~schrijfsels van noohmi

Hoi!

De laatste tijd krijg ik steeds meer behoefte om kleine verhalen te schrijven. Die wil ik op dit topic plaatsen, zodat ik hoop dat ik van jullie tips/verbeteringen/opmerkingen krijg. (: Er zal niet dagelijks een stukje op komen, omdat ik gewoonweg niet elke dag inspiratie heb.

Hier alvast de eerste die ik gisteravond geschreven heb:

[i]Langzaam, haast slenterend, liep ik door de stille straten. De grote schimmen van de gesloten gebouwen leken me grimmig toe te lachen en zouden me, als ik nog hetzelfde was als twee jaar geleden, de stuipen op het lijf gejaagd hebben. Ondanks dat het al juli was, leek de temperatuur nu niet hoger te zijn dan een graad of tien, wat niet erg warm is voor de tijd van het jaar. Ik slenterde op mijn gemak verder, begeleidt door het zwakke licht van hier en daar een lantaarnpaal en het kleine beetje maanlicht wat de aarde bereikte. Zorgvuldig ontweek ik de grote, ovaalvormige waterplassen die het resultaat waren van een flinke stortbui van vanmiddag. Verderop, op hun vaste plek, stonden wat jongeren. Nog kinderen eigenlijk, van zo’n dertien, hooguit veertien jaar. Stoer doend met hun sigaret of amateuristisch gedraaide sjekkie dat ze ook nog eens verkeerd vasthielden. Ik glimlachte even om hun moeite om hun nog kinderlijke onschuld geheim te houden door te doen alsof het ze niets kon schelen van wat iedereen dacht of zei. Een paar jaar geleden had ik nog hetzelfde gedaan, had ik me ook gevoeld alsof ik alles wist, alles al gedaan en meegemaakt had en voelde ik me stoer als ik een fles Bacardi Breezer aan mijn lippen had staan. Die dag daarna voelde ik me met knallende koppijn, kotsend boven de toiletpot en een gat in mijn geheugen van zo’n vier uur veel minder stoer, maar dat wisten mijn vrienden natuurlijk niet.
Met mijn hoofd fier opgeheven liep ik voorbij het groepje, dat mij waarschijnlijk nakeek om wat ik aanhad. Ik wist wel dat ik er apart uitzag, maar dat krijg je nu eenmaal het werk wat ik uitoefen.

Mijn lange, gitzwarte haar deinde mee op de stappen die mijn hoge hakken op de gehorige stoeptegels maakten. Even verloor ik bijna mijn evenwicht toen ik de hoek omging, de winkelstraat steeds verder achter me latend.

Beschermend klemde ik mijn hand om mijn dikke portemonnee, die goed opgeborgen in mijn handtasje zat. Mijn laatste klant had me vanmiddag extra veel fooi gegeven, voor mijn speciale dame, had hij glimlachend gezegd. Ik had beleefd en zo sensueel mogelijk terug gelachen. Dat hij een bierbuik, een ongeschoren kop en een scheel oog had, betekende niet dat hij geen fijne klant was. Erg attent, beleefd, een echte gentleman en hij betaalde natuurlijk een vette fooi. Ik stak haarpluk achter mijn oor en begon wat harder te lopen, het leek alsof het ging regenen en het risico op helemaal verzopen thuiskomen wilde ik niet lopen. Gelukkig was ik nog maar twee straten verwijderd van een warme douche en een net zo’n warm bed. Bij het vooruitzicht aan heerlijk warme waterstralen neerkletterend op mijn koude en vermoeide huid, probeerde ik nog harder te lopen wat er vast lachwekkend uitzag op tien centimeter hoge hakken.

