Schoonmoeder issues

Hoihoi,

Sinds iets meer dan een half jaar heb ik een vriend, superleuk allemaal, maar ik heb een beetje problemen met zijn moeder. Of eigenlijk heeft zij problemen met mij. Ik kan heel verlegen zijn, in situaties met onbekende mensen, of waar ik zegmaar “druk” van ervaar (mensen die voor mijn gevoel boven mij staan, ook bij mijn bijbaantje heeft het 2 jaar geduurd voordat ik echt durfde te praten met leidinggevenden). En vooral dat laatste is bij mijn schoonmoeder het geval. Ze kan ontzettend klagen over het gedrag van mijn schoonzus (vriendin van haar andere zoon), en ik ben dus bang dat ze dat ook over mij doet tegen mijn vriend of de rest van de familie. Mijn vriend zei eerst steeds van niet, maar nou zei hij van de week toch dat zijn moeder er moeite mee heeft dat ik niet zoveel praat, en dat hij het gevoel heeft “ertussen in” te zitten, omdat zijn moeder het niet met mij bespreekt. Ik heb hem gevraagd me een beetje te helpen. Een gesprek te beginnen en mij erbij te betrekken als we beneden zitten bijvoorbeeld, maar dat doet hij ook niet. Dan zegt hij; ja ik heb na een hele dag ook niks meer te zeggen tegen mijn moeder.

Nou vroeg mijn oma van de week of we gister bij haar wilden eten, maar mijn schoonmoeder is vandaag jarig dus ik vroeg aan mijn vriend; wanneer vieren jullie die verjaardag?
Hij had het gevraagd aan zijn moeder, en die zei; sowieso niet zondag.
Toen kwam er een paar dagen later ineens een appje in hun groepsapp; zal ik het zondag of maandag vieren? Wanneer moet iedereen werken enzo?
De conclusie was om het maandag te doen, dus mijn vriend zegt; ja is goed dan kan ik.
En pas daarna vroeg hij aan mij; kun jij dan ook?
Maar ik zit de hele dag op school dus ik kan niet vanmiddag.
Misschien dat ik vanavond even ga, maar dan moet zijn moeder ook nog even weg, dus ik weet niet of zij er dan is. Ze wilden met alle kinderen zegmaar een cadeautje geven, maar daar heb ik niks meer van gehoord en dat geven ze dan waarschijnlijk vanmiddag. Zal ik vanavond nog wat meenemen? Met lege handen aankomen vind ik ook zowat. Aan de andere kant heeft ze mij ook niet echt uitgenodigd, en ze heeft niet eens gereageerd op mijn Gefeliciteerd berichtje.

Laatst ook. Haar dochter was jarig, ze werd 12, en ze wilden met zn allen iets leuks doen voor haar, dus dat moest ook op een datum dat iedereen kon. Toen was er een datum vastgesteld, ik vrijgeregeld van werk enzo, ging het toch niet door. En vervolgens moet ik er zelf achteraan gaan vragen om erachter te komen dat ze alsnog een verrassingsfeestje georganiseerd hebben op een andere dag, wanneer ik eigenlijk moet werken.

En nu vraag ik me dus af of ze dit soort dingen expres doet ofzo? Ik denk het niet, maar het spookt wel de hele tijd door mn hoofd. Ook omdat ik laatst de telefoon van mijn vriend had omdat ik even een appje wilde sturen naar mijn moeder. We doen nooit moeilijk over telefoons ofzo, dus ik kreeg zijn telefoon gewoon. En toen zag ik een appje van hem naar zijn broer; “nu is mijn vriendin aan de beurt bij mama, ik snap je man” oftewel; zijn moeder had weer over mij gepraat en geklaagd bij mijn vriend. Ik vind het echt naar om dat soort dingen te horen/lezen, en ik weet niet zo goed wat ik ermee moet. Mijn vriend snapt het ook niet, omdat ik bij hem totaal niet verlegen ben en hij me dus ook niet zo kent. Het komt vooral omdat ze allemaal veel ouder zijn. Mijn vriend heeft 2 broers, die 10 en 12 jaar ouder zijn dan ik ongeveer, dus hun partners zijn ook veel ouder, en mijn vriend is ook 3 jaar ouder dan ik. Ik voel me af en toe echt een broekie daar, en juist omdat ik zo stil ben krijgen zij ook het idee dat ik echt nog een “klein meisje” ben zegmaar.
Iemand tips om wat meer los te komen bij mijn schoonfamilie? En tips voor vanavond? Moet ik nog even langsgaan, en een kleinigheidje meenemen? Of kan ik het beter gewoon vermijden en niet komen? Zijn moeder is vanavond dus ook nog weg, dus ik zou eigenlijk voor mijn vriend gaan en als ik haar toevallig nog zie even feliciteren, maar dan vind ik het ook zo lullig als ik met lege handen sta.

