[Speeltopic] NYC The city that never sleeps.

Elisabeth
‘Het viel wel mee,’ lachte ik terwijl ik een hoofdkussen extra nam om beter te kunnen liggen. ‘Ik werk in een restaurant/café achtig iets,’ lachte ik terwijl ik een arm onder mijn hoofd legde. ‘Hm, ik heb je nog nooit horen spelen,’ zei ik terwijl ik even een blik op de klok aan de wand wierp, half tien was het ongeveer. ‘Ben je goed ?’ vroeg ik met een lichtte grijns.

Hannah
Ik bedankte hem voor het betalen maar ik zei ook dat het niet had gehoeven.
“Wat kunnen we doen?” Ik wist eigenlijk niet wat we nog konden doen. Eigenlijk had ik zin om gewoon op de bank een filmpje te kijken ofzo. Of lekker te koken en iemand uit te nodigen om te eten.

Nathan
‘Gelukkig maar.’ Ik liet een kleine stilte vallen om vervolgens weer verder te praten. ‘Haal je een beetje goede cijfers?’ vroeg ik. ‘Ahaa. Is het een beetje leuk werk?’ Ik stelde wel veel vragen vandaag… ‘Echt niet?’ vroeg ik licht verbaasd. Ik dacht dat ze me wel een keer had horen spelen. ‘De mensen die het horen zeggen van wel,’ zei ik met een lach. Opeens moest ik gapen. Hoe laat was het eigenlijk? Ik keek op mijn horloge. Ongeveer half tien.

Jason
Ik zei dat het me niet zoveel uitmaakte dat ik betaald had. ‘Ehm…’ begon ik. Ik had niet zoveel zin om buiten te zijn of in winkels te kijken. Ik wierp een blik op de lucht. Over een half uur begon het te schemeren. Mijn horloge had ik niet om. Ik zag dat Hannah er wel een droeg. ‘Hoe laat is het?’ vroeg ik.

hoi kindersssss,

Lotttt, Meeten?^^
zoja, begint u of ik?^^

Hooi Mies!

Hannah
“10…” Voordat ik mijn zin af kon maken kreeg ik een rare steek in mijn hoofd waardoor ik naar mijn hoofd greep. Paniekerig stond ik op en viel bijna. Het leek alsof er in mijn hoofd geboord werd en hard ook. Doordat ik hoge hakken aanhad en bijna viel had ik ook nog eens iets aan m’n voet of been gekregen, geen idee, maar het begon nu ook pijn te doen en dik te worden. Ik zakte snel weer in m’n stoel en trok een pijnlijk gezicht toen ik naar mijn voet keek. Waarschijnlijk kon ik nu niet lopen…

Haha wat een drama ineens he :stuck_out_tongue:

Jason
Ze wilde me net vertellen hoe laat het was toen ze naar haar hoofd greep en snel op stond. ‘Hannah, wat is er?’ vroeg ik bezorgd. Ze zakte weer in haar stoel en keek naar haar voet. ‘Hannah?’ vroeg ik ongerust. Ik liep naar haar toe en keek naar haar.

Jaa wat een drama ;p

Valerie
Ik kon het niet laten om kort te grijnzen toen ik doorhad dat Noah me bekeek. Ergens wist ik dat het raar voor hem moest zijn om me na zo’n lange tijd weer te zien. Maar hij had er tenslotte zelf zijn zinnen op gezet. ’ We zijn jaren verder Noah, die badjas graag. ’ ik grijnsde nog steeds even vriendelijk als voorheen en kon het niet laten om even met mijn wenkbrauwen te wiebelen. ’ Ik maak wel een broodje ham kaas voor je, met een glas whiskey as you wish. ’ ik trok mijn mondhoek een stukje omhoog en nam de badjas van hem aan, ’ Dankje. ’ zei ik zachter dan voorheen. Ik zou eerst wel met hem meelopen en later mijn ondergoed en pyjama aan gaan trekken. Ik gooide mijn haren over de rand van de jas en stapte in mijn sloffen, om achter hem aan te lopen nadat de badjas alles bedekte. Niet iets wat ik normaal deed, naakt met badjas rondlopen. ’ Ham kaas is vast wel goed, toch? ’ ik rolde even met mijn ogen en nam uit de kast een bolletje brood, om vervolgens uit de koelkast ham en kaas te pakken en dit netjes op een broodje te gooien, samen met een beetje saus. Dit broodje werd op een bordje gelegd en in plaats van jus d’orange, schonk ik nu whiskey in een glas. Voor mezelf greep ik naar een glas rode wijn, en met deze in mijn handen liep ik naar mijn nachtkastje. Het glas raakte het hout en ik keek even achterom, ’ Kijk maar waar je het op eet hoor, ’ mompelde ik laconiek. Ik nestelde mezelf op het bed, met mijn benen over elkaar en sipte even aan mijn glas.

