Spoort hij nu écht wel?

Nou, afgelopen zondag heeft mijn vriend onze relatie verbroken. Eerste 2 dagen waren voor mij echt zenuwslopend/verdrietig… Dat is te begrijpen.
Ik praat ook heel veel over mijn gevoelens met mijn vrienden, en ook tegen mijn ex ( zo mag ik hem nu noemen, wat ik echt moeilijk vind :blush: ) Maar, het lijkt echt gewoon dat het hem niks doet… Maarja, volgens msn doet al sneller iemand niet zo veel qua emotie. Ik wil graag dat hij met iemand kan praten over zijn emoties… En ik sta ook zeker voor hem klaar, want ik wil hem echt niet laten stikken, ookal zal het mij pijn doen. Ik heb dat ook laten merken aan hem, via msn. Dan gaattie opeens zeggen dat hij het heel erg vervelend vind dat ik zo doe.

Wat moet ik dan? Hem kei hard laten stikken zodat hij totaal niet over zijn gevoelens praat? Ik bedoel, afgelopen dinsdag heeft hij ook een aanrijding gehad tegen een vrachtwagen. Ik ben dus bang dat dit soort dingen misschien vaker gebeuren, of dat het slechter afloopt met hem. Ik zo gisteravond; Wil je niks met me te maken hebben ofzo?
Hij zo; Nee. en nu ga ik slapen. truste.

En nu stuurtie me vrolijk een smsje of ik al naar de dokter ben geweest >_<

Ik kan hem wel negeren, dan voeltie wel hoe ik me voelt. Maar das fout van me, vind ik… Maar toch wil ik het hem laten voelen. Dattie sorry zegt dat hij bot tegen me deed.
Maar k denk ook dat hij boos op zichzelf is en verdrietig.

What can i do in this situation ;o ?

Ik denk dat hij nu ook boos is en verdrietig, maar dat geeft hem niet het recht zo te doen eigenlijk. Ik denk dat je heel weinig kan doen. Je hebt hem er al naar gevraagd, en daar reageert hij niet normaal op. het enige wat je kan doen is hem rust geven, i guess.

Ik ben echt niet zoals andere meiden die andere laat stikken als ze hem/haar hebben gedumpt :$. Ik wil hem heel graag helpen. Maarja. Ik heb hem ook maar geblokkeerd op msn. Anders wil ik telkens met hem praten. Daar kom ik dan ook niet echt overheen. Maar ik voel me echt een stukke beter dan afgelopen zondag/maandag/dinsdag. Gisteren kon ik tenminste voor het eerst met hem en andere praten zonder te huilen. Dat scheeld. En mn ouders vangen me heel goed op. Ze begrijpen mij echt heel goed :slightly_smiling_face:

Rot voor je dat hij het heeft uitgemaakt.
Maar je praat nu over hem alsof hij niet degene was die het uitmaakte… En dat was hij toch echt wel. Als hij zo bot tegen jou doet, moet je hem inderdaad gewoon laten stikken. I know, het klinkt misschien heel erg hard, maar ik had precies hetzelfde. Twee jaar geleden maakte m’n toenmalige vriend het uit, en hij was echt m’n eerste grote liefde toen. Hij maakte het zomaar uit, zonder echt een reden op te geven, en liet me keihard vallen. Deed heel veel zeer, en omdat ik de wijze raad van m’n vriendinnen niet opvolgde, deed het nog meer pijn omdat ik hem achterna liep. toen ik eindelijk besefte dat het geen zin had, was ik er klaar mee, en kwam hij ineens met hangende pootjes bij me met: oooh Eef het spijt me zo… boehoe.

lieve meid, ook al is het moeilijk, hem negeren is nu waarschijnlijk het beste. Hebben jullie alletwee tijd om even na te denken.
Heel veel sterkte en ik hoop dat je hier wat aan hebt!
liefs xx.

