sick of it...what to do?

nou… dit wordt een heel verhaal… maar met het even kwijt en ik wil wat meningen horen.

het zit zo. Vorige week is er brand geweest in het seniorencomplex van mijn opa en oma. Langs hun appartement.
Het was snachts om kwart voor 3 gebeurd. Ze wonen bij ons op de hoek en ik en mijn vriend werden snachts dus wakker van 3 sirene’s achter elkaar.
ik voelde me hier eigelijk meteen niet goed bij en dus gingen we kijken (met het doel mij gerust te stellen dat er niks met opa en oma was, maar gewoon een ongeluk op het kruispunt).
Toen we aankwamen bleek dus inderdaad het appartement langs mijn opa en oma in brand te staan.
Mijn opa en oma waren nergens te vinden, en de politie agent had ook nog geen teken van leven van het huis van mijn opa en oma.
Ik was behoorlijk in paniek.
Ze zijn er uiteindelijk als een van de laatste uitgehaald, ze moesten naar de fabriek tegenover ons en om het uur kwam er iemand van de brandweer vertellen hoe het ervoor stond.
Mijn opa en oma konden pas als laatste terug omdat er in hun appartement schade was.

We waren dus de hele nacht wakker geweest en mijn vriend bleef die dag erna bij mij na zn werk omdat ik er even helemaal doorheen zat.
Hij wilde wel graag even naar zn ouders om te vertellen wat er gebeurd was.
Ik ben meegegaan…

Toen we daar aankwamen waren alleen zn zusje en zn moeder aanwezig, die moeder begon meteen tegen hem…: ja en waarom ben je niet werken? terwijl ze wist wat er gebeurd was (het was op rtl4)
mn vriend zo: ja tuurlijk ben ik niet werken…:S
die moeder weer: ja zo moet je maar beginnen door neit te gaan werken…

stilte…

Die moeder: Ja er zijn toch geen dode?
dat zusje: ja dus wat is nou eigelijk t probleem?

Ik was toen echt enorm boos…maar als je bij die mensen wat zegt ben je meteen overal de schuld van althans zo laten ze je dan voelen.
Ik heb me daarom ingehouden… heb hier achteraf echt enorm spijt van, had ze gewoon moeten vertellen hoe ik erover dacht.

nu komt het… ik had het er met mn vriend over dat ik dat egt niet vond kunnen hoe hun tegen mij doen over zoeits,en dat ik ondertussen echt wel weet dat ze mij niet moeten enzo.
En hij wordt meteen boos als ik het over zn moeder heb… Dus hij zo…ja meot ik het dan maar weer zeggen?
en ik had zoiets…je kunt het ook eens voor mij opnemen… inplaats altijd je vader en moeder maar te beschermen…en als hun een keer iets hebben tegen mij… dan wordt ik meteen de grond ingeboord en krijg ik overal de schuld van en komt hij boos naar mij toe om mij nog een rotter gevoel te geven en mij een dikke afbrander te geven…

Is het nu logisch dat ik daar nog mee zit? en dat ik hier niet zo mee kan leven en echt boos ben over de manier hoe hun tegen mij doen en hoe hij doet? dat hij het nooit eens voor mij opneemt terwijl hij zegt dat hij t ook niet vond kunnen?

sorry voor het lange verhaal…en alvast bedankt voor de mensen die willen reageren.

tsja ik vind het vrij logisch dat jij hier mee zit, misschien moet je je vriend uitleggen dat jij ermee zit?
En helaas heb je je schoonfamilie niet voor het uitkiezen, dus hier kan je vrij weinig aan doen (of je vriend dumpen maar dat zou ik niet doen omdat die familie zo rot tegen je doet.)

Lekkere schoonouders heb je dan :open_mouth: ?
Nee het is echt logisch dat je hier mee zit, het is tenslotte wel je familie die zo tegen je tekeer gaan…
Kan je niet eens rustig met je vriend erover praten en uitleggen dat je je behoorlijk rot voelt over de manier hoe het soms tussen jou en je schoonouders gaat en dat je van hem zelf dan ook nog eens een uitbrander krijgt?

Hmm ik snap wel dat je daar mee zit, ik zou er zelf ook mee zitten. Heb je al wel is goed met je vriend erover gepraat dat je het fijn zou vinden als hij het een keer voor je op zal nemen, als hij vindt dat hij het ook niet vond kunnen? Als je dat nog niet gedaan hebt, kan je dat misschien proberen. En als je hem vertelt hoe je er mee zit hoe hun tegen jou doen, en hoe hij dan ook nog reageert, zal je vriend jou misschien ook wel beter begrijpen en snappen waarom je er mee zit. Persoonlijk vind ik wel dat hij echt wel een keer op kan komen voor zijn vriendin! Is toch wel zo normaal, als hij tenslotte zelf ook zegt dat hij het niet vond kunnen.

Opzich hoef je hem niet te overtuigen van je ‘gelijk’ (dat het inderdaad erg is, en dat je schoonmoeder verkeerd reageerde) maar je zou hem wel duidelijk moeten maken dat jij het toch anders ziet:) En dan moet je het achter je laten;)