Shoppen, Boys, Vriendinnen,

Hi,

Ik ben net met een verhaal begonnen.
Heb geen idee of het iets is.

It’s my first time, so be nice!

Dear Diary,

Ik zit nu op mijn kamer, heb een raar gevoel ik mijn buik en weet niet wat ik moet doen. Dat rare gevoel in mijn buik is totaal niet omdat ik verliefd. Jammer genoeg niet nee. Ik ken gewoon geen leuke jongens. Echt niet. Ik zit op een school waar niet eens 350 leerlingen op zitten. Ik zit in een klas met alleen maar sukkels, de enigste leuke jongen daarvan lijkt nog eerder een kakker dan een stoere jongen. Ja, dat is ook niks. Ik kan niet wachten tot ik volgend jaar naar een andere school ga, met 1300 leerlingen. Daar zullen toch wel hunks te spotten zijn. Lekker met je vriendinnen kijken wie geschikt is en wie ongeschikt. Toch ben ik wel bang voor de overstap. Ik zit in het derde jaar van Atheneum. En de meiden die deze overstap al hebben gemaakt vonden het heel moeilijk. We zullen wel zien. Ik probeer me er nog niet zo druk over te maken. Het duurt nog een klein jaartje.
Maar nu weet ik nog steeds niet wat ik moet gaan doen. Huiswerk? Nee, dat zie ik nu helemaal niet zitten. Muziek luisteren? Nee, ook al niet. Vrolijke muziek kan ik nu even echt niet aanhoren en mooie, droevige muziek al helemaal niet. Daar wordt ik alleen maar depressiever van. Boek lezen? Valt ook al af. Dan maar een beetje op Girlscene.nl rond surfen. Misschien dat er daar leuke dingen op staan om te doen.

xoxo

Vanavond komt een vriendinnetje van mij langs, Mary heet ze. Gezellig een avondje met z’n tweeën. Ik heb haar al zo lang niet meer gezien. Toen we allebei naar een andere school gingen, zijn we uit elkaar gegroeid. Zij ging naar een school in de grote stad, maar ik ging naar een mini school hier in het dorp. En toen zagen we elkaar maar één keer in de maand, misschien zelfs één keer per twee maanden. Maar vanavond komt ze dus naar mij toe. Waarschijnlijk kiezen we een filmpje, pakken we popcorn en allerlei andere ongezonde dingen en maken we er een ‘Movienight’ van.
Ben wel benieuwd of ze nog is veranderd of niet. Ze gaan namelijk met meisjes om die heel anders zijn dan zijzelf. En ik hoop zo dat ze niet zoals hen wordt. We zullen wel zien. Eerst me vermaken tot ze er eindelijk is.
Girlscene, Girlscene, Girlscene. Mijn hele leven hangt er van af. Elk minuutje dat ik ook maar over heb, zit ik er op. Kijken wat andere van mijn kleding vind dat ik heb gekocht, of wat ze van de celebs vinden die ik ook leuk vind. Of wat ze van mijn nieuwe verhaal, dat ik aan het schrijven ben, vinden. Je kunt wel zeggen dat ik Girlscene verslaafd ben.

waar gaat het verhaal naartoe? want tot nu toe vind ik het nog niet zo heel interessant.
probeer ook wat meer op je zinnen te letten, bv: Dat rare gevoel in mijn boek is totaal niet omdat ik verliefd. , maar probeer vooral verder te schrijven, misschien dat je dan nog beter wordt :ok_woman:

