"Sollicitatiebrief"

[fgcolor=#B30039]Goede versie staat op pagina 2![/fgcolor]

[b]Het klinkt misschien lichtelijk vreemd om dit hier te plaatsen, maar ik heb er zo mijn redenen voor.

De rotary van onze stad geeft 20 leerlingen uit het vijfde jaar van de middelbare de kans een dagje mee te lopen met een professional naar eigen keuze. Middels een sollicitatiebrief kunnen leerlingen zich opgeven. Zelf heb ik de wens mee te lopen met een hoofdredacteur van een nationale krant.

Ik hoop dat jullie mijn sollicitatiebrief willen lezen en me eventueel willen helpen hem hier en daar bij te schaven. Schrijven is schrappen, zeggen ze niet voor niets.

Op goed geluk:
[/b]

Geachte heren,

U kunt het onmogelijk met me oneens zijn dat het voor een eenvoudige scholier als ik vrij moeilijk is op te vallen in de stapel emails die u heeft ontvangen. Toch wil ik een poging wagen.

Mijn naam is Naam en ik ben een lezer. Al zo lang ik me kan herinneren lees ik: boekjes, tijdschriften, kranten, zelfs melkpakken. Tijdens het eten las ik, boek op schoot, kruimelend over de bladzijdes. Ik heb een boekenkast vol met allerlei boeken. Het is een collectie die ik in de loop van mijn kinder- en adolescentenjaren heb opgebouwd. Ik ben er trots op, ken van elk verhaal nog de plot en belangrijkste personen. En nog steeds heb ik ruimte voor nieuwe verhalen, nieuwe gedachten, nieuwe ideeën.

Ik ben ook een spreker. Kletsen is mijn hobby. Ik ben niet op mijn mondje gevallen en “give my opinion very decidedly for so young a person.” (Lady Catherine, Pride & Prejudice) De tijd dat ik om alles wat ik beter wist een discussie begon is voorbij, mede door het feit dat ik bij de debatclub van school ben gegaan. Op die manier heb ik mezelf weten ontwikkelen en kan nu veel beter inhoudelijk spreken. Ik geniet nog steeds van kletsen (en eventueel een goede discussie hier en daar), maar laat me er niet meer zo door meeslepen.

Boven alles ben ik een schrijver. Geen schrijver van lange verhalen, dat heb ik ondertussen wel gemerkt. Op mijn pc staan tientallen, zoniet honderden, onafgemaakte verhalen. Nee, ik ben een schrijver van novelles, columns, gedichten, krantenartikelen, interviews en opiniestukken. Niet voor niets ben ik dit jaar hoofdredactrice geworden van de schoolkrant. Niet voor niets wil ik Bèta-Gamma gaan studeren, een studie aan de Universiteit van Amsterdam die me voorbereidt op journalistiek werk. Niet voor niets lees ik elke ochtend als eerste de Volkskrant en ’s avonds als laatste de NRC: ik wil van schrijven mijn beroep maken.

Het zal u dan ook allerminst verbazen dat ik zou willen vragen of ik de kans zou kunnen krijgen een dag mee te lopen met de hoofdredacteur van een grote, nationale krant. Het werk als hoofdredactrice van de schoolkrant geeft me energie en leert me omgaan met verantwoordelijkheden. Het inspireert me en maakt me enthousiast. Ik praat er tegenwoordig zo veel over dat mijn vrienden zich wanhopig afvragen of ik niet alsjeblieft één keer mijn mond wil houden over die verdoemde schoolkrant.

Schrijven zit in mijn natuur, schrijven doet me op een andere manier naar de wereld kijken. Het organisatorische werk dat bij het hoofdredacteurschap komt kijken gaat me goed af, ik vind het leuk om over alles te waken, mee te groeien met het proces. Het geeft me energie, hoewel ik later naar bed ga omdat ik de hele avond bezig ben met het lezen van emails, het perfectioneren van de layout en het kritisch bekijken van mijn eigen stukken.