Haha zo herkenbaar! Schoonmoeders zijn gewoon bloedirritant en niks is goed genoeg voor hun zoons.
Zou gewoon gaan en een kleinigheidje mee nemen. Wilt ze niet of is het niet goed is het haar probleem, jij hebt in ieder geval je best gedaan.
Zou t je ook niet te persoonlijk aantrekken aangezien zij ook continu zeurt over haar andere schoondochter. Is zo’n typische ‘’ niks of niemand is goed genoeg voor mijn zoon ‘’ type.

Ik heb precies hetzelfde. Mijn vriend is 7 jaar ouder en zijn broer/zussen zijn ook allemaal 10 jaar ouder dan ik (Die zijn ook allemaal getrouwd en hebben kinderen).
Zelf word ik, net zoals jou, ook heel verlegen. Weet hier zelf ook nog geen oplossing voor.

Zou een kleinigheidje meenemen.

Je mag mij ook altijd een PB sturen!

^ hoe is het gegaan vanavond?

Herkenbaar
Mijn schoonmoeder klaagt ook heel veel over mij
Maar niet waar ik bij bent, terwijl ik wel duidelijk laat weten waar ik niet van gediend ben bij haar.
Ik ben niet slim genoeg (VMBO vs Gymnasium)
Ik ben niet knap genoeg
Ik ben te dun (Ik weeg prima maar oke)
Ik heb problemen met hormonale anticonceptie en nu is ze bang dat ik geen kleinkinderen VOOR HAAR ga baren
Ik heb een ziekte in de familie en zij is bang dat ik daardoor haar perfecte zoon ongelukkig ga maken als ik het ook krijg
etc.
Daarnaast denkt ze dat ik mijn buikpijn fake om haar aandacht af te pakken.

Misschien kan je een brief schrijven
Eerst naar je vriend en deze bespreken en daarna naar je schoonmoeder.
Dan weet ze dat je echt wel wat vind en denkt maar het niet goed durft uit te spreken.
Dat is gewoon je karakter en daar heeft zij gewoon niet echt iets over te klagen bij je vriend
Hij is verliefd op jou en dat telt
Zij heeft ook een x de kans gekregen om een partner te zoeken. Het is niet aan haar om dat ook nog voor haar zoons te doen.

Ik denk dat je het maar beter kan uitmaken

Of zeg tegen je vriend dat hij moet kiezen tussen jou en zijn moeder!

^Ha lol wtf geef jij voor slecht advies.

Mijn schoonmoeder en ik hadden echt gewoon ruzie op een gegeven moment aan het begin van onze relatie, terwijl we nu zo’n beetje matties zijn en alles met elkaar bespreken. Geef het tijd, waarschijnlijk vindt ze het gewoon moeilijk om haar zoon los te laten of vindt ze het nog gewoon heel pril. Ik weet dat het heel erg moeilijk is, ik weet er alles van!

Ik zou zeker weten een cadeautje geven, dat maakt het wat minder afstandelijk. Desnoods leg je het op de keukentafel als je haar niet meer ziet, het blijft een lief gebaar.

Bedankt voor de tips allemaal! Fijn om te lezen dat ik in ieder geval niet de enige ben.
Ik had gister inderdaad nog even wat gehaald bij Rituals, ik weet dat ze dat altijd wel lekker vindt. Daar was ze wel blij mee (of ze deed goed alsof), en daarna ging ik naar boven met mijn vriend. Later nog wel even beneden gezeten, en toen was zij vooral aan het woord want er was wat gebeurd dus dat vertelde ze allemaal, maar ik heb wel een aantal keer wat gezegd/gereageerd dus ik hoop dat ze me niet te stil vond. Ik was allang blij dat de broer van mijn vriend er niet was, die schijnt er ook nogal een probleem mee te hebben dat ik niet zoveel praat haha.
En verder ga ik maar gewoon proberen toch wat vaker iets te zeggen, en me er wat minder van aan te trekken. Als ze een probleem met me hebben mogen ze dat komen melden en dan zal ik het uitleggen, maar zolang het nog via mijn vriend gaat neem ik het ook niet echt serieus. Ze heeft wel vaker van die momenten dat mijn vriend ook niks goed kan doen en ze alleen maar op alles loopt te klagen. Zal wel een (schoon)moeder dingetje zijn :’)

Ik denk dat je je echt een beetje te druk maakt hierover eigenlijk. Zijn moeder vind het gewoon lastig dat je zo stil bent en heeft blijkbaar de behoefte om daarover te praten met iemand. Vertel haar gewoon dat je het lastig vind om een gesprek aan te knopen oid maar trek het je vooral niet te veel aan. Naar mijn idee is er namelijk helemaal niet zoveel aan de hand behalve dat jij het je een beetje te persoonlijk aan trekt.
Ik bedoel dit verder ook echt helemaal niet lullig ofzo hoor en als ik verkeerd zit dan heb ik heb ik je verhaal gewoon verkeerd begrepen :slightly_smiling_face: