Schrijfcontest bij Perronita :)

Hallo meiden :slightly_smiling_face:

Het leek me heel leuk om zelf een schrijfcontest te starten, aangezien ik het superleuk vind om verhaaltjes te lezen van anderen :stuck_out_tongue: en gewoon voor de gezelligheid.
Dus…Meld je maar aan !

P.s. We werken in rondes, waarin telkens iemand wegvalt en de beoordeling komt met een cijfer en een korte samenvatting met tips en tops .

Deelnemers:
-Pevensie
-karlijn97
-Ananouk

De eerste opdracht is als volgt:
Schrijf een liefdesverhaal met 'n niet-bestaand figuur, denk hier aan bijv. een vampier, demon etc. Als je zelf iets creért is het natuurlijk nog leuker!

Deadline: 5 september 15:00
Woorden:minimaal 600

De tweede opdracht is als volgt:
Schrijf een verhaal in ‘ik’ of vertelvorm met als onderwerp: de ontmoeting met je idool.
Je kan jezelf als hoofdpersoon gebruiken, maar je mag ook een andere persoon verzinnen.

Deadline:25 september 15:00
Woorden: 700-800

De derde opdracht is als volgt: Schrijf een liefdesverhaal dat zich afspeelt in het verleden (oorlogsliefde bijvoorbeeld) en maak hier een gedichtje bij

Deadline:20 oktober
Woorden:1000

Veel schrijfplezier , ik kijk uit naar jullie stukjes :slightly_smiling_face:

De contest zit vol nu.

oke ik wil het wel proberen!
note me als we beginnen.

Dat zal ik doen :slightly_smiling_face: Ik zet je er even bij en als we genoeg deelnemers hebben laat ik het je weten :slightly_smiling_face:

Count me in (:

ik wil meedoen :slightly_smiling_face:

Ik zet je erbij :slightly_smiling_face:

Mag ik meedoen>?<

Ik wil wel meedoen!

Heb je ook al een opdracht? (:

ik wil mee doen! De eerste opdracht is met een niet bestaand figuur las ik?
Of is dat veranderd?

Ik wil meedoen, alleen weet ik niet of ik het volhoud. Let je ook op spelling en interpunctie?
Schrijf me maar in :slightly_smiling_face:

Ja, dat klopt inderdaad :slightly_smiling_face:

Daar let ik ook op, maar het gaat meer om het verhaal zelf, dus als je nou echt een leuk verhaal hebt :stuck_out_tongue:

O, en ik zou gewoon eerst in word typen dan komt het vast goed :slightly_smiling_face:

Wanneer gaat het beginnnen?

We wachten nog op een persoon, maar je mag alvast je stukje schrijven en inleveren :slightly_smiling_face:

ik wil ook wel meedoen haha

Lieve Feline,

Ik vind je een heel lief meisje en zou het een eer vinden als
ik je een keer mag meenemen naar de bioscoop. Mag ik je
bij deze uitnodigen voor een film? Jij mag kiezen!

Liefs,

Martin

Met een zucht laat ik het briefje op de grond dwarrelen. Mijn moeder kijkt afkeurend naar het papiertje op de grond. Haar ogen veranderen van rood naar zwart en haar haar wordt donkerder en langer, een teken dat ze boos is. Zonder iets te zeggen raap ik het briefje van de grond en neem het mee naar mijn kamer. Daar gooi ik het alsnog op de grond en loop naar mijn bureau, waar mijn lenzenspullen staan. Eindelijk weer uit die rotdingen, ik houd niet van lenzen en ik heb niet eens slechte ogen! De rondjes drijven als twee donkerbruine vlekken in de vloeistof. Ik weet zeker dat mijn ogen roze zijn zonder lenzen. Dat worden ze altijd als ik verliefd ben. En deze keer is onze Martin de gelukkige.

Of moet ik zeggen ongelukkige? Hij zal me niet snappen, een freak vinden. Nu is hij ook nog verliefd op mij, voor zo lang het duurt. Ik trek de hoofddoek van mijn haar en laat het loshangen. Het is weelderig en blond, aantrekkelijk voor Martin. Dan komt er een plannetje in mijn hoofd op. Ik ben toch zo verliefd op Martin dat mijn uiterlijk niet veel zal veranderen en als ik dan nog een romantische film uitkies… In principe zou ik zonder hoofddoek en lenzen kunnen gaan. Mama zal het er niet mee eens zijn. Dan neem ik een besluit. Ik doe het gewoon!

