Schoonouders ontmoeten

Ik heb echt advies nodig want ik stress me echt kapot.

Dit weekend ga ik mijn schoonouders ontmoeten. Ontzettend leuk natuurlijk want we willen elkaar graag ontmoeten.
Nu zit ik echter met het volgende: ik heb last van een aantal dingen waardoor een ontmoeten voor mij alleen maar moeilijk wordt.
Zo ben ik (bijna) overal bang voor. Ik wil geen dingen fout doen omdat ik bang ben dat ze mij dan niet leuk vinden of dat ze mij gaan uitlachen.
Verder heb ik dus door een trauma een probleem met eten. Als ik bij mensen eet die ik niet ken/niet zo goed ken dan krijg ik geen hap door mijn keel omdat ik dan denk dat ze vinden dat ik stom eet, te weinig eet, etc.

Dit alles maakt het voor mij dus een stukje lastiger.
Iemand advies?

Ik snap heel goed dat je het super spannend vind, persoonlijk vond ik dit ook! Ik denk niet dat je je zo druk hoeft te maken, ook al is dat makkelijk gezegd vanuit mijn kant. Iedereen maakt fouten, je bent een mens! Je ‘‘fouten’’ zullen echt wel meevallen hoor, en je vriend zal je steunen omdat hij waarschijnlijk wel weet dat je het spannend vind.
Over het eten… Tja, ik kan deze angst niet van je afnemen maar mensen letten hier echt niet zoveel op zoals je misschien denkt. Ik dacht eerst ook dat mensen hierop zouden letten, maar dat viel heel erg mee! Tuurlijk let je op elkaar, maar bedenk het een voor jezelf… Let jij veel op iemand zijn eetgedrag en reken je hier iemand op af?
Het komt echt wel goed!

Succes xx

Bedankt voor je reactie! Ik let niet op anderen hun eetgedrag. Reken er zelf ook geen mensen op af. Zelf ben ik wel regelmatig door anderen afgerekend.
En ja, mijn vriend weet dat ik het best wel spannend vind. Zijn ouders waren wel super geïnteresseerd toen hij het vertelde.

Ik snap heel goed dat je het spannend vindt! Dat vond ik ook bij het ontmoeten van mijn schoonouders. Maar jij bent denk ik niet de enige die het spannend vindt: zij vinden het vast ook spannend, vind ik niet meer dan logisch. Probeer er niet te veel op te letten, want iedereen maakt fouten en dat maakt iemand menselijk vind ik :slightly_smiling_face:

Wat betreft het eten, ik denk niet dat ze hier echt op zullen letten. Iedereen heeft zijn eigen dingetjes toch?

Heel veel succes en plezier!

Ja dat is zeker spannend! Maar het komt vast goed. Wees jezelf. :slightly_smiling_face:

En wat het eten betreft, misschien kan je dat opbouwen? Dat je de eerste keer naar hem toe gaat en dan niet mee blijft eten, en de volgende keer wel etc.

Hij blijft altijd bij zijn ouders eten als hij daar naartoe gaat (hij woont op zichzelf).
Verwacht ook niet dat ze erop zullen letten, alleen door al die opmerkingen en mijn trauma blijft het in mijn gedachten…

^ Heb je er met hem over gepraat?

^ Wel een keer, maar volgens mij is het hem niet duidelijk. Ga het deze week nog een keer met hem bespreken als ik bij hem ben. Wilde het afgelopen zondag al bespreken maar durfde toen echt niet.

Ik ga ze morgen ontmoeten. Iemand nog tips?

Blijf gewoon jezelf, en laat het op je af komen. Je kunt van te voren niets voorbereiden. Uiteindelijk komt het allemaal wel goed. :slightly_smiling_face:

hoe is het gegaan?