[Speeltopic] NYC The city that never sleeps.

leuk personage! :slightly_smiling_face:

Fenna
’ Ah, dat is nog niet zo lang. ’ zei ik met een knikje. ’ Ik ben begeleider bij jeugdzorg, in dat grote gebouw hier een paar straten verderop. ’ ik beet op mijn lip en grinnikte zachtjes toen ze over Hershey’s begon. ’ Vertel mij wat, dat Amerikaanse snoepgoed is niet zo goed voor mijn buik. ’ ik tikte er even op en schudde lachend mijn hoofd. ’ Ik woon in de grote buurt, met huizen. ’ ik grinnikte, in Nederland zou dat dom klinken, maar hier waren maar een paar buurten waar je echt huizen had. ’ Dat licht gekleurde huis op de hoek bij de Dunkin’ Donuts en de Starbucks. ’ ik wiebelde met mijn wenkbrauwen. ’ Tegenover mijn huis is ook een park, dus dat is wel fijn. ’

Ah ook zo’n leuke char!

Btw, is er iemand ooit in New York geweest?

Leuk personage!

En ja ik ben er vorige zomer nog geweest :grinning:

Helaaaaas niet

Jeremy
Uit verveling was ik voor de zoveelste keer de menukaart die op het tafeltje lag aan het bestuderen. De diverse taartjes en snacks die erop stonden kende ik inmiddels bijna uit mijn hoofd, maar toch pakte ik telkens weer de kaart om mijn ogen er over heen te laten glijden. Mijn vingers sloten om de mok en ik nam voorzichtig een slokje van de nog hete cappuccino. Ik keek op toen ik mijn naam hoorde en mijn blik ging naar het meisje waarvan ik dacht dat het geluid vandaan kwam. ‘Hoi. Ja klopt,’ zei ik en ik glimlachte even naar haar. Na even nadenken herinnerde ik me haar naam; Hanna. Waarvan ik haar precies kende wist ik niet meer, waarschijnlijk van het uitgaan of via vrienden. ‘En jij bent Hanna, of niet?’

Bedankt mensen :grinning:

Naam:Jonas Green
Leeftijd: (18t/m23):19
Karakter:Jonas is een lieve jongen.Alle meiden vinden hem"cute".Zelf is hij bescheiden en verlegen.Maar ook erg grappig.Als je hem goed kent dan is hij niet meer zo verlegen…
Uiterlijk(beschrijving):Jonas heeft zwart haar en donkerbruine ogen.Hij is wel dun en heeft een schattig gezicht.Hij draagt het meest T-shirts een spijkerbroek en Vans.
Afgeronde school en studie: Eerst een niveau HAVO daarna Marketing en een cursus fotografie van 1 jaar
Eventuele baan:Nog niks…
Hobby’s:Fitness ,Films kijken,Instagram,Koken.
Extra:Jonas Is half italiaans.Zijn ouders wonen in Nederland en hij vroeger ook maar vanwege zijn studie en dromen ging hij naar NYC.Jonas woont nu in zijn appartement
Foto’s:

http://i49.tinypic.com/tpo3.jpg

http://i46.tinypic.com/2rvy3d0.jpg

http://i50.tinypic.com/4uj9qe.jpg

http://i50.tinypic.com/2uh8xvo.jpg

Eventueel foto van je huis/appartement:

http://i46.tinypic.com/2jc5xn9.jpg

http://i47.tinypic.com/9te9ht.jpg

http://i47.tinypic.com/2reic12.png

Je staat erbij

Jey !

Wie kan er meeten?

Abby
Ik schudde mijn hoofd. “Echt? Wat leuk” zei ik gemeend. Ik zag haar er al werken, echt iets voor haar. “New York is sowieso slecht voor je buik. Oh naast me zit een domino’s, heb er al zo vaak gegeten” zei ik lacherig. Ik probeerde mijn gezicht weer zo neutraal mogelijk te krijgen, als ik over eten praatte trok ik altijd zo’n raar gezicht. Haar huisje was waarschijnlijk heel anders en ook een stukje verder, richting Brooklyn of Queens had ik het idee. “Leuk! Hoe lang woon je hier al?” vroeg ik, weer nieuwsgierig.

