Spookverhalen...

Hoi hoi!

voor alle mensen die een eng verhaal of zoiets kennen.
schrijf ze hier allemaal op.
het kan best leuk worden.
verzonnen of niet, dat boeit niet.
ik zit me hier een beetje te vervelen.:bored:
ik heb wel zin in spooky verhalen!!

xx

loesje

loesje was een vrolijk meisje van acht jaar. op een kwade dag kwam haar oude oma te overlijden, en op haar sterfbed vroeg ze het volgende: ‘loesje… zou jij voor mijn pop willen zorgen, mijn mooie porcelijnen pop?’
‘ja, grootmoeder, dat wil ik graag doen’ haar grootmoeder gaf haar de pop, en zakte terug in bed, met een gezicht dat er opeens bevrijd en gelukkigf uitzag, terwijl ze al die jaren daarvoor vermoeid en uitgeleefd leek.
‘zorg goed voor haar, en geef haar genoeg aandacht anders gebeuren er vreselijke dingen…’
‘wat dan oma?’
‘er gebeuren vreselijke dingen…’ Oma was dood.

toen loesje later die dag thuis kwam, zette ze de mooie, fijne pop op de kast van haar slaapkamer, tussen de vele teddyberen en barbies. en daar bleef de pop, anderhalf jaar lang, zonder ooit een blik waardig gegund te zijn.
die nacht lag loesje in bed, ze werd wakker van een vreemde, enge stem, ergens uit haar kamer.
‘Loesje… ik zit op de kast en ik heb een mes…’
loesje ging rechtop zitten, maar zag geen hand voor ogen in het diepe duister.
‘loesje… ik zit op de kast en ik heb een mes…’
loesje schreeuwde alles bij elkaar, en haar vader en moeder kwamen de kamer binnen. er was echter niets, niets dat verdacht leek. het was vast haar fantasie, en ze moest maar weer fijn gaan slapen.
maar na een tijdje doezelen hoorde ze weer die stem: ‘loesje… ik zit op de kast en ik heb een mes…’
weer gilde ze de buurt wakker, en haar vader en moeder kwamen weer binnen. echter, ze konden weer niets vinden, en ze besloten dat loesje dan maar een nachtje bij hen moest komen slapen

na een paar dagen, waarin de enge stem niet meer te horen was geweest, lag loesje weer in bed. ze dacht al lang niet meer aan de stem, nee, ze dacht aan roze pony’s en zoete lolly’s. en poppen, porcelijnen mooie poppen…
‘loesje…ik zit op de kast en ik heb een mes…’
loesje schoot van schrik bijna haar bed uit, en gilde weer. ze gilde alsof haar leven ervanaf hing, en weer kwamen haar ouders binnen.
‘kindje toch wat is er nu?’
‘weer die enge stem mamma!’
haar ouders keken naar de kast. morgen, dan zouden ze al de teddyberen en poppen die erop stonden maar begraven, want hier was iets niet pluis.

de volgende dag ging loesjes vader naar een heuvel die twee kilometer buiten de stad lag. hij groef een vijf meter diepe kuil en leegde daar de volbepakte vuilniszak in. ook de pop van oma…

die nacht lag loesje weer in bed, ze sliep beter dan ooit, alsof er een last van haar af was gevallen. m,aar toen werd ze weer wakker…weer die stem

'loesje…ik zit vijf meter onder de grond en ik heb een mes!

loesje… ik zit vier meter onder de grond en ik heb een mes!

loesje… ik zit drie meter onder de grond en ik heb een mes!

loesje… ik zit twee meter onder de grond en ik heb een mes!

loesje… ik zit een meter onder de grond en ik heb een mes!

loesje… ik sta aan de rand van het dorp en ik heb een mes!

loesje… ik sta in je straat en ik heb een mes!

loesje… ik sta bij je huis en ik heb een mes!

loesje… ik sta aan de trap en ik heb een mes!

loesje… ik sta bij je kamer en ik heb een mes!

loesje… ik sta aan de rand van je bed en ik heb een mes!

loesje… ik sta aan je hoofdeinde en ik heb een mes!

DOOD

–whahaha, best wel dom, maar hij is wel bekend en je kunt hem opzoeken.

Die kon ik al , van die pop .

ik ken er genoeg (midden in de nacht bij vrienden in het bos zitten spookverhalen vertellen ^^)maar heb geen zin om te typen . kijk gewoon op google voor spookverhalen :3

Ehh… leuk x] Ik krijg er alleen geen kippenvel van :stuck_out_tongue:

er is hier al een topic over. spooky story’s heet het geloof ik.

http://www.beleven.org/ve…en.php?soort=Spookverhaal

Hier staan er veel, alleen ze zijn allemaal niet eng -__-

ik zit me hier te vervelen en die verhaal van loesje heb ik op google opgezocht, niet dat ik er kippenvel van krijg of whatever!

hier nog een paar van internet, maar die zijn ook een beetje zinloos, daarom vraag ik of jullie ook een paar willen schrijven typen knippen plakken ofsow.

thaise spookverhalen,

Pie Loh:
Pie Loh betekent eigenlijk ‘Oma Loh’. Volgens de Karen is deze oude vrouw soms in een groene jurk en dan weer in een witte jurk gezien. Als het volle maan is loopt Pie Loh vaak rond.