Drie dagen later, vrijdagavond. Ik sta met Martin hand in hand voor de bioscoop. Mijn haar, lichtblond en weelderig, hangt tot op mijn billen. Mijn ogen zijn lichtroze. Ik heb hem verteld dat ik altijd bruine kleurlenzen draag om de roze kleur te verbergen en een hoofddoek omdat mijn haar niet tegen zon kan. Hij geloofde het, slikte het als koek. Ik voel me gelukkig en heel erg verliefd, het kan niet beter!

De avond verloopt super. We zitten knus tegen elkaar aan in een love Seat in de bioscoop en ik heb geen scene van de film gezien. En op het hoogtepunt, als de mensen in de zaal ‘ ooh’ en ‘aa’ roepen, kust hij me vol op mijn lippen. Ik voel zijn tong in mijn mond. Dus dit is zoenen. Eerlijk gezegd maakt het niet zoveel indruk op me als de tweede kus, man wat is dat lekker! Ik ben blij dat ik veel pepermuntjes heb gegeten, anders had hij vast de chemische smaak geproefd die wij eigen zijn.

Na een paar zoenen kijkt Martin mij diep in mijn ogen. Ik weet al wat hij gaat zeggen. ‘Lieve Feline, wil je mijn meisje zijn?’ En hij zegt het ook echt zo, ik had het me altijd zo voorgesteld. ‘Ja’ fluister ik zo zacht dat de anderen er geen last van hebben. Ik zoen hem nogmaals. En nogmaals. En nogmaals.

En dan gebeurt het. Ik merk het door mijn scherp afgestelde zintuigen eerder dan de meeste mensen. Ik maak me los van Martin en adem diep in door mijn neus. Ja, duidelijk, een brandlucht. ‘Martin’ Fluister ik. Shit, wat moet ik zeggen! Hij ruikt het nog niet! ‘Ja liefje, wat is er?’ vraagt hij, duidelijk zich zorgend maken om mij. ‘Ik… ehm… Ik…’ En dan weet ik ineens wat een smoes zou kunnen zijn, al komt het absoluut niet goed uit. ‘Ik moet naar het toilet. Vrouwenzaken.’ Hij heeft duidelijk geen idee hoe hij hiermee om moet gaan. Ik word steeds banger en trek hem mee de zaal uit.

Plots gaat er een sirene aan. Het geluid gaat door merg en been. Ik voel de tinteling achter mijn ogen en op mijn hoofd die aangeeft dat ik verander. Shit! Nee! Niet nu! Ik ruk me los van Martin en ren naar de dichtstbijzijnde uitgang. Hij kijkt heel raar naar me en wil me achternagaan, maar ik ga te snel. ‘Feline!’ hoor ik hem roepen. Ik race door straatjes en achterpaadjes. Onder het lopen maak ik een knot van mijn inmiddels vuurrode haar en doe mijn hoofddoek erom heen. Mijn mobiel trilt. Ik klap het ding open en zie een smsje van Martin. Fee, waar ben je! Overal vuur, ik zie je nergens, help! Ik moet terug. Ik moet echt terug.

Al snel sta ik weer voor de bioscoop. Overal zijn vlammen. Er komen vier, nee vijf brandweerwagens aangeraced die de boel beginnen te blussen. Er komen ambulances en ze halen mensen uit de brand. Geen Martin.

Ik blijf staan kijken tot de brand helemaal geblust is, om vier uur ’s nachts. Als alle brandweerwagens en ambulances weg zijn begin ik verdoofd naar huis te lopen.

Mijn moeder vliegt me om de hals. Ze praat tegen me, maar ik heb geen idee wat ze zegt. Ze stopt me in een warm bad, droogt me af en trekt me een schone pyjama aan. Legt me in bed en geeft me een kop thee. Ze blijft bij mijn bed zitten zingen tot ik in slaap val.

Als ik weer wakker word dringt het besef tot me door. Martin is dood. Mijn kamer is verlaten. Op mijn voeteneind ligt een krant. Er staat een artikel met de namen van de mensen die zijn omgekomen, maar ik zie alleen die ene naam. Martin Van Veen.

903 woorden.

voor mensen die niet helemaal snappen wat feline nu is, zeg het even dan leg ik wel uit…

Is er nog plek voor mij? :3

Zou het leuk vinden om mee te doen!