[Speeltopic] The Twilight Saga 4

ivm. Niet weergeven van posts, nieuw topic!

http://pakipaki.net/wp-content/uploads/2011/08/The-Twilight-Saga.jpg

Op een middelbare school in Forks is er een duidelijke concurrentie tussen twee groepen aanwezig. Deze strijd lijkt elk jaar weer opnieuw te beginnen, zonder dat de mensen buiten deze groepen weten waar het over gaat.
De eerste groep bestaat uit vampieren, de tweede groep zijn weerwolven.

Vampieren
Edward Anthony Cullen - Linda
Emmett Cullen - Nikki
Alice Cullen - Emma
Jasper Hale - Emma
Juliette - Xarrie
Rosalie Hale - Lotte
Damon Salvatore - Michelle
Stefan Salvatore - Michelle
Luna Cathalijne - Lisanne
Maya – Sharity

Mensen
Isabella ‘Bella’ Marie Swan - Lotte
Ariana ‘Aria’ Mayer - Femme
Zachary ‘Zach’ Jones - Sharity
Matt - Nikki

Weerwolven
Jacob ‘Jake’ Black – Nikki
Tasha - Linda

Oude topic
http://forum.girlscene.nl…list_messages/208161/2303

Zo.

top!

Alice
Ik hield het niet meer uit en duwde mezelf langzaam van de bank op. Ik glimlachte nog even geruststellend naar Sarah. ‘Mama, moet even wat opzoeken,’ zei ik. ‘Ik kom zo weer mee kijken.’ Sarah leek het allemaal prima te vinden en keek rustig weer naar het beeldscherm. Ik liep snel van de box toe en legde Daniel erin. Even drukte ik nog een kus op zijn hoofdje en pakte de telefoon van een van de bijzettafeltjes af. Terwijl ik het nummer van Carlisle intoetste, liep ik naar de keuken toe. Sarah hoefde hier niks van mee te krijgen, ik wilde haar niet ongerust te maken.
‘Carlisle,’ mompelde ik op een gedempte toon. ‘Het was Juul.’ Ik wist dat Carlisle op de hoogte was van alle moorden en ook hij vermoedde dat er een vampier achter zat. Alleen omdat verder niemand afwist van Juul haar visioenen, wist Carlisle niet wie deze schade had veroorzaakt.
‘Weet je het zeker?’ vroeg hij. Ik knikte, wat hij natuurlijk niet kon zien. ‘Ik heb haar visioenen gezien. Ik weet honderd procent zeker dat het Juul was. Ze heeft ons in groot gevaar gebracht. Ik ken Sam…’ Ik slikte even en wierp een blik op Sarah en Daniel de woonkamer. ‘Hij wil wraak. Dit wordt een lelijk gevecht.’
Ik hoorde Carlisle wat mompelen. ‘Ben je veilig in het reservaat?’ vroeg hij. Ik beet even op mijn onderlip. Was ik hier veilig? Ik was door Jake geïmprint. Betekende dat niet dat niemand van de roedel me ooit kwaad kon doen? Als ik alle regel van het imprinten goed had begrepen wel. En dat betekende dat Sarah ook veilig was. Doordat Seth op haar geïmprint was, kon niemand van de roedel haar ooit kwaad of pijn doen. Maar Daniel… Oh god. Hij was nog maar anderhalve dag oud en was zijn leven nu al in gevaar. ‘Ik en Sarah zijn veilig,’ antwoordde ik op een fluistertoon. ‘De wolven kunnen ons niks aandoen, maar Daniel…’
‘Hij is gevaar,’ concludeerde Carlisle. Mijn hele familie, iedereen behalve ik en Sarah, waren in gevaar. Ik wist wat Sam kon doen. Hij zou niet rusten voordat hij wraak had genomen en ik zag hem er ook nog wel voor aan om zich op de zwakste van ons te richten. Dus Daniel. En Noah. Ik moest Emmett en Tasha ook zeker gaan waarschuwen voor Sam nadat ik dat had ontdekt. ‘Carlisle wat moet ik doen?’ vroeg ik. ‘Jake is al de hele middag weg en ik ben niet in staat om Daniel te beschermen.’

Yeeeuy

Ik spoot net deo in m’n neus dit doet zoveel pijn

HAHAH. sorry.
Dat klonk echt heel stom. Wel zielig.

Jake
‘Hé,’ zei ik zacht en schoof weer iets naar haar toe. Ik wreef met mijn hand over haar rug in een poging om haar gerust te stellen, al wist ik dat mijn hand dat niet echt voor elkaar zou gaan krijgen. De enige manier waarop ik haar gerust kon stellen was als ik Emmett zou vinden en hem hier heen zou brengen. Levend graag. ‘Ze zullen hem echt niet gaan opzoeken…’ mompelde ik en beet op mijn onderlip. ‘Hij kan wel aan hen ontsnappen of ze aan. Die wolven zijn niets vergeleken de kracht die hij heeft.’ Terwijl ik dat zei wist ik dat het een leugen was. Als het één op één was, zou hij het gemakkelijk kunnen winnen. Maar meer dan drie zou niet goed komen.

