Slechte band met m'n ouders.

He meiden, ik heb de ‘zoekfunctie’ gebruikt en ook google, maar ik kreeg alleen topics te zien die over een slechte band met de moeder gingen, nouja… sorry voor als ‘t een lang verhaal wordt :’)

Sinds ik 7/8 was gedroeg ik me ‘anders’ dan andere kinderen… Ik had nooit verlangen naar m’n ouders ofzo, maar m’n vriendinnetjes altijd wel. Sinds een jaar of 12/13 vertelde ik m’n ouders echt nooit wat. Ik had altijd genoeg aan vriendinnen en ik had gewoon geen liefde nodig van m’n ouders, ik verlangde er gewoon niet naar. Het werd eigenlijk steeds meer en ik heb 't gevoel dat ik m’n ouders gewoon niet nodig heb oid en ik ben ook het liefst zsm weg van huis. Al m’n vriendinnen hebben een goede band met hun mam en ik niet echt… ik heb er ook eigenlijk geen baat bij en sommige mensen vinden dit maar raar, maar ik kan me niks anders herinneren. Sinds ik klein was, was ik al zelfstandig (ben de oudste thuis) en ik had gewoon geen hulp nodig van m’n ouders. M’n zusje is het tegenovergestelde en is eigenlijk best afhankelijk van ons mam. Ik doe het liefst alles zelf en als ze vragen of ik even gezellig beneden kom zitten, dan heb ik zó weinig zin. Ik heb ook geen goede band met m’n zusje en vertel haar ook helemaal niks.

Ik weet niet, ben ik raar of wat? Sommige vriendinnen kunnen dit niet voorstellen terwijl ik hier eigenlijk wel ‘blij’ mee ben. Ik heb eigenlijk gewoon geen behoefte aan ouders… Iemand die dit ook heeft?

nee, je bent niet raar. Iedereen is anders, dus dan zou iedereen behalve één persoon raar moeten zijn, die dan als enige op de hele wereld normaal zou zijn.
nee, ik heb dat niet. Ik heb eigenlijk juist een beetje het tegenovergestelde :stuck_out_tongue:
maar misschien moet je eens kijken in je verleden of je iets van ze miste, wat anderen wel hebben gehad, misschien dat het daaraan ligt. Het is in ieder geval niet jouw fout, dat moet je goed onthouden! Mijn ouders die vragen elke dag: hoe was het op school? Heb je je hw af, etc, etc. Zo word ik dus gevraagd te vertellen hoe het met me is en misschien deden jouw ouders dat minder. Je kunt het beste het er met je ouders over hebben, anders zal de band ook neit snel verbeteren denk ik.

o god, ik heb dit precies hetzelfde. alleen ik heb er ook echt ruzie thuis vooral met me moeder & me vader geeft me moeder dan gelijk & dan zeggen ze dat ik dan maar kan oprotten, maar ja ik weet dat ze dit niet menen maar ik begin er gewoon steeds meer te irriteren, zelf ben ik de jongste in huis en me zus kan ik niet mee opschieten & me broer is zowat precies als mij. ik kan je niet echt helpen, zit met hetzelfde probleem -.-

Ik heb het zelf niet, al vind ik het wel zielig voor je ouders. Niet lullig bedoeld, maar ik denk dat zij ook wel wat leuks zouden willen doen en liefde willen geven. Niet als kritiek op jou, want jij kan er misschien ook niet veel aan doen.

Is heel normaal hoor, al lijkt het me voor je ouders wel vervelend. Misschien dat je daar wat aan kunt doen, al doe je het alleen al om hen een plezier te doen.

bedankt voor de reacties :slightly_smiling_face:
ik vind het eigenlijk niet zielig voor m’n ouders, er zijn ook best wel veel dingen gebeurd thuis (ik werd geslagen) en nog veeeel meer. Nu willen ze het weer ‘opbouwen’ maar ik heb daar helemaal geen zin in en ik had sowieso al geen baat bij een goede relatie tussen mijn ouders en ik. Ik heb eigenlijk al, sinds ik klein was, heel veel dingen zelfstandig gedaan en heb ook nooit echt iets gemist… maar sommige vinden het maar raar.

Dit had ik ook toen ik rond de 13 was. Kon mijn ouders echt niet zien als ‘gezellig’ etc. Maar nu vind ik mijn ouders echt helemaal geweldig, heb echt een goede band opgebouwd. Ik denk dat dat komt doordat je in een soort ‘pubertijd’ zit waardoor je voor je gevoel geen ouders nodig hebt en je je een soort wil bewijzen. Ik denk dat als je ouder word en je wat meer op een lijn komt te zitten met je ouders de gevoelens wel terug komen, of in jouw geval; groeien.

Ik snap je wel, heb hetzelfde.
Ik houd wel van mijn ouders, maar daar houd het ook op voor mij.
Ik zie er dan ook tegenop dat ik dit jaar alleen met m’n ouders op vakantie ga…

Aah ok, als er veel is gebeurd begrijp ik het wel.

Wat erg!
Zelf heb ik een best goede band met mijn ouders, maar ik ben wel heel zelfstandig.

Ik denk eigenlijk niet dat het veel met de pubertijd heeft te maken, anders voelde ik me ook niet zo toen ik 7/8 jaar oud was… ik kan gewoon geen gesprekken gaande houden met m’n mam en als ik wel met d’r praat dan is het wel als het etenstijd is of als ze vraagt waar ik naartoe ga e.d. maar echt een fijn gevoel hebben, heb ik dus niet. Ik zie er echt tegenop om nog 2 jaar hier te wonen, want ik voel me gewoon niet fijn hier en ben liever met vriendinnen…

Je bent niet raar hoor! Ik heb zelf ook geen goede band met mijn ouders, met mijn vader voornamelijk. We praten haast niet, alleen als het nodig is en anders altijd over algemene zaken. Vroeger en nu nog steeds, denkt hij dat als er gewoon brood op de plank lag, hij een goede vader was (hij is ook anders opgevoed, mijn ouders zijn beide geen Nederlanders btw). Vroeger verlangde ik wél naar meer liefde, maar nu heb ik dat niet meer. Ik herken me dus wel een beetje in jou verhaal.

Oh, waar komen je ouders vandaan dan? M’n mam is geen Nederlander, m’n vader wel maar die spreek ik niet meer sinds ik 5 was en m’n stiefvader is ook geen Nederlander…

Ik ben ook zo’n soort mens.

up;p

hmm ik vind het niet raar, ik heb ongeveer hetzelfde maar dan alleen met mijn moeder. Donderdagavond is het bij mij zo uit de hand gelopen dat rond 12 uur de politie voor de deur stond en dat ik om half 1 door mijn vader opgehaald moest worden omdat ik zo’n erge ruzie had met mijn moeder. Anyway, dat over dat oprotten enzo; gewoon negeren, ja zeggen, rustig blijven en genieten als je er geen last van hebt of bij vriendinnen bent!

Vind het niet raar, want heb hetzelfde.

ik had dat ook totdat me vader vreemdging. nu heb ik dat alleen nog met mijn moeder, en ben zelfstandig ;0

Aw, hoezo liep het zo erg uit de hand dan? ):

ik heb het ook met mijn ouders. ben er niet blij mee maar het hoeft van mij nu niet anders meer, maarja hier heb je niks aan.