Soms ben ik het helemaal kwijt.

Ik sta op een camping en daar is een jongen. Ik vond hem vorig jaar helemaal geweldig, maar ik zette me er overheen. Hij is immers veel ouder dan mij. Maar dit weekeind was ik er weer en toen begon hij me ineens de hele tijd aan te kijken, te glimlachen en stoer te doen. Nu ben ik weer teug thuis en krijg ik hem gewoon niet uit mijn hoofd. Ik ken hem amper. Maar ik ben tot over mijn oren op hem. Ik heb geen enkel contact en ga er pas weer over 2/3 weken heen. Ik voel me daardoor gewoon hopeloos, Maar ik kan er helemaal niks aan doen en daardoor voel ik me gewoon zwak en breekbaar.

Bedank voor het lezen, ik moest het gewoon even van me af schrijven…

ok

Waarom heb je je eroverheen gezet en niet gewoon een move gemaakt? Alleen vanwege een leeftijdsverschil? Dat vind ik persoonlijk onzin. Hoeveel schelen jullie?

zoek hem op op hyves/netlog/facebook/… ?

Same, alleen zie ik hem nooit meer, en woont hij in A’dam, ik in Enschede en kan ik 'm op geen enkele social site vinden:S
Dus ik weet wat je bedoelt

Tjah, zoek contact?