Schoonfamilie probleem! Help!

Hallo allemaal…
Ik denk dat Lifestyle wel een goed onderwerp is. Wist niet zo goed wat anders.

Mijn naam is Nina(17), ik heb al 15 maanden met mijn vriend(17). En ik heb een HELL van een schoonfamilie.

Mijn vriend is de rust zelf en zal nooit een vlieg kwaad doen. Wat daar bij komt is dat hij overal ‘‘ja’’ op zegt en je hem super makkelijk kan overhalen.

Hij wordt (in mijn ogen dan) belachelijk gemaakt en als een soort hulpje gebruikt door zijn ouders.

  • Hij moet alles ten eerste zelf betalen ( fiets reparatie, bril etc) En zijn ouders shoppen er op los en kopen de meest grote onzin (een 8ste zwarte broek bv.)

  • Hij mag niet van huis door de weeks. Hij mag niet bij mij komen eten en al helemaal niet slapen. Zelf nu we geen school meer hebben. Ofterwijl, hij moet alles zelf regelen, maar hij moet wel thuis blijven.

  • Hij moet ook allerlei klusjes doen. Opruimen en hond uitlaten. Dat is vrij normaal. Maar die ouders doen dat dus bijna nooit. Den zeggen ze ‘’ Ooh, ik heb geen zin hoor’’ (liggend met een fles wijn op de bank) ‘‘ga jij maar’’ zegt ze dan tegen mijn vriend.

  • Ook wordt hij uitgelachen door zijn vader, moeder, zus(19) en broertje(11). Zelfs waar ik bij zit. Hij heeft bijvoorbeeld best lang haar, en maar lachen. Ik kan het echt niet uitstaan.

Dit is niet het enige. Zijn zus heeft een soort dwangneurose ofzo. Zij heeft de moeder taak volledig op haar genomen, niet dat moet, maar ze doet het gewoon. Ook is ze een bitch. Ze komt ook gewoon in de avond, als wij al in bed liggen, even de vuile was ophalen, want ze doet de was, de strijk, de afwas, ze kookt, en maakt schoon etc. Ze heeft ook kritiek op alles wat mijn vriend doet. Alles is fout!
In het huis wordt ook amper tegen mij gepraat, ik ben onzichtbaar. Ik ben van mezelf heel spontaan, maar daar trek ik mijn mond niet open. Helemaal die zus.

We hebben daarnet ruzie, waarin hij zij ‘‘Zo hoort het nou eenmaal’’ Waarop ik heel kwaad reageerde.

Ik ben gewoon een beetje kwaad op zijn familie (moeder) en daarom leek het me handig om eens wat meningen van andere te horen over de volgende stelling:

‘’ HOORT het om zo behandeld te worden door je eigen gezin’’

Graag als je iemand kent of je het zelf ook hebt of herkent, graag even een reactie. Wat ik hou het echt niet meer uit.

Is het raar dat je op een bepaalde leeftijd zelf voor de kosten die je maakt op moet draaien? Vind ik niet, ik betaal alles sinds mijn dertiende al zelf. Ook vind ik meehelpen in het huishouden niet raar.

Het ene huishouden heeft nou eenmaal andere regels dan het andere huishouden. Alhoewel ik het wel apart vind dat ze hem zo kleineren.

Hij is hier mee opgegroeid. Hij weet dus waarschijnlijk niet beter. Je zal het denk ik maar mee moeten doen. :slightly_smiling_face:

De klusjes die hij doet is niet zo raar, maar de manier waarop zijn zus tegen hem doet en zijn ouders. Nee dat kan niet. Mijn zus is nu eindelijk ook uit huis. Maar zij speelde eerst ook altijd moedertje over mij. Hoevaak men ouders ook zeiden van bemoei je er niet mee. Ze luisterde niet. Dus bij die leeftijd is dat normaal dat van je zus. En ja de sfeer daar lijkt me niet echt prettig ofzo.

Er zijn bepaalde dingen uit je verhaal die ik wel echt heel vreemd vind hoor, alsof ze hun zoon als een huishoudhulpje beschouwen in plaats van hun kind o.ô Maar hij ziet dat waarschijnlijk niet omdat hij er zelf gewend aan is en niet beter weet. Ik vraag me ook af hoe die ruzie van daarnet/daarstraks tot stand is gekomen.
Als je een keer rustig met hem praat en laat zien dat je bezorgd bent, zonder te zeggen ‘dit is niet normaal/je familie behandelt je abnormaal’ (of iets met dezelfde strekking, zij het direct of minder direct), wat gebeurt er dan?

Hij verdient het helemaal niet, en ik vind dat gewoon zielig. Ik hou van rechtvaardigheid en openheid naar elkaar. Daarom heb ik gezegd wat ik er van vond, en zo kwam die ruzie ook tot stand.

Hij verdient het helemaal niet, en ik vind dat gewoon zielig. Ik hou van rechtvaardigheid en openheid naar elkaar. Daarom heb ik gezegd wat ik er van vond, en zo kwam die ruzie ook tot stand.

Ik vind sommige argumenten waarmee je nu komt gewoon normaal en een aantal vind ik idd wel wat apart.

Maar tel je serieus de broeken die ze hebben? Mogen ze toch zeker zelf weten. Zij werken voor dat geld en het is al helemaal niet aan jou hoe ze dat besteden

Dat snap ik wel, ik doe ook klusjes. Maar het ook niet zijn moeder, maar ook vader en zus die al het vuile werk naar hem toe schuiven, en hij durft geen nee te zeggen. Ook met dat betalen. Zijn ouders zeuren over dat ze geen geld hebben en laten hun kinderen alles (kapper, fiets, school dingen) alles zelf betalen. Terwijl ze met dat geld allemaal rommel kopen voor zichzelf.

Je hebt gelijk. Helemaal. Dat is waarschijnlijk ook de manier hoe hij word opgevoed. Bij mij thuis is dat niet zo. Ik denk dat daar ook de botsing zit. Er liggen bijvoorbeeld wel 10 paar Vans in het schoenen rek in de gang. En dan overdrijf ik niet. 1 paar minder kan toch wel, en dat geld uitgeven aan iets wat nodig is, zoals een nieuw kozijn in mijn vriend zijn kamer. Want die is al lek sinds ik daar voor het eerst kwam.

Je kunt je er aan ergeren, maar meer ook niet.
Het is wel de familie van je vriend en hij houdt van ze.
Dus een makkelijkere oplossing zou zijn om het je niet te veel te ergeren.