Schoonmoeder

Hoi!
Ik ben nu al meer dan een jaar samen met mijn vriend en alles loopt prima tussen ons, maar er is de afgelopen maanden één ding waar ik me aan erger: mijn schoonmoeder. Hij is al 28 en zelf de jongste thuis (10 jaar verschil met zijn oudere zus en 13 jaar verschil met zijn broer). Nu hebben zijn ouders de leeftijd bereikt om grootouder te zijn, maar dat zit er bij zijn broer en zus zeker niet aan te komen (wegens homo en vrijgezel). Zijn moeder ziet dus in haar jongste de grootste kanshebber om voor nageslacht te zorgen, en nu we binnenkort gaan samenwonen gaan er letterlijk geen vijf minuten voorbij voor ze het met mij over baby’s, zwangerschap of stoppen met de pil begint te hebben. Zelf word ik pas in december 22 en ik vind me dus behoorlijk jong om al met kinderen te beginnen (ja toch?). Soms lijkt het wel alsof ik in een of ander kweekprogramma ben terechtgekomen :dry: Heeft er nog iemand last van zo’n schoonfamilie?
xx
Stef

Heb je haar al geprobeerd duidelijk te maken dat je nog niet toe bent aan kinderen?

Ik zou haar eens even duidelijk maken dat je nog niet toe bent aan kinderen en dat je eerst jezelf wil ontwikkelen voordat je hier aan begint. Als je haar er op wijst dat je opleiding en werk etc. op het moment even voorgaat dat zal ze dat toch zeker wel begrijpen (volgens mij zijn ouders daar ontzettend gevoelig voor als ze merken dat hun schoondochter daar heel veel tijd aan besteed).
Als je dan aangeeft dat het je wel heel erg leuk vind om over een tijdje kinderen te krijgen, dan zal ze toch wel een beetje gerust gesteld zijn?
Succes haha!

gewoon zeggen dat je daar nog niet klaar voor bent.

Ik wil zelf wel voor mijn dertigste kinderen als het meezit, maar ik wil wel klaar zijn met mijn opleiding en minstens 2 jaar werkervaring hebben.
Vertel gewoon zoiets, dat je nog dingen wil doen voor je aan kinderen begint omdat je anders toch echt minder flexibel bent.

Bedankt voor deze snelle antwoorden!
Ze is gewoon nogal dominant van aard. :upside_down_face:
Ik ben nu net klaar met mijn studies en zij was ook maar 22 toen ze moeder werd, dus probeert ze me ervan te overtuigen dat jong moeder worden de beste keuze is die een meisje maar kan maken. Tja, ze zit zo’n beetje in d’r eigen logica. Zo van: “Jaja, kijk maar naar mijn dochter, die is 38 en heeft er een lange relatie op zitten, maar zal ze ooit nog wel moeder kunnen worden?” Natuurlijk probeer ik wel duidelijk te maken dat ik toch minstens tot na mijn 25ste wil wachten, maar daar lijkt ze helemaal doof voor.

En als ze echt door blijft zeuren kun je het misschien zeggen tegen je vriend? Zodat hij ook tegen haar ingaat of hoe reageert hij?

Je kan er een grapje over maken, het hoeft niet gelijk een serieus gesprek te zijn!

‘‘Ben ik blij dat we nu met z’n tweetjes wonen, lekker samen genieten zonder kindertjes voorlopig’’
Waarschijnlijk zal ze het dan wel begrijpen joh!

Zeg gewoon tegen haar dat je eerst je studie af wilt hebben (als je nog studeert) en een goed vast contract wilt hebben voor jullie gaan beginnen aan kindjes. Daarbij denk ik dat je ook eerst wilt trouwen en een beetje leuke bruiloft organiseren duurt toch snel een jaar.
Je komt namelijk niet over als een type zoals ik (ik zie mezelf nu geen moeder worden en in de toekomst ook niet), maar gewoon als een meisje die het nu nog even niet wilt, maar over een paar jaar wel.

Mijn schoonmoeder zou ook niets liever willen, maar die maakt er nog grapjes over.
Ik zou echt duidelijk een keer zeggen: ik wil voorlopig nog geen kinderen.
Dat komt vanzelf.
Het zal een genant moment worden, maar ze moet het maar eens echt horen.

Misschien kun je aansturen op het feit dat je eerst nog alleen met je vriend wil wonen? Omdat jullie “nog maar” een jaar hebben.
Ik denk dat ze liever een kleinkind krijgt dat is geboren uit een stabiele relatie, dan een vluggertje zegmaar. Misschien helpt dat?

wat ik zou doen;

zeggen dat ik dat nog niet zie zitten en het er verder gewoon niet over hebben, gewoon netjes luisteren naar wat ze zegt en dan ergens anders over verder. je kan dan subtiel zeggen: je weet al hoe ik hier over denk.

maar blijf wel netjes, ze bedoeld het waarschijnlijk alleen maar goed.

beter een overly attached mother dan zo’n heks die haar zoon niks gunt.

Het is jou lichaam en jij bepaald wat ermee gebeurd. Als je (nog) geen kinderen wilt is dat pech voor anderen. Oké zo zou ik het niet verwoorden :’). Maar eigenlijk zoals andere meiden al zeggen, iets in de trant van: lekker samen genieten voorlopig nog geen kinderen.

Bedankt voor de tips! Gisteravond heb ik alvast een niet al te stille hint gegeven :slight_smile:

Dat lijkt mij vervelend.
Hopelijk snapt ze je hint en anders gewoon met je vriend er over praten.

Het stomme aan de zaak is eigenlijk dat ik een paar jaar geleden wel al vroeg kinderen wilde, maar door dat gezeur is dat minder geworden :crazy_face:

aha dit

Pff zo’n schoonmoeder had ik ook. Zij vond mij volgens mij leuker dan mijn vriend zelf, maar dat ter zijde haha. Gewoon niet te veel op ingaan en een beetje reageren met een grapje inderdaad. Als jij er nog niet aan toe bent dan ben je er nog niet aan toe… of je nu 22 of 32 bent.

haha zo’n schoonmoeder is in elk geval beter dan wat sommige anderen doormaken :open_mouth:
Maar ook wel lastig natuurlijk.

Zeg gewoon dat je eerst wilt sparen en trouwen en sparen, want je wilt natuurlijk je kinderen wel goed kunnen opvoeden en school betalen etc en ze een zo goed mogelijk jeugd gunnen. Dan kun je zo alweer 2 a 3 jaar verder zijn :slightly_smiling_face:

Daarnaast vind ik 22 als je vriend 28 is niet zo oud, ligt er natuurlijk ook aan wat voor baan misschien hij heeft als jij zou zeggen dat je wilt sparen nog.

Waarschijnlijk luistert ze beter naar je vriend. vraag hem of hij het tegen zn moeder wil zeggen. als dat niet helpt kunnen jullie evt met zn drieën aan tafel voor een serieus gesprek (een soort van interventie).

Nog een late follow-up: ik heb onlangs een baan gevonden en toen hebben we een duidelijk gezegd dat we eerst een paar jaar willen sparen voor een huis en dan pas aan kinderen toe zijn. En ze leek het prima te vinden. Opgelost!