Wie schrijft die blijft, is mij ooit verteld. Ik wil blijven. Ik wil iets betekenen in deze maatschappij, de onvolmaakte werkelijkheid voor een klein deel naar mijn idee herscheppen. Met mijn stukken hoop ik mensen te inspireren met mijn visie, met mijn enthousiasme voor het vak hoop ik andere mensen net zo gepassioneerd te maken. Als hoofdredacteur van de schoolkrant leer ik heel erg veel en ik hoop de kans te krijgen nog meer te leren als ik een dag mee mag lopen met de hoofdredacteur van een nationale krant.
Bijgevoegd vindt u een digitale uitgave van onze eerste schoolkrant, in de hoop dat u ziet waar mijn hart naar uitgaat en waar ik mijn ziel en zaligheid in kwijt kan.

Hoogachtend,
Naam

Up :slightly_smiling_face: Wel kijken maar niet reageren vind ik heel stiekem van jullie. Foei.

Ziet er goed uit. Persoonlijk vind ik dat je wel erg veel zinnen met ik begint en je begint in de tweede alinea een zin met en, maar verder ziet het er goed uit!

“En” als begin van de zin is niet fout. :slightly_smiling_face: Om mijzelf even te bewijzen:
http://www.onzetaal.nl/ta…aan-het-begin-van-een-zin

Ik zal eens even kijken naar het “Ik” gebruik. Oeps. Dat was weer een zin met ik.

Inderdaad wat hierboven word gezegt begin je wat vaak met Ik. Maar verder een goede sollicitatie brief!! Ik zal binnenkort ook een sollicitatiebrief moeten schrijven, maar ben daar niet zo’n kei in:p hoop dat meer mensen hier gaan reageren met hun sollicitatiebrieven:)

^hahaha, lekker betweterig :’) geniaal!
Klopt, maar mij is altijd verteld dat het beter is om het niet te doen omdat en een voegwoord is en dus als het ware twee zinnen aan elkaar voegt.

Ik heb geteld en er zijn 10 zinnen die met het woord “Ik” beginnen. Allow me to think dat dat relatief weinig zinnen zijn. (: De zinnen die met 'Ik" beginnen heb ik gemarkeerd met vet.

^Zinnen met ik beginnen klinkt zo ego, als je snapt wat ik bedoel.

Oui, je comprends. Maar is het doel van een sollicitatiebrief niet het verkopen van jezelf? Correct me if I’m wrong. (: Overigens heb ik twee zinnen die met “ik” beginnen omgevormd.

Wat betreft het “betweterig” zijn, ik heb graag gelijk, maar niet zonder goede onderbouwing. :slightly_smiling_face:

Als je een Nederlands brief schrijft mag je sowieso niet met ‘ik’ beginnen. Dat staat gewoon niet zo netjes. Hoe het voor de rest van de brief zit weet ik niet eigenlijk.

ja het is ook het verkopen van jezelf! alleen als wij het nu al opmerken, dan doen hun dat misschien ook wel…

Daar heb ik voor gewaaakt. :slightly_smiling_face:

Ik heb nu 8 zinnen die met Ik beginnen. Vind je dat het erg veel is? Ik kan me er zelf niet zo druk over maken, to be honest.

Wij werden hier laatst op getoetst en wij mochten inderdaad ook niet met ‘ik’ beginnen.

Niet stom bedoeld, maar waarom wil je dan advies? Bij alles wat er gezegd wordt, heb je daar weer een reactie op terug haha.

Ik vind 8 zinnen in verhouding tot de lengte van de brief echt niet veel. En als je ze allemaal moet gaan vervormen tot een andere zin worden ze misschien ook een beetje scheef. Ik zou het gewoon lekker laten zo :slightly_smiling_face:

Ik heb me er wel degelijk iets van aangetrokken. :slightly_smiling_face: Ik had eerst tien zinnen en heb er twee omgevormd.

Bedankt. :slightly_smiling_face:

In sommige zinnen kun je de zinsvolgorde veranderen waardoor hij niet meer met ‘ik’ begint.

Weet ik. :slightly_smiling_face: Ik ben alleen bang dat het daardoor ietwat omslachtig word.