Sorry als mijn stukjes niet zo diep zijn als eerst Lot, moet me weer even in Val inleven!

Elisabeth
‘Mijn cijfers zijn best oké,’ zei ik nadat ik een tijdje had nagedacht over mijn antwoord. ‘Tot nu toe wel, ik werk er nog maar een weekje,’ lachte ik zachtjes en dacht weer terug naar de scene tussen mij een Justin. ‘Nu wil ik je wel eens horen spelen,’ lachte ik zachtjes.

Hannah
“Ik weet niet ik had pijn in m’n hoofd, en toen kreeg ik iets aan m’n voet. Ik weet niet wat het is maar het doet echt pijn.” Ik keek nog steeds moeilijk. “Au au,” riep ik toen ik weer probeerde te staan.

Nathan
‘Gelukkig maar. Wel je diploma halen hé?’ zei ik met een lach. ‘Okee, veel succes in ieder geval!’ Ik dacht eraan dat ik nog een moeilijk liedje moest oefenen op de piano. Even twijfelde ik over wat ik zou zeggen. ‘Je mag wel hierheen komen als je wilt? Ik heb hier een piano spelen en ik wilde zo toch even gaan spelen,’ stelde ik voor.

Jason
‘Moeten we naar een dokter? Of het ziekenhuis?’ Ik keek haar bezorgd aan. ‘Wacht, ik help je,’ ik bukte iets naar beneden. ‘Als je rustig gaat staan kun je op mij steunen.’

Ik kan denk ik nog een keer antwoorden Axelle en Bernice, dan moet ik gaan. Laptop is bijna leeg ):

Hannah
Ik probeerde te doen wat hij zei.
" Ik heb thuis nog wel coolpacks," zei ik en probeerde op 'm te steunen, maar ik zakte ook nog eens bijna door. Wat was dit toch.

Ik ga zo bij m’n familie zitten, dus we kunnen afronden.

Elisabeth
‘Gho, mag ik op een ander keertje komen ?’ vroeg ik terwijl ik weer een blik op de klok wierp. ‘Ik zou zo graag gaan slapen,’ zei ik er snel achteraan.

ROnd maar af want ik move em, byee lieverds <3

Jason
Voorzichtig hield ik haar vast. ‘Okee, als jij vertelt hoe we bij jouw huis komen, kunnen we er samen heen,’ zei ik terwijl ik haar iets steviger vast pakte. Ze zakte bijna door. ‘Het gaat wel,’ zei ik bemoedigend.

Nathan
‘Is ook goed hoor, dan zie ik je nog een andere keer!’ antwoordde ik op haar vraag. ‘Welterusten Liss! Ik spreek je snel!’ met die woorden hing ik op. Ik legde mijn mobiel op een tafeltje en pakte een glas water. Ik moest weer gapen. Ik keek op de klok. Het was al best laat. Morgen moest ik weer vroeg op, dus ik kon maar beter gaan slapen. Ik liep naar de badkamer en poetste mijn tanden. Ik trok mijn kleding uit en deed mijn slaapkleding aan. Ik keek nog even door het raam naar het prachtige uitzicht over New York. Ik deed alle lichten uit en sloot de gordijnen. Ik liep naar mijn slaapkamer en stapte mijn bed in. Ik probeerde mijn gedachten op een rijtje te krijgen, maar tevergeefs. Na een tijdje te draaien en bewegen voelde ik me versuffen. En al snel viel ik in slaap.

Doeii! <3

Ik moet gaan!
Bernice, ik weet niet wanneer we verder kunnen gaan met de meet, misschien morgen :cold_sweat:

Alvast welterusten meiden! <3