Als hij echt bezorgd om me is, of écht interesse heeft van hoe het met me gaat… Dan moet hij me maar bellen. Ik laat voorlopig van mijn kant niets horen. Dat is het beste, ithink so

Hij heeft na mijn gevoel heel veel voor me laten vallen, van zn allegrootste hobby, tot de kleinste dingetjes. Zucht.

Snap ik, dat heb ik ook gedaan. ik heb ook gereageerd in je andere topic toen. Heb mn exvriendje ook geblokkeerd, want als hij online komt denk ik telkens: ‘Moet ik wat zeggen? Of wil hij dat niet? Vind hij het leuk als ik met hem praat, of wil hij juist alleen zijn?’
Vind het zo wel rustiger, wil hem pas na een tijdje weer spreken. ^^

Ik vind dat hij duidelijk is geweest. Het is uit en hij wil niks met je te maken hebben. Ik vind het heel lief van je dat je je zorgen om hem maakt, maar uiteindelijk moet hij voor zichzelf zorgen.

misschien moet je accepteren dat hij (voorlopig) echt niets met je te maken wil hebben… klinkt hard maar ik had dat ook met mijn ex. Hij begon elke keer over zijn gevoelens te praten en ik dacht (denk) allen maar ‘ach laat me nou es met rust, het is uit!’

Ik heb wel 2 maanden moeite gehad met het feit dat ik niet meer van hem was (na 21 maanden was dat onwennig, echt…), dat ik me zorgen om hem maakte, dat ik bang was dat hij het verkeerde ging doen, etc. etc.
Ik heb hier achteraf spijt van en ik wil je dus ook echt zeggen dat je het moet accepteren. Hoeveel tranen en slapeloze nachten dat ook gaat kosten, accepteer het.

echt rot voor je.
En ik begrijp dat je je zwaar kut voelt omdat hij het heeft uitgemaakt. Mischien heeft ie het gewoon uitgemaakt omdat hij niet meer verlied op je was en hij heeft waarschijnlijk geen zin om met je uit te huilen over zn gevoelens. voor hem is het uit een hij is er duidelijk klaar mee. Laat het gewoon twee weken rusten en dan kan je gewoon een keer bellen en vragen hoe het met hem is gewoon.
Ik kan maar een ding zeggen: pak de ben en Jerry’s… dan voel je je vast wel weer beter.
Suc6! xx

Maar weet je wat het is; Ik zie hem gewoon niet als ex, maar als een vriend. Waar ik wel bang voor ben. Ik heb namelijk gevraagd aan hem, om binnenkort af te spreken en er is goed voor gaan zitten van hoe en wat. Of we misschien ooit later samen iets krijgen, of niet enzo. En ook spullen teruggeven. Ik ben dus echt bang, dat ik echt zo’n de neiging heb om hem een dikke knuffel te geven ( Nou oke, dat kan dan ) en dat hij of ik de neiging hebben om mekaar een zoen te geven… Dáár ben ik bang voor. Hij en ik willen niet weer spijt krijgen… Dus sja. :blush:

Ik heb het al geaccepteerd, ookal is dat al heel snel… In mijn hoofd ging er een knopje om van; Ik moet nu op mijn eigen pad verder. Verdrietig zijn heeft geen zin.

Maar van binnen, echt van binnen; zou ik hem zo graag een dikke zoen willen geven :blush:

hmm toen mijn ex het had uitgemaakt zei die dat die me ook niet meer wilden zien ( niet omdat die boos op me was ofzow maar omdat hem dat beter leer ). Toen heb ik 2 a 3 weken geen contact meer met hem gezogt, die weken waren echt even nodig om alles weer op een rijtje te zetten en het ergste verdriet te verwerken. Toen zocht hij weer contact, zijn we wat gaan drinken om gewoon even alles te bespreken. Nu zijn we vrienden ( wat cliché :’) ) en gaat het al weer verder heel goed kwa niet meer vrienden maar “meer” dan vrienden:P. dus ik denk dat je elkaar gewoon even wat rust moet geven en gewoon later even goed met elkaar moet gaan praten.