something just need to change.

Daar zit ik dan, met Daniël en met Liza bij het meertje. 10 euro op zak, en kleding die we al een week aan hebben. Snikkend lig ik in Daniels armen, terwijl Liza op me benen ligt te slapen. Hoe had is het zover gekomen? Er móét toch iets gebeurt zijn, waardoor ik hier terecht ben gekomen? Oja, nu weet ik het weer. Huilend denk ik terug aan de dag waar alles begon.

Ik lag rustig op mijn bed te lezen. Niets bijzonders, iets over jongens of zo. Ik hoorde de bel en sprong uit me bed. Ik stootte me voet tegen me nachtkastje en slaakte een gil. Snel strompelde ik verder.
“Bent u mevrouw ter Wervel?” vraagt een politie agent. Toen zou ik eigelijk al moeten weten dat er iets niet klopte. Ik deed nooit wat, dus voor mij kwamen ze niet.
“Ja?” antwoordde ik verbaast. De agent liep naar binnen en vertelde me dat ik een moest gaan zitten. Dat deed ik dan maar. Toen zou ik het eigelijk al moeten weten, maar ik was gewoon een beetje dom bezig denk ik.
“Uw moeder, mevrouw de Jong…Heeft een auto ongeluk gehad. Ze is terplekke overleden.” zei de agent en keek weg. Even voor drie seconden dacht ik dat het een stomme grap was, maar gelijk wist ik dat het niet zo was. Mijn moeder. Mijn lieve moeder. Die áltijd voor me had gezorgd. Was er niet meer. Huilend liep ik naar de agent toe.
“Zeg dat het niet waar is?!” ik sloeg op zijn buik. Snikkend viel ik in zijn armen.
Vanaf daar ging het allemaal heel snel. Begrafenis en alles. Voor dat ik het wist was ik bij me vader me kamer aan het verfen. Ik hoorde mijn deur open gaan. Waardoor ik het hoorde. Mijn deur kraakte ongeloofijk. Echt niet normaal?! Maarja, daar stond ze dan. De bitch. Die mijn vader van me heeft afgepakt. Elize. Opgewekt liep ze naar me toe.
“Heey Keisha!” zei ze met een glimlach. Ik lachte gemeen naar haar en spuugte in haar gezicht. Ik ging haar leven goed zuur maken, dat was de bedoeling dan. Dat is niet zo goed uitgepakt, maar daar komen julle later wel achter


reacties? Commentaar?

oke, veel spelfouten enzo. niet fijn leesbaar zo

ik heb het al gewijzigd. Ik wilde het eerst nog nalezen, maar ik drukte perongeluk op verzenden :blush:

verder?

Spannend,
verder!

sorry, ik vind het nog niet echt fijn lezen. *Zeur*
me = mijn

en het gaat allemaal te snel en het is teveel in die paar zinnen.

dan hoef je het niet te lezen :wink: . En dit is gewoon voor de lol.

Ik hoorde de deur dichtslaan. Eindelijk was ze weg. Ik liep me kamer uit. Ik hoorde me deur wéér kraken. Ik ergerde me kapot aan dat ding. Mijn stiefzusje kwam op me afrennen.
“Heey Liez” snel gaf ik haar een zoen en liep weg. Ik gaf me vader een knuffel en liep naar de bank. Ik zapte een beetje, maar er wa niets bijzonders op TV. Dan hoorde ik de deur weer dichtslaan. Bitch is back. Snel liep ik weer naar me kamer.
Een half uur later hoorde ik me deur weer kraken. Daar stond Liza, in haar megamindy pakje.
“Papa en mama zeggen dat je moet komen eten” zei ze lief en loopt naar me toe
“Lieverd. Je moet zeggen papa en sletje, ja?” zei ik, terwijl ik gemeen lach. Ze knikte en trok me mee naar de eetkamer.
Toen ik zag wat we gingen eten liep ik naar me vader en gaf hem een zoen.
“Pap, wat lief dat je pizza voor me hebt gemaakt” zei ik lief.
“Lieverd, ik heb het niet gemaakt. Elize heeft het gemaakt!” lachend wees hij naar mijn stiefmoeder. Ik liep weg en pak Liza’s hand. Snel liepen we hand in hand naar de deur.
“Wat gaan jullie doen?” vroegen me vader en sletje in koor.
“Ja, Keish. Wat gaan we doen?” vroeg Liza opgewekt.
“Mama en papa hebben niet lekker gekookt, dus wij gaan een patatje halen en nog even naar de speeltuin. Is dat goed, lieverd?” vroeg ik terwijl ik op me knienen ga zitten, zodat we op de zelfde lengte waren.
“Ja! Leuk, maar je mag geen papa en mama zeggen. Weetje nog? Papa en sletje.” zei ze boos en prikte me in me buik. Lachend haal me me hand over haar hoofd. Snel kijk ik naar achter en lach gemeen naar Elize.

Liza, die draait zich om en haalt me uit me gedachte. Ik zie dat Daniel ook ligt te slapen. Ik sluit me ogen en denkt weer terug naar dat moment. Ik voelde me zo machtig, want Elize keek me toen zó hopeloos aan. Als ik erachter was gekomen wat ze had gedaan. Had ik haar op dat moment aangevlogen. Maarja. Dat heb ik niet gedaan. Ik denk weer terug aan hoe het verder ging.

Zodra we bij de snackbar kwamen liep ik tegen iemand aan. Dat was de dag dat ik hem ontmoette. Ik lag op de grond. Hij pakte me hand en bood zijn excusses aan en zei;
“Ik ben Daniel. Ik trakteer jullie mooie dames wel op een frietje.”

Reacties? Zo weet ik of jullie het leuk vinden of niet & dan kan ik verder ?

needs