Slechte start gemaakt en niet naar mijn zin hebben

Hoi hoi

Ik ben na de kerstvakantie begonnen met een nieuwe opleiding , maar het gaat nu al vreselijk slecht.
Door de winter zit ik best in een dip met extreme ups en dows (heb ik altijd in de winter) en daardoor is mijn motivatie al best slecht.
Ik heb een slechte start gemaakt omdat ik de eerste week vreselijke griep had met 40 graden koorts en alles dus ik ben de hele week thuis gebleven. De week daarna ben ik ook 2 dagen thuis gebleven omdat ik nog steeds best grieperig was en het ging maar niet over.
Daardoor heb ik al veel gemist en zijn er al groepjes gevormd waar mij het niet lukt om in te mengen.
Ik ben nu al 3-4 weken bezig maar elke keer gebeurt er wat waardoor mijn motivatie en enthousiasme de grond in worden geboord.
Bijvoorbeeld had ik vorige week vrijdag al ruzie met een docent. Want mijn trein had vertraging en dus kwam ik te laat. Toen ik het niet snapte de les kreeg ik een snauw van ja moet je maar opdagen en gewoon op tijd komen.
Vandaag had ik haar weer en ze zat maar telkens mij af te snauwen over hoeveel ik wel niet gemist heb en dat ik geen initiatief neem en alles. Het klote aan dit alles is dat zij een van de belangrijkste lessen geeft en sterker nog, ik ben er niet zo geweldig in dus moet ik haar wel om hulp vragen maar telkens als ik dat doe word ik afgezeken.

Nu het andere waar ik tegenaan bots:
Het contact in de klas is zoals ik al zei ook erg minimaal. Ik doe hard mijn best om me in te vermengen en ik probeer mee te praten maar dat lukt gewoon niet. Als ik probeer mee te praten word eroverheen gepraat of gewoon niemand reageert. Ook als ik klasgenoten vraag wat het huiswerk was krijg ik het antwoord dat ik het maar even aan de leraar moet vragen of ze weten het niet of hebben geen tijd/zin om op te zoeken.

Wat ik ook het allerergste vind is dat ik enorm twijfel aan deze studie. Ik vind er nou al geen hol aan en telkens als ik er 101% voor wil gaan dan loop ik tegen dit soort dingen aan. Ik heb het er echt niet naar mijn zin en de plaats waar ik naar school ga vind ik ook behoorlijk kut en slecht bereikbaar.

Ik heb er al met mijn slb’er over gepraat over dat het niet zo goed gaat maar veel reactie kreeg ik er niet op en ik huil elke keer als ik terug kom van school omdat ik het zo zwaar vind en ik voel me ook enorm buiten gesloten.

Dit lijkt me ontzettend vervelend, en ik denk dat veel anderen zich ook zo in jouw situatie zouden voelen. Alles wat je hebt geschreven klinkt gewoon 100% alsof je wilt stoppen, maar ik neem aan dat je dit niet voor niks geschreven hebt, is er iets waardoor je nog twijfelt?
Dit gaat misschien een beetje hard klinken maar het is gewoon zo dat eerste impressies het belangrijkst zijn, en als je klasgenoten je al meteen beoordeeld hebben op dat je de eerste week er niet was etc. dan grote kans dat de relatie tussen jou en je klasgenoten zo blijft. Maar eerlijk gezegd vind ik dit alleen al een goede reden om te stoppen, het is duidelijk dat je het door andere mensen niet naar je zin hebt. Je moet je mentale gezondheid soms voorop stellen en eerst voor jezelf kiezen, school komt daarna wel.

Ik wil ook heel graag stoppen en gewoon weer in september van start gaan. Het word me allemaal teveel en ik heb heel de dag gehuild. Alleen ik heb nog leerplicht dus ik weet niet of ik wel mag stoppen en volgend schooljaar weer verder gaan?

Jeetje meid het zit je echt niet mee he :sob::muscle:

Misschien is het voor jou een goede keus als je met een vertrouwenspersoon gaat praten op school. Ook kan je een docent opzoeken met wie je het wel goed kan vinden en eens jouw kant van het verhaal vertellen en goed duidelijk maken hoe je er nu over denkt.
De motivatie is er duidelijk wel maar door obstakels komt dit niet helemaal over op de docenten waarschijnlijk
Misschien kan je dan ook direct vertellen over hoe het thuis is en dat je hierdoor overal op je tenen loopt. Dit maakt het natuurlijk allemaal erg lastig.

Morgenochtend heb ik een gesprek met mijn slb’er hierover en alles wat ik kwijt wil heb ik op papier gezet. Ook zal de docent erbij zijn waar ik problemen mee heb want dat wou mn slb’er graag, maar ik zie er zo tegen op want ben zo slecht in dingen verwoorden. Ik hoop zo dat er wat nuttigs uit dat gesprek komt.

^Hoop het ook voor je!
Zou dat nog even afwachten en anders is er ook geen schande in iets nieuws zoeken. Veel mensen stappen toch nog over of stoppen in het eerste jaar.