Hanna
Jeremy gaf me niet de indruk dat hij hier zich echt zat te vermaken. Hij kwam eerder wat verveeld over. “Ik ben Hanna,” bevestigde ik. “Mag ik gaan zitten? Of zit je op iemand te wachten?” De glimlach op mijn mondhoeken was nog steeds niet vervaagd. Ik hoorde mijn naam, wat betekende wat mijn bestelling er was. “Oh, ik ben zo terug.” Ik zette mijn tas op de grond naast het tafeltje neer en haalde bij de bar mijn bestelling op. Met de warme kop tussen mijn handen geklemd liep ik terug naar Jeremy en nam ik plaats op de stoel. Ik zette de kop op de tafel, maar mijn handen bleven er omheen geklemd, alsof de warmte van de kop mijn zuurstof was. Ik probeerde te bedenken waar ik Jeremy van moest kennen, maar niks kwam in me op. Misschien een keer bij het uitgaan? Via vrienden? Op de universiteit? Vreemd dat ik hem kon herkennen in een ruimte vol met mensen, maar niet wist waar ik hem van kende.

Vic, Evy staat er hoor ^^

Fenna
’ Het is echt mooi werk. ’ zei ik met een lieve glimlach. ’ Ugh, Domino’s, kwijl. ’ ik grinnikte zachtjes toen ze haar lach van haar gezicht probeerde te krijgen. ’ Ik woon hier al een behoorlijke tijd, echt lang. ’ ik schudde lachend mijn hoofd. ’ Ik vind het niet erg, zo’n Starbucks op iedere hoek, reese’s peanutbutter cups, rare chips smaken. Nee ik vind het hier wel leuk. ’ ik schudde lachend mijn hoofd, opnieuw. ’ Heb jij een baantje? ’ vroeg ik geïnteresseerd.

Ik in de winter, niet vorig jaar maar het jaar ervoor. Was alleen ziek :confused: Echt zonde maar ga gelukkig terug over 2 jaar

Omg ik ga mee

Mijn moeder gaat overmorgen </3

Jeremy
Ik haalde mijn schouders op en maakte een uitnodigend gebaar met mijn handen naar de stoel tegenover me. Voor ik iets tegen haar kon zeggen was ze al weer weg gelopen om haar bestelling te halen. ‘Als antwoord op je vraag van net…’ begon ik toen ze terugkwam. ‘Ik zit op niemand te wachten.’ Grijnzend schudde ik mijn hoofd en nam ik nog een slokje van mijn cappuccino. Nog steeds probeerde ik me te bedenken waar ik haar voor het eerst had gezien, ik had haar vaker ontmoet dan één keer, dat kon niet anders. Anders had ik haar gezicht en naam niet meer herkend. ‘Hoe gaat het met je?’

Hanna
Grijnzend nam ik een slokje van mijn koffie, wat er meer voor zorgde dat ik mijn tong verbrandde. Ik vloekte binnensmonds en bestrafte mijn onhandigheid mentaal, terwijl ik hoopte dat het niet te erg was opgevallen dat het voelde alsof mijn tong zojuist in een bad lava was gevallen. Ik glimlachte nep, om te laten lijken alsof alles goed ging. Ik nam het verstandige besluit mijn kop terug te zetten op tafel en liet voor de zekerheid ook mijn kop los. “Gaat prima,” zei ik, wat een behoorlijk ironisch antwoord was aangezien ik net mijn mond in de fik had gezet. “Met jou dan?” Ik graaide naar mijn tas, zette 'm op mijn schoot en haalde er een flesje water uit. Direct zette ik het flesje aan mijn lippen om de brand te blussen.