School of relatie?

Hee meiden,

ik heb een best raar probleem: Ik ben 17 en heb vandaag mijn eerste schooldag op mijn nieuwe school gehad. Omdat ik mijn vrienden van mijn oude school niet echt meer regelmatig zie/ga zien, wil ik wel graag wat vrienden maken op m’n nieuwe school. Normaal ben ik van mezelf heel sociaal, maar ik merk dat ik de leerlingen allemaal erg kinderachtig vind. Ze zijn ook allemaal Christelijk, maken redelijk stomme grapjes en doen blij zonder dat ze oprecht zijn. Zelf ben ik een iets vrijere Christen en ik merk dat ik meer levenservaring heb en niet echt geïnteresseerd ben in de meiden daar, hoewel ik wel opgenomen word in de groep. Ik doe m’n best om aardig te zijn, maar ik ben erg anders dan de rest daar. Ik ben heel eerlijk en direct en heb het idee dat ze daar fake-aardig zijn. Heeft iemand een idee hoe ik het leuk kan maken op m’n nieuwe school en er mijn draai ga vinden? Ik weet dat het tijd nodig heeft, maar ik wil graag een stabiele en leuke schoolsituatie omdat ik dat nodig heb om te functioneren.
Misschien komt het ook wel dat ik me niet zo prettig voel op m’n nieuwe school omdat ik nog niet erg lang een serieuze relatie heb en zo gelukkig ben met hem dat ik niets wil dan samen met hem zijn en met hem en eventueel met hem en anderen samen wat ondernemen.

Mijn probleem is dus dat ik me bijna alleen nog maar gelukkig voel als ik bij hem ben. Weet iemand wat ik moet/kan doen?

Ik hoop op reacties en sorry voor het lange verhaal :blush:

Liefs xx C

toen ik de titel al las d8 ik uhmm wil je serieus daaruit kiezen.
het is pas je eerste dag en dat is altijd moeilijk.
Ieder mens is anders, misschien moeten hun ook aan jou wennen, maar naar mate tijd kom je er wel achter wie dezelfde intresses heeft en wie niet.
Je hebt het nog te kort tijd gegeven om te beslissen waar je het gelukkigst, ja natuurlijk je boyfriend, maar school doe je voor jezelf. Dat is jou toekomst, die moet je niet zomaar vergooien vind ik dan.

Ik weet niet of je hier wat aan hebt. maarja

Ik ook :grinning_face_with_smiling_eyes:
Sorry ik weet niet echt iets.

Met wat inspanning kan het allebei wel. Ik vind niet dat als hij je enige lichtpuntje in je leven is je het uit moet maken, daar kan je naar depri van worden. Vriend en school kan vaak wel samen, maar als het vriend, school, werk en hobby’s etc. etc. word dan gaat het botsen.

dit was pas je eerste dag!
je hebt die mensen voor 't eerst gezien neem ik aan, dus geef het even de tijd om elkaar te leren kennen, misschien zitten er toch wel een paar mensen tussen waar je het goed mee kunt vinden!

Je hebt het verhaaltje niet gelezen, hè?

Lekker antwoord…

Ik denk dat je even moet afwachten, misschien dat je toch je draai kunt vinden daar en dat ze naar, jou gevoel, niet meer fake blij zijn.

even afwachen.
titel is beetje verwarrend

Ik denk dat je het even de tijd moet gunnen.
Dit was pas je eerste dag, iedereen is dan nog ietwat onwennig.

Over een tijdje kan je vast wel je draai vinden, net als je klasgenoten, en zul je elkaar beter leren kennen.

Half, ik kon het niet helemaal volgen, maar ik heb maar op het laatste gedeelte gereageerd. Dat ging geloof ik over combinatie van vriend/school?

School vind ik belangrijk. Dat jij je gelukkig voelt bij hem is wel leuk en aardig. Maar ga eerst voor een diploma… en dan heb je alle ruimte van de wereld om na te denken. Wel vervelend dat je niet echt past bij je school. Misschien als je ze beter leert kennen? Je hebt nu alleen een eerste indruk van ze. Zoiets kan altijd veranderen. Wie weet zit er iemand tussen die erg op jou lijkt. Wat geduld kan wonderen doen.

Ze heeft net haar eerste schooldag gehad en kan het niet vinden met de klas. Ze wordt er wel in opgenomen, maar ze vindt de rest kinderlijker en ze ‘vindt’ niet dezelfde hobby’s.
Ze heeft ook nog een vriendje waar ze het liefst alle tijd van de wereld mee zou doorbrengen, en gaat liever naar hem met b.v. de bioscoop dan met iemand anders. Daardoor heeft ze er ook niet echt zin meer in, met die nieuwe mensen van school.

