Soms wil ik gewoon dood

Ik ben gewoon alles aan dit leven zat , al dat eeuwige gezeik nooit iets goed. Je word altijd geacht normaal te zijn, ik heb het gevoel alsof ik voor andere leef. Andere mensen die toch nooit te pleasen zijn want het is toch nooit goed.

Ik huil me elke dag de tering in , vanaf het moment dat ik wakker word dan ga ik naar school dan heb ik afleiding tot ik weer thuis ben. Ik haat het gewoon om thuis te zijn mijn ouders zeiken alleen maar op me omdat ik net aan een nieuwe school ben begonnen (wat leuk zou moetten zijn. . .) maar de treinkosten zijn duur, dus ik durf amper geld te vragen voor de trein omdat me moeder dan weer helemaal gek word. Ik heb ook geen baan omdat ik eerst bij een supermarkt werkte maar daar weg ging omdat me baas me haatte omdat ik er anders uit zag , want dat kan natuurlijk niet in deze kanker wereld

Nu hebben me ouders me ook nogeens huisarrets gegeven dus dan kan ik niet zijn bij de enigste mensen bij wie ik wel gelukkig ben ; me vrienden
De enigste mensen bij wie ik me wel geaccepteert want de rest van de wereld behandelt me als crap omdat ik toch maar een kankergothic ben , I dont want the change the world and I dont want the world to change me. Ik word gestoord van hoe mensen me behandelen op basis van wat ik zelf gewoon leuk vind.

Dat is ook een groot dillema ; of doen wat ik leuk vind en elke dag uitgescholde worden en anders behandelt worden, of met de massa meegaan en alsnog ongelukkig zijn.

Ik haat alles aan dit leven gewoon , en kan me niks bedenken waarom ik nog zou willen leven. Denk dat de wereld veel beter zonder mij af is , en dan hoeft me moeder ook niet zo te zeiken over dat treingeld. Sorry dat ik leef

Ik wil gewoon vrijheid maar die vrijheid is er niet.

het word toch alleen maar kutter , dus waarom het nu niet eindigen. . .

De eerste reactie die in me op komt; doe je best, maar spring niet voor een trein. Zat vrijdag met een of andere loser die het zo nodig vond om voor MIJN trein te springen. Zat ik daar 2 uur te niksen. Pffft.

Nee, ik heb je stukje niet gelezen. Ja, ik vind zelfmoord echt heel erg zielig.
Ja, ik krijg nu vast heel girlscene achter me aan want volgens mij ben jij een redelijk geliefde forummer. Nee, dat maakt me niet zo veel uit. : )

Ik vind het een beetje belagelijk dat je het zo op een topic zet!!
Krijg ooko een beetje het gevoel dat je jezelf depresief maakt:S
Ik doe ook gewoon aan wat ik aan wil doen en loop ook niet mee met anderen?
Mijn ouders zijn ook niet altijd even makkelijk alleen wat is het verschil tusen jou en mij?
IK HEB ER SCHIJT AAN!!
miss moet je is leren je niks aan te trekken van wat anderen vinden of zegen!!
En jezelf niet negatief maken!!

JE MAAKT JEZELF ONZEKER WAARDOOR JE JE OOK NOG EENS ZO GAAT VOELEN EN HET OOK NOG EENS UIT GAAT STRALEN!!
ALS JE GEWOON AANTREKT WAT JEZELF WILT? WAAROM HEB JE DAN OOK GEEN SSCHIJT AAN DE REST!!
EN JE OUDERS ENE OOR IN ANDERE OOR UIT T KOST OOK ALLEMAAL NIET NIKS TEGEN WOORDIG!!
MISSCHIEN KAN JE OP ZOEK GAAN NAAR EEN NIEUWE BAAN IN EEN CALLCENTRE OFSO?
EN IK ZOU ME NIET EENS ZOMAAR LATEN ONTSLAAN MAAR EERST IS NAGAAN WAT ME RECHTEN ZIJN EN ME NIET ZOMAAR WEGLATEN STUREN…

Ah gossie meis, geloof me komt allemaal een keer goed.
Gooi je leven nou niet weg omdat je je heden niet zo gelukkig voelt.
Daarbij wil ik even kwijt dat ik het knap van je vind dat je gewoon lekker jezelf blijft. Houden zo! Zij die je hierom zouden afkeuren of op een andere manier behandelen hebben een bijzonder kleine geest. En als ik jou was zou ik lekker opzoek gaan naar een ander baantje, werkgevers zat die niet moeilijk doen over je uiterlijk.
Huisarrest is tijdelijk.
Kortom: don’t worry, be happy! Komt allemaal goed! :grin:

Ik heb zo’n hekel aan mensen die elkaar op uiterlijk beoordelen. Blijf gewoon lekker jezelf. Maar misschien dat als jij je ‘(ik-heb-schijt)houding’ tov andere mensen een beetje aanpast (want het komt op mij over dat jij deze hebt), zij hun houding tov jou ook veranderen?

Je moet weten dat zelfmoord nooit de oplossing is. Er zijn echt wel mensen out there die om je geven, ook al laten ze het niet altijd aan je merken. Maar zijn er geen andere goths op je nieuwe school of in de stad/het dorp waar je woont die je wel gewoon accepteren?
En wat misschien handig is voor je werk, is om je iets gematigder te kleden, aangezien je toch het gezicht bent van een winkel. En hoe zielig het ook is, ik ken serieus mensen die bang zijn voor goths. (ging een keer voor de grap free hugs uitdelen met 2 vrienden van me die goth zijn, wilden sommige jongens mij wel een knuffel geven maar hen niet xD)

Trouwens, wat je ook nog qua werk kan doen, is bij een kledingwinkel gaan werken waar ze kleding verkopen die jij leuk vindt.