Mijn vriendinnetje Wiepa vertelde het volgende verhaal.
De vader van een vriendinnetje was een keer ziek. Het was al nacht toen hij ineens buikpuin kreeg en naar het toilet moest. Hij strompelde de trap af en liep naar de struiken achter zijn huis. Hij had nog geen wc. gebouwd, dus moest hij het in de bosjes doen. Terwijl hij daar zat met zijn broek naar beneden zag hij ineens een gevaarte in het wit voorbij schuifelen. Hij sprong op en rende naar huis. Het gevaarte in het wit kwam achter hem aan. Hij rende naar binnen en toen wist hij ineens dat het Pie Loh was die hij gezien had.

Pie Loh is een soort van geest waarin de Karen geloven. Het is een oude vrouw die geen huis heeft en de mensen alleen maar laat schrikken. Je kan haar niet pakken. Ze wordt ook niet zo vaak gezien. En als ze gezien wordt is het altijd nacht.

Pie Poh:
Pie Poh betekent eigenlijk ‘Oma Poh’. Toch kan het ook een mansfiguur zijn. Maar op de Thaise t.v. wordt deze figuur dikwijls uitgebeeld als een vrouw. Het is een vrouw die gestorven is en dan weer tot leven komt en in het bos woont.
Er gaan heel veel verhalen de ronde, maar 1 ervan is het volgende.
Heel lang geleden was er ooit eens een man die op jacht ging. Hij was helemaal alleen het bos ingegaan. De mensen hebben weken gewacht, maar hij kwam maar niet terug. Toen zijn ze maar gaan zoeken. Ze hebben alles uitgekamd maar er werd niets gevonden. Het lichaam hebben ze nooit gevonden, dus de ceremonie om zijn geesten naar het hiernamaals te leiden hebben ze niet gehouden. Nu geloven ze dat zijn geesten “s nachts kippen en rauw vlees komen eten. Het rauwe vlees moet wel bloederig zijn, anders hoeven ze het niet.
Daarom bewaren Karenmensen nooit rauw vlees in hun huis. Want ze zijn bang voor Pie Poh dat hij hun huis binnenkomt. Hun kippen hebben ze in mandjes en vaak ook nog onder een doek. Daar kan Pie Poh dus niet bij komen.

Poe Pa:
Poe Pa betekent eigenlijk ‘Opa Pa’:
Poe Pa is een man die overdag rond loopt. Waar hij zich schuil houdt weet niemand. Maar hij verschijnt alleen maar in het droge seizoen. Hij staat er bekend om dat hij kinderen vangt.
Op een keer was ik aan het spelen bij mijn vriendinnen Wie Pa en Nang Kaang. We klommen in bomen en zochten allerlei blaadjes en bloemetjes waar we mee speelden. Toen na een tijdje wilde ik alleen naar huis gaan. Toen zei Wie Pa haar moeder tegen mij: “Dat moet je niet doen. Laat Wie Pa je maar naar huis brengen. En ga maar via de grote weg in plaats van tussen de velden door.”
Ik wist natuurlijk niet waarom ze dat zei. Maar tegen mij zei ze: “Als je alleen gaat word je misschien wel gepakt door een man”. Ik wist toen niet dat ze bang was dat Poe Pa me zou pakken. Niet lang daarna zag ik eens een keer een groepje van vier kinderen. Ik dacht toen dat die vier kinderen bij Poe Pa hoorden. Dat omdat ik die kinderen nog nooit eerder had gezien. Nu weet ik wel dat die kinderen uit een ander gedeelte van het dorp kwamen. Maar sindsdien durfde ik daar nooit meer op die plek te blijven staan. Ze hadden me goed bang gemaakt. Maar nu ben ik niet meer bang omdat ik toch wel weet dat ze Poe Pa gebruiken als schrikmiddel voor de kinderen. Ik geloof namelijk niet dat Poe Pa echt bestaat.

Ik ga nu een verhaal vertellen over mijn vader.
Vijftien jaar geleden hadden de Karenmensen nog haast geen buitenlanders of grote auto”s gezien in de dorpjes ver van de grote weg.
Op een dag ging mijn vader met zijn landrover wat spullen wegbrengen naar een dorpje ver weg. In dat dorpje woonde een man die hij kende. Zijn kinderen hielpen met het uitladen van de spullen. Dus de kinderen gingen de auto in en de auto uit. Het was al bijna donker. Iemand had staan kijken op een afstandje.
De volgende dag hoorde mijn vader in zijn eigen dorp een verhaal dat er een grote buitenlander die met een auto kinderen had ontvoerd. Dit verhaal was al overal bekend. De grote buitenlander was mijn vader. Later heeft mijn vader overal zelf moeten vertellen dat hij geen kinderen kwam stelen.