Snel huilen nu ik een vriend heb

Hee meiden,

Voordat ik een vriend kreeg, huilde ik vrijwel nooit. Maar nu ik een vriend heb,
huil ik al om de kleinste dingen. Me vriend is een hele lieve jongen, hij is altijd goed voor me
en iedereen zeg ook vaak volgens mij doet hij geen vlieg kwaad. Dus het is niet dat hij lelijk tegen me doet.

Vorige week kwam hij naar mij toe, voordat die kwam zei die op app, misschien ontvoer ik je wel mee naar mijn huis. Dus ik had gedacht dat we het er nog over zouden hebben of ik met hem mee ging naar zijn huis.
Maar toen hij bij mij weg wilde gaan zei die ik ga naar huis toe, zonder te vragen of ik mee ging of niet. Athans toen stonden we al buiten om afscheid te nemen zei die ik heb helemaal niet gevraagd of je mee gaat, maar toen dacht ik laat maar.
Toen hij weg was kon ik al bijna huilen ik voelde me ogen al prikkelen zegmaar haha.

Hebben meer dit gehad en werd het na een tijd misschien minder?
Ook weet ik niet waarom of hoe het komt, iemand daar ideeën van?

liefss

Hormonen denk ik. Het is niet zo vreemd. Hoe oud ben je trouwens?

Dat is best extreem. :") Wellicht een hormonen kwestie.

Ik denk dat je nog heel erg onzeker bent in je relatie, en daarom snel gefrustreerd/verdrietig wordt wanneer je denkt dat er iets niet klopt/goed gaat. Maar probeer gewoon tegen hem te zeggen wat je denkt, dan zit je ook niet steeds te twijfelen en andere dingen te denken. (zoals misschien vind hij me wel niet leuk meer ofzo)

Zodra je voor de eerste keer een relatie krijgt kunnen dingen snel heftig aanvoelen ivm dat je deze emoties niet gewend ben.
komt goed, ik ben ook gevoeliger in een relatie omdat je je sneller drukt maakt om dingen.

Dit heb ik ook gehad, iedere keer als mijn vriend wegging moest ik huilen :’) ik denk gewoon hormonen, gaat vanzelf wel over.

Had ik ook bij mijn eerste (2) vriendje(s). Is redelijk normaal, omdat je inderdaad nog wat onzeker bent in de relatie en misschien een beetje angstig. Bij mij hielp het om er over na te denken dat ik niet wilde dat mijn vriendje mij als huilebalk zag, dus ging ik alles uitspreken voor ik me weer liet gaan qua emoties.

Dit! Ik had hier in het begin vaak last van, verder niet meer.

Ik had dit heel erg in het begin van de relatie. Na meer dan 3 jaar nog altijd trouwens, maar wel veel minder erg. :’) Maar ik ben sowieso nogal gevoelig, alleen laat ik het aan niemand zien, buiten mijn vriend dan. Dus bij hem komt ineens alles los.

Dit had ik ook :’) Eerste 4 maanden nooit gehuild en na één keertje gebeurde het echt continu en ik vond het hartstikke irritant. Maar dat ging inderdaad vanzelf over na een tijdje, dus geen zorgen!

Oh jemig ik dacht dat ik de enige was :’)
Ik doe het na een jaar nog steeds wel eens.

Ahh dankje! Zijn fijne reacties, heb ik echt wat aan! En klopt ook allemaal heb ik zo het idee

Ik had daar aan het begin van mijn relatie ook heel erg last van. Nu is het wel minder geworden, maar ik kan soms nog steeds om een verschrikkelijk klein iets huilen en me heel snel gekwetst voel. Het helpt bij mij wel heel erg om me meer uit te spreken naar mijn vriend toe.

Ik herken dit ook… Moest laatst ook ineens huilen… Vriendje schrok, en ik wist niets uit te brengen waarom ik nou huilde… Hormonen :hammer:

heb ik ook hoor, bij de raarste en kleinste dingen springen de tranen in mn ogen.
misscheien gwn omdat je van hem houd en het liefst 24/7 bij m wil zijn

Ik heb het ook, geen idee waarom. Maar ik huil echt sneller om alles. Zo kon ik ‘vroeger’ naar een begrafenis gaan zonder een traan te laten (klinkt hard) en huil ik nu echt om de kleinste dingen. Als iemand wat leuks tegen me zegt of ik iemand blij zie zijn met een cadeautje die ik had gegeven ofzo krijg ik soms al tranen :’)

Misschien omdat ik bij m’n vriend geleerd heb m’n gevoel te tonen en niet alles weg te stoppen, vroeger drukte ik mijn gevoel voor alles weg en kon ik echt ongelofelijk harteloos/gevoelloos zijn. Denk niet dat het bij mij zozeer te maken heeft met de hormonen, maar zou ook goed kunnen dat hormonen voor jou de reden zijn!

heb ik ook altijd nog als ik en mij vriend dan afscheid nemen maar we doen het altijd heel uitgebreid met veel knuffelen en kussen enzo en dan fiets ik weg met al een beter gevoel dan dat we bijvoorbeeld een heel vlug afscheid hebben, dan helpt het bij mij wel of anders moet ik al snikken op de fiets :flushed:

Bedankt voor jullie reacties!
En idd, ik denk dat praten goed helpt, gewoon aangeven wat je leuk en niet leuk vind.

Haha heb ik ook, ik heb erg veel gehuild en om verschillende dingen. Om bepaalde moeilijkheden die te veel emoties bij mij opbrachten, maar ook uit intense liefde. Dan zie je hem echt kijken van: wat heb ik gedaan :face_with_raised_eyebrow: … terwijl het eigenlijk gewoon de liefde is… in ieder geval zijn het de emoties die meer zijn, wat ook wel logisch is omdat er van alles gebeurd in je lichaam!