Zoek iemand om mee te praten.

Trek je zelf niet te veel aan van anderen, mensen vinden het gewoon raar als mensen anders zijn… en dan zeggen ze er wat over dat is ook deels onzekerheid. Maar er zijn ook mensen die het juist super gaaf vinden dat je er anders uitziet :slightly_smiling_face: ik vind je stijl (kwa wat ik in je shoplog heb gezien tenminste) echt heel gaaf :slightly_smiling_face: en vind mensen die er zo uit zien juist cool omdat ze het lef hebben. Word zelf ook vaak uitgescholden om apparte kleding etc maarja ik voel me er gewoon goed in dus heb vaak schijt aan die mensen.
Liever er appart uitzien en uitgescholden worden dan er uit zien als de rest van de wereld.

Dus verander jezelf niet om er bij te horen maarja… werk tja dat probleem heb ik ook dat ik vaak niet word aangenomen vanwege piercings enzo maarja probeer werk te vinden waar het niet zo boeit. Ik werk bijv in de keuken van een bejaardentehuis, ik mag daar eruit zien hoe ik wil XD boeit niet of ik rose haar heb of weet ik het want niemand ziet het toch :wink:.
En tja huisarrest gaat wel weer over toch? Zet anders gewoon muziek aan en koptelefoon op… dan heb je minder het gevoel dat je gewoon thuis zit. Of ga online een spelletje spelen met vrienden zodat je niet helemaal alleen bent enzo :slightly_smiling_face: Ik heb zelf ook momenten gehad zoals jij dat ik het liefste wou stoppen met leven… maar later is het toch allemaal beter geworden. Je zegt wel het word alleen slechter maar hoe weet je dat zo zeker als je het niet gewoon probeerd? Wat heb je te verliezen? :astonished:

Hoop dat je hier wat aan hebt :slightly_smiling_face: als je wilt praten ofzo note maar ^^

Ik had ooit die fuckalles mentaliteit , maar ben het gewoon kwijtgeraakt op een gegeven moment altijd die mensen die commentaar moetten geven. Ik ben het gewoon spuugzat gister nog ben ik een peukie met mensen uit me klas aan het roken zegt zo’n wijf l ‘ja ik zag op tv dat alle mensen die zich zo als jou kleden vroeger iets meegemaakt hebben’

met andere woorden je moet wel pretty fucked up zijn om er zo bij te lopen , waarom begrijpt niemand dat ik dit misschien wel gewoon mooi kan vinden :S

het lijkt net alsof de hele wereld me pusht om normaal te worden, en normaal heb ik nog me vrienden om op terug te vallen maar die kan ik nu ook niet zien.

Misschien is het ook een beetje jouw houding t.o.v. de wereld?

Het blijven mensen ze zullen altijd wel commentaar hebben ook al ga je je normaal kleden… heb ik ook heel erg hoor zelfs bij familie enzo -.-"

Trek je niet zoveel aan van anderen zeg :flushed:
Je laat je toch niet gek maken door een paar idioten die toch niet weten waar ze over praten…

leg het ze dan gewoon uit, die opmerking van ej klasgenoot hoeft niet slecht bedoeld te zijn al is ze bot. niet iedereen snapt waarom je je zo anders moet kleden.

en ik snap niet dat de meeste gothics of ander geklede mensen altijd of ‘schijt moeten hebben’ of depressief zijn. ik ken aardige gothics, heb ik er ook geen probleem mee hoe ze er uit zien. Maar als je je gaat gedragen als andere gothics die ik ken (die over alles zeiken, altijd zich aangevallen voelen) ja dan vind ik het niet raar dat mensen je zo behandelen.

Why the fuck reageer je dan? Echt, je reactie is gewoon zielig.
Ook al was ze niet geliefd, deze reactie slaat nergens op.

Van die kleren: wees gerust, hoe je je ook kleedt, commentaar zal je altijd krijgen. Dat heb ik al genoeg ondervonden (zowel bij mezelf als bij anderen). Draag gewoon wat je wil.

Op je profiel staat dat je 17 bent. Bijt nog eventjes door, je bent bijna ‘wettelijk’ volwassen. Je kan bijna op je eigen benen staan… Zodra het financieel mogelijk is kan je uit huis gaan. Dan heb je dat gezeik al niet meer.

Ik vind het gewoon moeilijk omdat het nu allemaal helder te zien , alles lijkt zo kut. Heb zoveel angsten en onzekerheden , en ben echt bang dat ik het ga verneuken in me leven. Het is nogeneens echt begonnen maar heb het nu voor me gevoel al verkloot, mijn 1e liefde was een drugsverslaafde mogool. Ik ben zo bang die fout weer te maken of gewoon voor altijd alleen te blijven.

Je maakt het wel een beetje dramatisch erg voor jezelf.Volgens mij moet je eerst eens op een rij zetten wat je allemaal dwarszit, en dan oplossen wat je kunt oplossen. Ga jezelf niet veranderen om anderen te pleasen, maar alleen als jij je daar beter door gaat voelen.
Zelfmoord is niet echt een oplossing ook al denk je dat misschien.