schrijf een verhaaltje met de woorden van je woordenlijst! (schrijfspel)

Hellooooo :upside_down_face: :upside_down_face:
Geen idee of dit al bestaat, maar het kwam ineens in me op toen ik de woorden van mijn Duitse woordenlijst overtypte in wrts.
Wat is de bedoeling:
zoek een random woordenlijst op in je schoolboek (het maakt niet uit of het Duits, Frans, Engels, Latijn enz. is) en maak met de woorden in de woordenlijst, op dezelfde volgorde, een verhaaltje! Onderstreep de woorden die je moet leren :slightly_smiling_face: Waarschijnlijk gaat het nergens over, maar geef toe, het is een grappig idee om eens te proberen. :stuck_out_tongue:
Wil je een echte uitdaging? Schrijf dan het verhaaltje in de taal die je moet leren, dan oefen je gelijk de woordjes :grinning_face_with_smiling_eyes:

Mijn poging:
Het lijkt erop dat de juryleden zich erg irriteren aan sommige deelnemers. Ze zetten hun mobiel telkens aan en uit en kijken dan totaal niet meer naar de kandidaat voor hen op het podium. Vooral deelnemers die al schrikken zodra ze het podium betreden, maken geen goede indruk bij hen. Ik voel dat ik ze eigenlijk zou moeten haten, maar ik doe het niet. Ik blijf hopen dat ze het fatsoen kunnen opbrengen om mijn auditie helemaal af te kijken.
Een knappe jongen loopt langs en glimlacht naar me. Ik bloos, wat zou hij bedoelen? Ik hoor de juryleden de naam van de volgende kandidaat noemen. Straks moet ik op! Hopelijk kijkt de knappe jongen ook! Het gefluister van andere kandidaten om me heen werkt op mijn zenuwen. Schreeuwen is hier in de coulissen niet toegestaan, ze willen de deelnemer op het podium beschermen tegen afleiding, denk ik. Ik doe mijn mond niet open, ik wil niet dat die grote bewaker in de hoek zich gaat kwaad maken. Ik ben behoorlijk bang voor die grote gespierde armen en zijn chagrijnige gezicht. En daar hoef ik me niet voor te schamen, merk ik, want andere deelnemers durven ook niet dichtbij hem te komen. Dus ik ga niet eens proberen om te schreeuwen.
De poster aan de muur maakt reclame voor een of ander programma. In grote rode letters staat er “dit programma werkt op mijn zenuwen. Ga nu voor de tv zitten!”
Een soortgelijke poster heb ik nog nooit gezien, daarom vind ik hem wat vreemd. Ongelukkig staar ik naar één of andere speaker in de hoek. Het herinnert me immers aan mijn overleden opa en een irritant meisje zit er gewoon telkens tegenaan te schoppen. Ze is namelijk zo nerveus dat ze niks beters weet te doen. Ik vind het ook maar spannend. Ik denk voortdurend aan wat mijn vader zei: “Iedere auditie is verschillend, maar jij bent de beste!”
Het irritante meisje maakt een wanhopig geluid, maar ik weet niet waarom. Woedend smijt ik haar met een judobeweging die ik op televisie heb gezien op de grond. Dat is nou niet iets wat ik iedere dag doe, maar zonder mij kan ik natuurlijk geen auditie doen, besef ik ineens. Angst overspoelt me en ik help haar vlug met een afstandsbediening overeind. In een televisieprogramma kun je mekaar natuurlijk niet in de coulissen al afmaken. Het gevoel dat ze me eruit zullen schoppen bekruipt me, maar de hoop dat niemand het heeft gezien wint het.
‘Doe jij ook mee aan het muziekprogramma?’, vraag ik het meisje zo neutraal mogelijk.
Ze kijkt me wat beduusd aan, blijkbaar weet ze niet precies wat er nou net gebeurde. Mooi.
‘Ja,’ zei ze. ‘en de spanning laat me zulke gekke dingen doen!’
Ik grijns scheef. ‘Ik weet het.’
‘Tot zo, na de reclame’, horen we dan een stem in de zaal zeggen.
Ik zie de knappe jongen weer staan en hij glimlacht weer. Hij valt in herhaling, maar mij hoor je niet klagen.

zoals je ziet gaat het he le maal nergens over :cold_sweat: :crazy_face:
ik ben benieuwd wat jullie weten te creëren!