Ik zal anders even iets over mezelf vertellen. Dan weet je ook wie er in dit dagboek schrijft.
Ik ben een meisje van 14 jaar. Mijn naam is Daantje. Ik ben een Hollands meisje met donkerblond haar en groen/grijze ogen. Ik ben niet dik, maar zeker ook niet dun. Ik weeg 62 kilo en ben 1.74 m. Ik heb een donkergrijze bril. Ik heb 2 zussen, Saar en Sophie. Saar is 20 en Sophie is 17. Ze zijn niet mijn beste vriendinnen maar gewoon zussen. We kunnen goed met elkaar opschieten maar soms kunnen we elkaar iets aan doen. Maar dat heet nu eenmaal zusterliefde. Mijn vader en moeder zijn gelukkig nog samen. Ze zijn volgens mij niet echt verliefd meer, maar ze vinden elkaar gelukkig nog wel leuk genoeg om samen te blijven.
Vriendinnen heb ik er genoeg. Maar echt goede? Ja, die heb ik 2. En die staan altijd voor me klaar. Ik kan ze alles vertellen. Nou ja, bijna alles. Sommige dingen durf je gewoon echt aan niemand te vertellen. Vandaag zijn ze allebei niet thuis. De één is met haar familie een dagje weg. Zij heet Sasha. Met haar kan ik nog het meeste praten. We mailen veel. Maar toch, als ik bij haar ben voel ik me op het begin niet altijd even goed op mijn gemak. De vragen: ‘Kan ik dit nu wel of niet zeggen?’ ‘Zal ze het goed opvatten of juist helemaal niet?’ spoken dan vaak in mijn gedachten rond. Maar na een tijdje zijn die vragen allebei mijn gedachten uit.
Mijn andere vriendin, Lola, is niet iemand bij wie ik mijn hart even kan storten. Zij zit met hele andere dingen in haar hoofd. Bij mij is het of shoppen of jongens of vriendinnen of muziek enzovoort. Maar bij haar is het of autocross of motorcross. Dus ja, dan is het moeilijk om over zulke dingen te praten. Maar toch voel ik me bij Lola beter op mijn gemak dan bij Sasha. Hoe of waardoor dat komt? Geen idee.
Oh, mijn moeder roept me. Het is etenstijd. Heb helemaal geen honger. Maar zal toch maar naar beneden gaan. Voordat mama merkt dat ik te weinig eet, want dat denkt ze de laatste tijd. Ik eet helemaal niet weinig. Maar veel ? Nee, dat kun je ook niet zeggen. Ik let gewoon op mijn lijn. Zo noem ik het. Ik ga mezelf echt niet verhongeren hoor. Het enige wat ik doe is als ik trek heb dan pak ik een appel in plaats van een koekje. Daar is niks mis mee toch? Oké, oké. Ik eet ook wat minder als ontbijt, lunch en avond eten. Maar ik eet wel. Dan is het toch goed?
Nou moet ik echt gaan. Mama heeft net nog een keer geroepen. Deze keer klonk het niet zo aardig.
Liefs,
D.

Thanx,
Ik heb het foutje meteen gewijzigd.
Maar ik was ook vergeten bij het eerste stuk om daar Dear Diary boven gezet.

kus

Je schrijft een beetje saai eigenlijk, en het is een beetje té standaard zoals de meesten schrijven :slightly_smiling_face: bedenkt voor dat je schrijft de verhaallijnen

Ik vind het totaal niet indrukwekkend.
Een goed verhaal/boek moet meteen vanaf het begin interessant zijn.
Dit zet eigenlijk niet echt aan om verder te gaan lezen.
Maar je schrijft zelf dat het je eerste verhaal is, dus blijf schrijven en proberen.
Je gaat waarschijnlijk vanzelf een andere stijl gaan gebruiken.

bedankt voor de tips!

Moet ik wel of niet hiermee stoppen?

xx

nee ga maar verder,
maar misschien moet je iets verzinnen waardoor het niet zo’n standaard
verhaal word snap je? (:

Waaarom toch altijd zo’n cliche titel met 3 woorden waarvan er altijd wel een boys is >,<

hahaha ja inderdaad XD

Ja, jullie hebben eigenlijk wel gelijk.
maar ik moest zo 1 2 3 iets verzinnen. Kon niet echt iets anders verzinnen!
Maar als ik nu iets anders kan bedenken wil ik het wel veranderen,
maar heb geen idee hoe ik dat kan doen.
hebben jullie enig idee?
xx

Als jij iets anders verzint , veranderen ik het wel voor je .

hmm,
i don’t know maar waar wil je heen met je verhaal?

tja, ik weet het, het is niet slim. Maar ik ben gewoon begonnen met schrijven met de gedachte: ‘ik krijg vast een geweldige ingeving,’ maar die komt maar niet. Dus ja,

xx

ik vind het opzich wel een leuk verhaal,
maar het is inderdaad wat standaard. maar dat heb ik ook vaak met mijn verhalen, het is heel moeilijk om het niet standaard te maken…
maar als je een verhaallijn bedenkt, gaat het meestal makkelijker.
xx

hey,
je moet het niet verkeerd opvatten hoor!
het zijn tips, misch kun je iets spannends in je verhaal zetten waardoor de standaardheid ( is dat een woord? ) been beetje wegvalt.
snapje?

dus ga maar verder gewoon xd