Tot mijn opluchting zag ik mijn huisje, zo klein en schattig als een poppenhuisje, in zicht komen en tegelijk rook ik de zacht zoete geur van lavendel wat ik in mijn piepkleine voortuintje had geplant. Ik inhaleerde mijn lievelingsgeur goed in. Het rook nog lekkerder dan anders, vermoedelijk door de stilte die deze koele zomernacht met zich meegebracht had. Bijna huppelend liep ik naar de voordeur waar ik mijn sleutel in stak. Vlug draaide ik de sleutel, en natuurlijk zo dom als dat ik was, draaide ik hem naar de verkeerde kant. Geïrriteerd draaide ik de sleutel de naar de andere kant waardoor de deur openging.
Met mijn laarzen al uit en mijn rokje op mijn enkels hangend, stond ik in de badkamer. Terwijl ik de douche opendraaide trok ik ook de rest van mijn kleding uit. Ondertussen was de douche, te zien aan het stoom wat rijkelijk uit de douchecabine kwam, goed op temperatuur en vol vertrouwen stapte ik onder de douche.

Terwijl de douche mijn lichaam opwarmde liep ik in mijn hoofd de dag nog een keer door. De eerste klant van vanmorgen was waarschijnlijk een weduwnaar, te zien aan het verlangen, lust maar ook de afstand die hij tussen zichzelf en mij bewaarde. Wat vermoedelijk door het verdriet en het respect naar zijn overleden vrouw toe was. Waarschijnlijk zou ik hem nog wel eens terugzien, net als de rest van de klanten van vandaag. Het probleem van me ontzettend vies voelen na een dag werken, had ik al lang niet meer. Gelukkig kon ik douchen bij de mannen thuis, waardoor ik me ook tussen de afspraken door fris voelde.

Met een tevreden gevoel draaide ik de douche uit. Al met al was het geen verkeerde dag vandaag. In enkel mijn ondergoed met een aftands shirtje liep ik naar de slaapkamer. Marc tilde zijn hoofd een centimeter of tien op terwijl hij de slaap uit zijn ogen wreef.
‘’Waren ze in het restaurant nog een beetje aardig voor je, schatje?’’ vroeg hij, met zijn lieve slaperige, maar tegelijkertijd ook lustopwekkende ondertoon in zijn stem.
Ik zei dat het een leuke avond was en dat ik veel fooi had gehad. Marc dacht nog steeds dat ik serveerster was in een chique restaurant. Mijn lieve en naïeve Marc, die nooit een vlieg kwaad zou doen. Zelfs ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om hem pijn te doen, waardoor ik het nog maar geheim voor hem hield wat voor werk ik deed. [/i]

upje.

up

Ik vind je schrijfstijl lang niet zo slecht. Zeker in vergelijking met de andere verhalen in dit forum :pensive:

Alleen wat jammer van het onderwerp, vind ik dan. Ten eerste is dit het zoveelste verhaal over de prostituee die zich miserabel voelt omdat ze dag in dag uit haar lichaam verkoopt. Ten tweede is het ook niet zo moeilijk om ‘boeiend’ (in de ogen van een snel tevreden lezer dan) te schrijven over een situatie waar de ellende vanaf spat. De moeilijkheid zit er pas in om de drama in een alledaags leven bloot te leggen, waarin mensen te kampen hebben met veel subtielere problemen.

Maar ik vind wel dat je oog hebt voor detail in je verwoording en dat is niet iedereen gegeven. Veel succes er nog mee!

Ah, dankjewel voor je reactie (: Dit klinkt heel verdedigend maar ik ga het toch zeggen: ik zat ook heel erg te twijfelen om dit verhaaltje te plaatsen. Vooral omdat ik me er zelf niet goed in kon leven enzo.

Je schrijft echt fijn! Respect.
ik weet eigenlijk niet echt wat ik meer moet zeggen… :wink:

Wat een leuke reactie! :d DAnkjewel! :grinning:

Leuk, ^^

dank. (:

Ik vind het zo leuk (ook bij je verhaal Geheimen bij het Gardameer) dat je bepaalde sferen zo goed uitdrukt. Vooral als je een omgeving beschrijft. :slightly_smiling_face:

Leuk verhaal!

haha dankjewel, binnenkort komt er weer eentje ;d