OK nou dan heb ik het dus duidelijk verkeerd begrepen. Komt ook een beetje door de titel, daardoor had ik al verwacht dat het over een vriend ging, een beetje verwarrend met de inhoud. Maargoed, vergeet mijn post dan maar.

Haha, ik had ook een heel ander verhaaltje verwacht hoor.

Sorry jongens dat het zo vaag overkomt. Ik had de titel ook eerst gemaakt en toen m’n verhaal er niet echt rekening mee gehouden. Maar whatever, ik hoef geen keuze te maken tussen m’n vriendje en school: Ik wil gewoon sowieso bij m’n vriendje blijven, en hij steunt me ook heel erg met m’n nieuwe school en hij is zelf ook wel ambitieus en slim. Ik wil sowieso m’n VWO-diploma halen, daar niet van, maar ik vraag me gewoon heel erg af of ik niet beter privé-onderwijs of een andere school kan krijgen. Mijn vriend is erg volwassen en ik heb het idee dat ik ook al wel wat volwassener en serieuzer ben over mijn leven in vergelijking met deze Christelijke leeftijdsgenoten.
Kortom: ik ben gewoon een beetje depri en voel me heel erg kut na m’n eerste schooldag, omdat m’n vriend nu begeleider is op brugklaskamp dus ik hem nu niet echt als steun heb.

Maar m’n grootste probleem is nog wel dat ik geen behoefte meer heb aan sociale contacten. Begrijp me niet verkeerd, het is niet dat ik mensen wil negeren of ontlopen, maar ik vind gewoon geen diepgang meer in de contacten die ik maak waardoor ik een heel sterk verlangen heb naar m’n vriend, omdat ik dat bij hem wel vind. Ik voel me momenteel alleen gelukkig in samenzijn met m’n vriend. Zal ik dat hem vertellen of zal ik er met iemand anders over praten? Ik weet gewoon niet zo raad met deze situatie…

Trouwens wel echt bedankt voor de reacties tot nu toe :slightly_smiling_face: @ Sleipnir, jij weet precies wat ik bedoel.

Dat heeft iedereen toch wel een beetje begin van het jaar? Een vriendschap moet groeien, mss heb je niet meteen een beste vriendin ofzo, maar kom je later in het jaar wel iemand tegen die je goed ligt. Ik zou me iig nu nog geen zorgen maken, eerste indruk is niet altijd de goeie Mss zie je ook nog eens wat mensen over het hoofd.

–btw over je titel. Ach, ik vond het gewoon verwarrend om het in je titel ging over je vriend en in je verhaaltje half over contacten op school en op het eind je vriend. Maar ach, het is nu duidelijk :3

Nee ik denk niet dat iedereen dat heeft in het begin van het jaar. Ik ben echt anders en die meiden zitten al vijf jaar bij elkaar in de klas en gaan ook vaak samen naar de kerk en doen dingen samen. Ik ben daar niet in geïnteresseerd. Het nare is dat er heel veel meiden wel leuk met elkaar om gaan maar de groep is heel erg verdeeld in tweetallen.
Ik zit gewoon met m’n gedachten in een ideale situatie: privé-onderwijs en samenwonen met m’n vriend. Ik voel me te volwassen. Weet alleen niet echt de motivatie te vinden om een dag door te komen. Iemand tips?

Het heeft sowieso nog tijd nodig!
Pas na een maand of 3 ken je de persoonlijkheden van de mensen op je school/uit je klas beter.

Maar gaat echt ELK meisje/jongen naar de kerk? Nah, je hebt wel gelijk dat jouw situatie lastiger is. Anders dan als je naar een nieuwe school gaat kom je in een klas waar al vriendschappen zijn, je moet dan ineens vrienden worden met ‘een groep’. Dat is wel lastiger. Maar vooralsnog, ik denk dat je het beter eerst kan afwachten voor je je zorgen gaat maken. Zoals ik in mijn vorige post zei, mss komt er een vriendschap uit onverwachte hoek. Het kan nu nog alle kanten opgaan.

Je moet in het begin een beetje geduld hebben. Natuurlijk had je liever gehad dat je eerste dag ‘Wauw, wat een leuke klas!’ was.
Het leven is niet altijd zo rooskleurig. Zoiets kan je pas na een week of 2 echt beseffen.
Wie weet is er wel eentje in die groep die diep vanbinnen toch een beetje zoals jou is? :slightly_smiling_face: