[Speeltopic] NYC The city that never sleeps.

Juliette
Ik knikte. ‘Hier blijven vind ik ook goed.’ Prima zelfs. Dan kon ik niets geks verwachten. Iets sportiefs of zo. Ik was alles behalve sportief. Rennen kon ik niet, na vijf minuten was ik echt bekaf. Al kon ik sommige sporten best wel leuk vinden. ‘Prima,’ zei ik vervolgens. Ik voelde hoe hij me naar achter trok en voelde een wat onwennige steek in mijn maag. Al helemaal geen idee hoe ik hier op moest reageren. Ik knikte uiteindelijk maar en sloot mijn ogen. Niet wegduwen. Het was ook niet dat ik het erg vond om hem om me heen te hebben of zo te liggen, het betekende niet veel. Het was gewoon heel erg wennen, ik was dit soort dingen niet meer gewend. Ik liet niemand bij me in de buurt komen en dan lag ik er nu ineens zo bij.

that’s the spirit.
hé gaaf hoe was het in Spanje Az?

Hey, welcome back :slightly_smiling_face:

Justin
’ Mooi, dan gaan we dat doen. ’ ik grinnikte zachtjes en keek toe hoe ze een beetje onwennig in mijn armen plaats nam, of eigenlijk op mijn arm. Een glimlach sierde mijn lippen toen ze haar ogen sloot en ik draaide mijn hoofd om. Zucht na zucht ontsnapte uit mijn mond met een rustige ademhaling die het tellen van seconden met zich meebracht. ’ Ik breng je straks thuis oké? ’ vroeg ik toen om de stilte maar even te verbreken en een onderwerp aan te snijden

Kan je Luca citeren? :grinning:

Ze schreef mijn bestelling knikkend op een notitieboekje. Ze schonk me een glimlach en ik lachte vriendelijk terug. Toen ze wegliep zag ik dat al het andere personeel met een digitaal apparaat liep. Waarschijnlijk was ze wat onhandig. Ik herkende dat wel, ik was zelf ook niet de handigste. Ik keek even rond in de Starbucks of ik nog iemand kende. Ik zag geen bekend gezicht dus scrollde ik even door mijn berichten heen. Na een paar minuten kwam het meisje terug met mijn cappuccino. Ze zette het op mijn tafeltje neer, maar het kopje stond niet stabiel op het schoteltje en viel om. Ik zag dat ze zich moest inhouden om niet te schelden en ze verontschuldigde zich. Ik vond het niet zo erg, ik had de tijd en de koffie was niet op mijn broek gekomen. ‘Het maakt niet uit, ik heb de tijd hoor,’ zei ik tegen haar met een knipoog.

Yes, my dear

:hugs:

Juliette
Er verscheen een lichte frons op mijn gezicht toen ik hem weer hoorde praten. Uiteindelijk knikte ik maar. Vond hij het dan toch niet zo leuk? Vond hij het ongemakkelijk? Blijkbaar moest ik naar huis. Ik zuchtte even en drukte mijn lippen maar op elkaar. Ik snapte het wel. Hij was natuurlijk alweer op me uitgekeken. Zoals iedereen dat altijd was. Gezellig was ik niet meer, eerder een stom bitter kind. Nu ik dus ook wist dat hij me naar huis wilde brengen wist ik niets meer te zeggen. Dus hield ik maar verstandig mijn mond. Al lag ik hier eerlijk gezegd wel prima.

Rodina
‘Sorry,’ mompelde ik nog een keer terwijl ik de koffievlek van de tafel afboende. Ik vertraagde mijn beweging toen ik hem weer aankeek en glimlachte kleintjes. ‘Ik zal nog even een ander doekjes pakken en een nieuw kopje koffie voor je halen,’ zei ik snel en raapte de gevallen spullen weer op. Het ging wel echt lekker vandaag, maar bij alle fouten die ik had gemaakt vandaag, schaamde ik me voor deze nog het ergst. Dit was natuurlijk niet de beste manier om indruk op een jongen te maken. ‘Zo terug, een momentje,’ verontschuldigde ik mezelf en liep weer richting de keuken.

Halloe daar ben ik weeer! Uitvoering was echt super leuk :grinning:
Mies had je al geantwoord?

Justin
Ik trok even een wenkbrauw op toen ze een beetje verward keek. ’ Wat is er? Wil je nu al weg? ’ vroeg ik verbaasd. Ik trok haar iets dichter tegen me aan. ’ Eigenlijk lig ik wel lekker. ’ mompelde ik lachend. Ik wreef kort over haar arm heen en sloot mijn ogen, gewoon even rust voor mezelf.

Graziano
‘Nope,’ grinnikte ik en keek naar de bier en wijn die ze uit de koelkast trok. ‘Oehh je maakt het me moeilijk,’ lachte ik. ‘Achja, doe maar een biertje, daarmee rijd ik nog wel naar huis,’ knikte ik.

nou, ik ga t nu effe doen. c:

Is goed c:

ik had wel al geantwoord, vorige pagina onderaan. xd

Juliette
Ik draaide wat verward mijn hoofd naar hem toe. ‘Jij bent ook besluiteloos hè,’ mompelde ik toen. ‘Eerst wil je gaan, nu wil je toch maar weer blijven?’ Ik sloot mijn ogen weer. Ach, het maakte me eigenlijk ook niet zo heel erg veel uit. Ik vond het prima om hier te liggen, stukken gezelliger dan alleen op de bank natuurlijk. Maar aangezien ik dat gewend was was het niet alsof ik met tegenzin naar huis zou gaan. Ik voelde me alleen een beetje ongewenst. ‘Goed, dan blijven we nog even hier,’ zei ik met mijn ogen nog steeds gesloten. ‘Dus…’ mompelde ik. In de hoop dat hij met een onderwerp kwam waar we over konden praten.

Olivia
‘Ah, je bent dus een wijn en bierdrinker?’ Ik knikte tevreden. ‘Goedzo.’ Vervolgens stopte ik de wijn weer terug in de koelkast en gooide het pak met de zes blikjes bier op tafel. ‘Nu maar hopen dat je deze ook lust?’ Ik wist niet helemaal of het een vraag was, toch kwam het nogal vragend over. Ik trok het kartonnetje eraf en pakte er toen een biertje voor hem uit en vervolgens een voor mij. ‘Dankjewel voor je ritje, hier mijn bedankje, koffie en drie biertjes.’ Ja, we gingen dan natuurlijk wel meteen voor de drie. Het moest toch op.

Nathan
‘Het geeft echt niet hoor,’ zei ik lachend toen ze zich nogmaals verontschuldigde. Ze raapte de gevallen spullen weer op. Ik zou haar graag willen helpen, maar dat zou er misschien een beetje raar en onhandig uitzien. Ze keek me met een kleine lach aan en liep vervolgens weg om een andere doek te halen. En natuurlijk een nieuw kopje koffie. Ik dacht na over het onhandige meisje. Ze leek me best wel aardig. Misschien moest ik maar naar haar naam vragen als ze straks terug kwam.