Alice
‘Kun je hierheen komen?’ vroeg Carlisle. ‘Je bent nog zwak van de bevalling en als Sam nu voor de deur staat…’ Ik maakt een hoog piepgeluid als teken van Carlisle moest stoppen met praten. Ik wist wat er nu zou gebeuren als Sam voor de deur stond. Hij kon mij en Sarah niks aandoen, maar Daniel… Ik wilde er niet eens aan denken wat er zou kunnen gebeuren. ‘Esme en ik zijn allebei thuis,’ ging Carlisle verder. ‘Als je hierheen komt met Daniel en Sarah, dan zijn jullie het veiligst. Helemaal nu Jake niet thuis is.’ Ik mompelde wat en beloofde Carlisle dat ik zo snel mogelijk zou komen en hem ondertussen op de hoogte zou houden. Ik hing weer op en bleef een paar seconde verstijfd in de keuken staan. Dit ging je niet menen!
Ik rook wolven. Die rook ik hier in het reservaat altijd, maar ik rook ze nu veel sterker dan normaal. Drie wolven. Sam, Paul en Jared. En het zou nog maar een paar seconde duren voordat een van hen hier zou aankloppen. Ik vloog de woonkamer in en keek weer naar Sarah en Daniel. Daniel lag vrolijk te pruttelen in zijn box en was zich van geen kwaad bewust. Sarah ging helemaal op in haar tekenfilm en klapte af en toe in haar handjes. Oh mijn god. Ik haalde een paar keer diep adem en schudde mijn schouder los, in een poging om me te ontspannen. Alleen er was een grote reden tot paniek. Zelfs als Sam alleen was gekomen had ik op dit moment geen kans tegen hem gemaakt, maar nu Paul en Jared erbij waren. Één van hen hoefde mij en Sarah maar even stevig vast te houden en ze konden Daniel zo met zich meenemen.
Voor vluchten was het te laat. Ik wist dat ze mij en de kinderen al lang hadden geroken, dus ik kon niet stiekem via de achterdeur wegsluipen. Dat zouden ze binnen een minuut in de gaten hebben en me achterna komen. Ik had geen andere keuze dan gewoon hier binnen blijven. Op dat moment hoorde ik inderdaad op de voordeur kloppen. Sarah raakte even afgeleid en keek me vragend aan. ‘Blijf jij maar even hier,’ glimlachte ik en drukte een kus op haar wang. ‘Mama gaat wel even kijken wie dat nu kan zijn.’

Nu vind ik ons topic echt heel zielig met één bladzijde xd

Ja verdomme. Ik wil onze 800 pagina’s terug.

Hmm, ik moet eigenlijk even eten… Weet niet of ik mijn geweldige (ahum) lonerstukjes nog kan afmaken omdat ik ook nog moet oppassen straks.

Oh gemeen hoor. Straks zullen we nooit weten hoe dat nou is afgelopen…

Eddie, nooooh. :frowning_face:

Jake
‘Ja, maar…’ Ik zuchtte wanhopig en haalde mijn hand weer van haar rug. ‘Ik probeer het gewoon nog een beetje positief in te zien.’ Al kon ik dat ook niet echt meer en was ik mezelf gewoon echt voor de gek aan het het houden met al die woorden. Emmett liep gevaar. Ik kon er niet langer omheen draaien. Ja, er was een mogelijkheid dat hem iets overkomen was. Misschien iets heel ergs, misschien ook wel niet. ‘Ik weet niet wat we nu moeten doen,’ zei ik en schudde langzaam mijn hoofd. Hem zoeken? Maar wáár moesten we in godsnaam zoeken?

Emmett
Sms’t niet want is even druk aan het vechten met wolven. lalalala.

Nee oké, dat weet ik nog niet. Ik ben even aan het nadenken of het wolven zijn of dat 'ie gewoon boos is… of te druk bezig of iets anders.

Jake
‘Waarom is hij eigenlijk boos?’ vroeg ik natuurlijk weer veel te nieuwsgierig. Ze had het nu al een paar keer over een ruzie gehad, dus was ik er wel nieuwsgierig naar geraakt. Ik kauwde even op mijn onderlip en liet mijn hand over mijn broekzak glijden zodat ik mijn mobiel kon voelen. Was het nu heel erg overdreven als ik Alice ook even zou sms’en of iets dergelijks? Ik wist dat haar niets kon overkomen, maar ik was wel bezorgd. Ik liet mijn blik richting Noah glijden en glimlachte heel even, al kwam het niet overtuigend over. Ik was niet echt in een glimlachbui. ‘Hij is al groot,’ mompelde ik om maar even ergens anders over te beginnen.

Noh, nieuw topic.

Jake
‘Oh,’ mompelde ik. Oh, had ze dát gezegd? ‘Goh,’ zuchtte ik en keek weer voor me uit. ‘Dat komt me bekend voor.’ Ik had het dan niet echt op die manier gezegd, maar voor mij gold wel ongeveer hetzelfde. Ik had eigenlijk ook mijn oude leven teruggewild en ik had het ook nog eens gekregen. Was dat wat ik wilde? Nee, daar kwam ik na twee weken ook wel achter. Ik wilde dit leven houden, hoe dan ook. Ik keek opnieuw naar Noah en glimlachte even. ‘Bij Sarah ging het ook zo snel,’ knikte ik. Even fronste ik toen ik me nu pas iets leek te realiseren. ‘Hij heeft blauwe ogen…’ zei ik en keek naar Tasha haar ogen. Dat kon niet toch?

Jake
‘Nou ja, ik heb het niet letterlijk gezegd,’ zei ik en schudde mijn hoofd. ‘Maar het was wel waar ik toen op doelde. Ik heb geen idee of je de afgelopen tijd nog met Alice hebt gepraat…’ Anders zou ze wel weten wat er allemaal tussen ons voorgevallen was. Toch? Ach, ik had geen flauw idee. Ik keek weer naar Noah en trok verbaasd mijn wenkbrauwen op. ‘Goh,’ zei ik en glimlachte even naar hem toen hij weer grijnsde. ‘Ik wist niet eens dat dat kon…’

Ik heb een cadeautje… :smirk: