Serieuze relatie

Ik ben dus al langere tijd verliefd op een jongen. Ik ben 15, hij is 17 maar wordt nog wel 18 dit jaar. Voor mijn gevoel gaat alles gewoon ineens heel snel. Vroeger wilde ik altijd heel graag een serieuze relatie en dacht ik van, ´Ja, dat kan ik allemaal wel, alleen de juiste jongen nog.´ Nu heb ik het gevoel dat ik de juiste jongen gevonden heb, maar nu het ineens allemaal zo officieel is, zoals het vertellen aan ouders, weet ik gewoon niet meer of ik wel toe ben aan zoiets serieus. Ik heb er ook al met hem over gesproken maar hij snapt het niet.

In het begin merkten we het leeftijdsverschil wel, aangezien hij al toe is aan seks en dit ook al heeft gehad en ik dus niet. Hier hebben we het toen ook al over gehad en ik heb hem duidelijk gemaakt dat ik het gewoon nog niet wilde. Maar ook heb ik gewoon het gevoel dat ik seks zo lang mogelijk uit wil stellen, ik heb er helemaal geen behoefte aan en het liefste zou ik het uitstellen tot aan het huwelijk.

Ik weet gewoon niet meer wat ik met mezelf aan moet. En ik hoop dat jullie me misschien kunnen helpen.

Als jij het gevoel hebt nog niet klaar te zijn voor een serieuze relatie, moet je dit zeker nog niet doen. En dat geldt ook voor seks. Niks doen als je er niet klaar voor bent.

Luister naar jezelf, dat is het belangrijkste. Niks doen wat niet goed voelt en je grenzen stellen. Dan kan je voor jezelf beslissen tot hoever je wilt gaan, en of je blij bent met wat je wel of niet doet. Dan wordt het voor jezelf ook vanzelf duidelijk of dit het is of niet.

Dit. Alleen doen wat voor jou fijn voelt :slightly_smiling_face:

Bedankt voor de reactie’s. Ik vraag me alleen af of het normaal is dat ik het gevoel heb dat ik absoluut geen seks wil. Als ik hier over een paar maanden of over een paar jaar nog steeds niet aan toe ben, heeft hij dan het recht om de relatie hierom te beeïndigen of zou dat raar zijn? Ik zit hier gewoon heel erg mee.

Uhm, ik zou het best snappen dat het voor hem lastig is. Met seks laat je ook liefde zien, maar recht om een relatie ergens om te beëindigen vind ik sowieso raar klinken. Het zou best kunnen zijn dat je iemand bent die geen seks nodig heeft en wil. Kan ook wanneer je misschien een keer een relatie krijgt met een andere jongen dat je er dan wel behoefte aan krijgt. Wat dat betreft ligt niks vast vind ik. Maar het kan zijn dat hij seks heel belangrijk vindt en dan passen jullie op dat vlak niet bij elkaar. Dan moeten jullie er samen uitkomen of de rest belangrijker is dan dat deel.

Heel erg bedankt. Ik zal het hier met hem over hebben want ik ben écht bang dat dit voor mij gewoon niet komt. En ik wil het hem gewoon duidelijk maken en niet dat hij hoopt op iets wat misschien helemaal niet komt, althans niet de komende tijd.

Ik herken mezelf een beetje in jou. Toen ik een beginnende relatie had dacht ik ook zo over seks. Gewoon no way dat ik dat ga doen. Mijn vriend vond het helemaal prima dat ik daar nog niet aan toe was. Nu moet ik zeggen dat hoe langer ik met hem samen ben, des te ‘normaler’ het begint te worden in mijn ogen. Wat ik hiermee wil zeggen is dat je kijk op sommige dingen kan veranderen. Als jij hem leuk vind en hij jou zou ik de relatie een kans geven, maar wel goed duidelijk maken hoe ver jij bent met bepaalde dingen. Als hij dat accepteert is er niks aan de hand. En al zou die het uitmaken omdat het ‘te lang’ duurt, is hij je niet waard. Komt goed. :slightly_smiling_face:

Je moet je zelf niet verplichten tot iets 15 is nog heel jong je moet doen wat je zelf prettig vind en wat goed voelt. Niks is raar je bent nog 15 :slightly_smiling_face: . En als hij de relatie wilt verbreken omdat het te lang duurt volgens hem is hij het niet waard.
Komt goed!

Dankjewel allemaal. Ik heb met hem gesproken, hij heeft gezegd dat hij iniedergeval geen vier jaar gaat wachten. Dat is begrijpelijk. :cold_sweat:

Daarna heb ik hem wel verteld dat ik niet weet hoelang het gaat duren voordat ik er klaar voor ben en als het voor hem echt zo belangrijk is, dat ik dan niet de geschikte persoon ben. Toen heeft hij gezegd dat hij liever mij dan wie dan ook heeft en dat het wachten het uiteindelijk wel waard is. Dus ik ben benieuwd hoe het uiteindelijk gaat lopen.

Ook heb ik hem het uitgelegd dat ik moeite heb met zo´n serieuze relatie. We hebben namelijk al eerder een relatie gehad en toen ging het uit omdat hij heel slecht met mijn stemmingswisselingen om kon gaan.

Wat goed dat je met hem er over hebt gesproken en dat hij zo fijn reageerde! Die stemmingswisselingen komen gewoon door de puberteit, moet hij het ook maar even mee doen haha! Maar maak anders een afspraak dat als je voelt dat je vervelend naar hem gaat regeren dat je even wegloopt en iets anders gaat doen.

Die afspraak is een goed idee! Het gaat de laatste tijd wel weer beter met mijn stemmingswisselingen, dus dat is op het moment niet zo´n probleem. Als ik er weer last van krijg, zal ik er zeker over beginnen.

Echt heel erg bedankt dat je de moeite neemt om te reageren. :hugs:

Je kan het rustig aan doen.
Als de relatie er eenmaal is, hoef je niet meteen te trouwen.
Je moet het opbouwen, leuke dingen doen, de liefde delen, samen zijn.
Maar: ook een eigen ding hebben. Vriendinnen, school, hobby/sport.
Dan is het allemaal niet zo serieus

Dat is allemaal ook wel zo, hoor. Ik heb hem dit weekend weer voor de eerste keer in twee weken gezien. We wonen heel dicht bij elkaar maar ik ben ook heel druk dus leuke dingen doen we sowieso al. Maar omdat hij ouder dan mij is en gewoon al toe is aan iets heel serieus, zoals dus met elkaars ouders ontmoeten, dat wilde ik eigenlijk nog helemaal niet. Dat gaat voor mij echt te snel. Dat heb ik hem toen verteld, maar omdat hij het vervelend vond dat ik dat nog niet wilde, heb ik toen toch maar toegestemd. En dat zit mij ook wel dwars en daar heb ik ook met hem over gesproken maar hij vindt dat ik het toch moet proberen.

Je bent 15 toch? Dan zijn dit soort dingen best spannend.
Toen ik mijn vriendje leerde kennen, wilde ik het ontmoeten zo lang mogelijk uitstellen.
Hij liep naar binnen, gaf mijn ouders een hand en het ijs was gebroken.
Allebei kenden we nu elkaars ouders en dat scheelde een hoop.
Je wilt toch weten waar je vriend(in) vandaan komt lijkt me. Stukje interesse.
Je hebt wel een relatie samen, maar zo nu en dan kom je ook bij hem thuis of schuif je aan tafel bij zijn ouders.
En hij had het wellicht een weekje uit kunnen stellen, maar de wereld vergaat niet. Zijn ouders claimen niets, de jouwe claimen niets.
Geniet van wat jullie hebben, zo snel gaat het allemaal niet hoor.

Hij heeft mijn ouders nog nooit ontmoet. Hij zegt iedere keer wel dat hij mijn vader best een hand wil geven, maar hij is zelfs nog nooit bij mij thuis geweest. En ik al meerdere malen bij hem. Ik heb ook al bij hem thuis gegeten. Eigenlijk ga ik vrijwel altijd naar hem toe. Ik heb al vaker gezegd dat ik ook wel eens wil dat hij naar mij toekomt. Dan zouden we elkaar ook wel vaker kunnen zien, omdat het op de fiets nog best een stuk is. En hij mist me in die tijd gewoon heel erg. Alleen hij doet er voor de rest ook niets aan, zegt er niets over en voor hem is het allemaal nu wel best.

Hier heb ik ook met hem over gesproken en ik vind het gewoon lastig en inderdaad, ook spannend, dat ik wel met zijn ouders moet communiceren maar hij niet de moeite doet om dat met die van mij te doen. Vooral omdat ik heb aangegeven dat ik er moeite mee heb en hij dus helemaal niet.

Dan is dat dus het punt uit dit hele probleem.
Hij doet geen moeite om bij jou thuis te komen. Niks ouders, het ligt daaraan.
Simpel: je gaat gewoon niet naar hem. Als hij je zo mist, komt ie maar naar jouw huis.
Gewoon eens proberen…

Dat kan ik inderdaad proberen, ja. Alleen ben ik nogal onzeker aangezien het de vorige keer om zo´n simpele reden is uitgegaan. Dus nu hoop ik dat dat niet gebeurt… En mijn broer wil hem ook niet zien, dus hij kan sowieso ook niet komen als mijn broer er is. Het is allemaal echt heel lastig. :cold_sweat: