Slotje!

-

Zeg dat je het heel gezellig vond, maar dat het voor jou nu niet meer handig is. Of in ieder geval niet meer zo vaak. Dat je haar verder wel heel lief en aardig vindt, maar dat je ook graag een plekje voor jezelf wil af en toe.

Wat vervelend, dat is lastig! Met zussen is het altijd moeilijk maar eigenlijk zou je dit soort dingen aan moeten kunnen kaarten, want het zal haar misschien kwetsen maar op dit moment voel jij je ook helemaal niet prettig.

Heb je het er misschien al met je moeder over gehad? Zo nee, dat zou misschien een goede stap zijn. Probeer er met je moeder over te praten en jouw gevoelens zo goed mogelijk uit te leggen. Misschien kunnen jullie dan samen met je zus gaan praten? Ze heeft niet voor niets haar eigen plek natuurlijk, en jouw kamer is jouw kamer. Daar heeft zij geen inspraak in, vind ik.

Ik begrijp jou maar ik begrijp je zus ook. Als ik de beginpost goed lees dan woont je zus op zichzelf maar heeft ze geen kamer meer in jouw moeders huis? Misschien is het heel normaal dat dat bij jullie zo gaat, maar voor je zus kan dat heel hard zijn… dat ze geen plek meer heeft bij haar familie, zeg maar. Hiermee zeg ik niet dat je alles maar toe moet laten maar probeer het wel voorzichtig te brengen. Probeer anders een oplossing te bedenken. Is er geen andere kamer in het huis waar je zus zou kunnen slapen als ze bij jullie is?

Verder is het niet echt goed denk ik dat ze op zichzelf woont maar wel elke nacht bij jullie is. Heeft ze iets naars meegemaakt of zo?

-

-

Ik denk dat ze misschien moet wennen. Als ik heel lang bij mijn ouders ben geweest of mijn vriend is een tijdje bij mij geweest en ik ben dan ineens weer alleen dan voel ik me de eerste dag ook altijd kut omdat het zo stil is. Sommige mensen hebben dat wat langer, maar als je er eenmaal doorheen bent dan gaat t prima. :slightly_smiling_face: