ongeveer half 5 omdat hun 5 uur weg moeten. Dus nu vraag ik aan hem om misschien een kwartiertje eerder weg te gaan zodat hij bij mij kan komen. Wilt hij absoluut niet omdat hij per se nog moet napraten en drinken. Nu komt het er dus op neer dat hij waarschijnlijk nog later bij mij zal zijn omdat hij geen vervoer heeft en zijn ouders kunnen pas later. Nu is hij een beetje boos omdat hij vindt dat ik hem niet laat gaan… Terwijl ik hem gewoon laat gaan maar alleen vraag of het misschien een kwartiertje korter kan.

Dat is fijn dat jullie dezelfde hobby/passie hebben! Het is niet zo dat ik zijn sport haat, maar ik vind het ook niet leuk… Het had dus denk ik al makkelijker geweest als het bij ons zo was als bij jullie, maar dat is jammer genoeg niet zo haha.

Ik kan me denk ik ook wel melden als lotgenoot, maar dan wel wat het sportgedeelte betreft. Mijn vriend die sport ook op vrij hoog niveau en traint daarvoor heel vaak + wedstrijd en hij geeft ook nog eens 3 keer in de week training in dezelfde sport (als werk) + wedstrijd. Daarnaast kijkt hij alle filmpjes/uitslagen terug en kan hij echt uren over zijn sport praten. (Ik houd het verhaal trouwens een beetje algemeen, ben toch bang voor herkenning ofzo). Ik weet eigenlijk niet wat bij hem op de eerste plaats staat, sport of ik, maar ik probeer me maar niet teveel met die vraag bezig te houden.

Maar mijn vriend besteed wel al zijn tijd die hij buiten zijn sport en school nog over heeft aan mij en ik vind zijn sport ook heel erg leuk, dus ik vind het wel leuk om hem erover te horen praten en samen met hem filmpjes/uitslagen te kijken etc. Dus mijn situatie is wat betreft een vriend die sportverslaafd is hetzelfde, maar bij ons is de omgang daarmee dus anders.

Ik zou er echt goed met je vriend over praten, hem uitleggen dat je het écht niet erg vind dat hij sport en dat je ook best wel eens met hem wilt meekijken etc. maar dat het niet jou ding is en dat je ook graag wil dat hij tijd aan jou besteed. Je kan misschien het allerbeste nog gewoon afspraken maken, dat je bijvoorbeeld een paar filmpjes met hem kijkt, maar dat de laptop daarna gewoon uitgaat en dat er dan echt tijd voor jullie samen is. En wat betreft dat gevoel dat zijn sport voorgaat, tsja, als het echt zo belangrijk is zal je misschien moeten bekijken of je dat kunt accepteren of anders is hij misschien niet de juiste voor je… Maar in ieder geval goed aangeven bij hem dat je je zo ‘tweede plaats’ voelt, misschien ziet hij het toch wel heel anders als je een goed gesprek aangaat! Sterkte in ieder geval!

Ik ben zelf sport verslaafd geweest. Dat gaat niet zomaar weg door te praten.

Ja mijn vriend zou zijn leven geven voor zijn voetbal club. Voel me af en toe dan ook onbelangrijk. Maar ik doe er niks aan en laat het gewoon. Omdat ik geen ruzie wil.

Maar jij bent mij niet, en als ik jou was zou ik er zeker wat van zeggen. Als hij het weer een keer doet als jij bij hem bent kun je rustig zeggen dat ie maar eens wat meer aandacht aan jou moet besteden. Want jij bent echt en jij zit naast hem, en sport is gewoon iets wat hij thuis ook nog kan bekijken. Jij gaat voor hoor!

Hier ben ik ook bang voor. Ik ben blij met jullie advies maar ergens heb ik het idee dat ik er wel over kan gaan praten maar hij er toch niks (of niet veel) aan zal veranderen.
Wat ik wel meer wil gaan doen is aan hem vragen of hij even wilt stoppen met uitslagen kijken etc. Als hij dat doet wanneer we samen zijn.

ik ben ook sportverslaafd. mijn vriendinnen zeggen ook wel is kan je niet een keer overslaan? mijn antwoord: nee absoluut niet!. ik begrijp het wel maar aan de andere kant begrijp ik je goed met wat voor probleem jij zit met je vriend. (wat iedereen al zei) je kan praten met hem maar soms werkt dat niet goed. denk er is goed over na om een plan te gaan maken of een schema. en vertel hem in ieder geval duidelijk dat je hem gewoon laat gaan. maar jullie moeten er samen uitkomen.

Ik heb een sportverslaafde ex en dat is inderdaad heel ernstig. Hij trainde 10x per week.
Dat gaat niet weg door een beetje praten nee, als het echt zo ernstig is moet je vriend hulp zoeken/vinden

Dat hij niet eens een kwartiertje korter kan napraten met z’n vrienden vind ik echt te idioot :’)