[Speeltopic] NYC The city that never sleeps.

Sorry, is toch iets later geworden ):
Maar ik ben er weer (:
Heeft Mies al weer inspiratie om een reactie op Jason te schrijven?? c:

Verveel je je nog steeds Secrets?? ;’)

Nog iemand hier?? :c

Ja ben er ook, was even douchen en ja verveel me nog steeds… Meeten dan ?

Ja hoor is goed :’)
Wat en waar?? c:

Ik hen Elisabeth ? Ze is nog wel een student. Welke charr neem jij ?

Ik heb Nathan (;

Nathan gaat 3 dagen per week naar een muziekschool, werkt 1 dag in een muziekwinkel en heeft 1 dag vrij (:

Pampampam, Oki. Liss is een danseres/Studente forensisch onderzoek… Misschien kunnen ze elkaar tegen komen in de muziek winkel en kennen ze elkaar al ? Off goede vrienden ofzoo ?

Wat zullen we doen??
En wie begint er?? (;

Zullen we gewoon doen dat ze heel goede vrienden zijn dan? En begin jij met typen, moet snel even de hond eten gaan geven

Is goed :’)

Bew (;

Nathan
Het was zaterdagmiddag. Ik werd 's ochtends pas rond half twaalf wakker, dus ik had nog niet geluncht. Ik had de tijd, over drie uur moest ik me pas in het restaurant melden. Het was heerlijk weer. Ik had al een wandeling gemaakt vandaag, toch wilde ik nog even naar buiten. Ik pakte mijn mobiel, portemonnee en sleutels en liep naar buiten. Het was rustig op straat. Na een tijdje kwam ik bij een bankje. Ik liep naar het bankje en plofte neer. Auw! Er lag iets hards op de bank. Ik was op een ijzeren pin gaan zitten. Met een van pijn getrokken gezicht gooide ik de ijzeren pin op de grond. Ik hoopte dat de ijzeren pin niet teveel schade had toegebracht aan mijn zitvlak. Het deed nog steeds pijn.

Elisabeth
Ik was toch maar niet bij Justin blijven slapen, ik had hem nog maar net teruggezien na twee jaar dus dat was wel wat wennen. Met een kreun rekte ik me uit op de bank en besloot dat ik maar eens een frisse neus moest gaan halen. Met een jeans vestje over mijn schouders liep ik ons studenten huis uit, in de richting van het park. Na een tijdje gelopen te hebben zag ik Nathan op een bankje zitten en liep met een boog naar hem toen zodat hij me niet zag aan komen. OP mijn tenen liep ik tot vlak achter hem en sloeg daarna mijn armen om hem heen om hem te doen schrikken. ‘Boe,’ zei ik vrolijk terwijl ik naast hem op het bankje kroop

Nathan
Nadat ik een tijdje op de bank had gezeten voelde ik opeens twee armen om me heen. ‘Boe!’ hoorde ik Elisabeth zeggen. Lachend keek ik naar haar om. ‘Hooi Elisabeth!’ Ze kroop naast me op het bankje. ‘Hoe is het met je?’ Mijn zitvlak deed nog steeds zeer van de ijzeren pin. Met een van pijn vertrokken gezicht wreef ik er even overheen.

Elisabeth
‘Nathan,’ zei ik vrolijk terwijl ik mijn benen over elkaar kruiste en wat onderuit zakte. ‘Met mij gaat alles goed,’ glimlachte ik bevestigend en haalde snel een hand door mijn haren die stijl langs mijn hoofd en hals naar beneden vielen. ‘Maar met jou precies niet echt ?’ vroeg ik met een opgetrokken wenkbrauw toen ik hem een pijnlijk gezicht zag trekken.

Nathan
‘Mooi zo,’ antwoordde ik vrolijk. ‘Nee, ik ben net op een ijzeren pin gaan zitten,’ antwoordde ik met een pijnlijk gezicht. Zachtjes begon de wind te waaien. De wind speelde wat met mijn haar en bracht het wat uit model. Ik probeerde het weer in model te brengen, maar het lukte niet echt.

Elisabeth
‘Hm,’ mompelde ik terwijl ik op mijn tong beet om niet in lachen uit te barsten. Hoe deed hij dat toch? ‘Arm ding,’ grijnsde ik terwijl ik toe keek hoe zijn haren uit model werden geblazen. ‘Zolang het waait helpt het niet, weet je,’ zei ik met een grijns terwijl ik hem aankeek.

Nathan
‘Heel arm,’ zei ik lachend. De wind waaide nog steeds. ‘Haha,’ zei ik ongemeend lachend. ‘Voor jou hoef ik er niet knap uit te zien, toch?’ vroeg ik haar lachend. Ik keek even naar de tijd op mijn mobiel. Ik had nog twee uur voordat ik moest werken.