Schizofrenie.

hai, is iemand van jullie bekend met schizofrenie?

schi·zo·fre·nie de; v geestesziekte waarbij normaal denkvermogen wordt afgewisseld met verward denken en dat gepaard gaat met een verkilling vh gevoelsleven

http://nl.wikipedia.org/wiki/Schizofrenie

Nee. Ik kan me nog wel een topic herinneren van een meisje met een schizofrene vriend.

Een beetje, mijn moeder heeft een ‘‘schizofrene affectieve stoornis’’

Ik heb 'r een boek over gelezen. Was best heftig.

http://i52.tinypic.com/2s8ra5d.jpg

is dat dat je twee personen bent? om het maar hard te zeggen?
of zit ik nu verward met iets anders

Het woord schizofrenie betekent letterlijk “gespleten geest”. Deze vertaling heeft tot nogal wat misverstanden rond schizofrenie geleid. Mensen die aan de ziekte lijden, hebben namelijk géén gespleten geest of hersenen die gespleten zouden functioneren. Ook is inmiddels bekend dat deze mensen géén gespleten persoonlijkheid hebben; ze bestaan niet uit meerdere, verschillende personen. Schizofrenie wordt namelijk vaak verward met dissociatieve identiteitsstoornis. De gespletenheid bij schizofrenie uit zich niet, zoals vaak wordt gedacht, in een meervoudige persoonlijkheid, maar in een beeld waarbij de samenhang in het denken, tussen waarneming en gedachten en tussen emoties en gedachten in ernstige mate is afgenomen, althans voor anderen minder goed invoelbaar is.

ik ben er bekend mee in die zin dat ik weet wat het inhoudt, hoe het behandeld wordt ennnnnnnnnnn al dat soort dingen.
Wieso?

ik heb een aantal weken geleden deze diagnose gehad. ik was een beetje opzoek naar iemand die ik in het zelfde schuitje zit, of het liefst zat. de laatste tijd is het nogal afzien omdat ik op dit moment in ‘actieve fase’ zit van de ziekte. hierin heb je dus veel last van de symptomen.

Oké, dit wordt misschien een rare vraag maar: hoe voelt dat nou?
Merk je dat er wat verkeerd is?

sinds een maandje of 2 hoor ik wel eens dingen die er niet zijn. begon een beetje met dat ik echt mijn vader naar boven mijn naam hoorde roepen en ik dan naar beneden ging om te vragen wat er was maar er dus niet geroepen was. laatst heb ik mijn ouders ook wakker gebeld omdat ik ervan verzekerd was dat er iemand beneden liep, ik hoorde ze praten en deuren open dichtdoen; maar er was dus niks.
ik heb zelf helemaal niet door dat ik het mezelf verbeeld, voor mij gebeurd het echt. maar achteraf vind ik het genant, zelfs tegenover mezelf.

Van het denken dat je geroepen wordt, heb ik ook wel eens last, maar ik dacht eigenlijk meer dat het ‘normaal’ was.

kan ook normaal zijn denk ik. maar voor mij begon daar het ‘dingen horen die er niet zijn’.

wel eens van gehoord en volgens mij heb ik er ook wel eens een boek over gelezen

Sterkte ermee!

Aha oké, en wat voor hulp krijg je?

Ik heb er trouwens wel eens een boek over gelezen;
Al mijn vrienden zijn gek van Sara Anstadt

Erg interessant boek.

ik moet eigenlijk 3 maanden zonder medicijnen naar Rotterdam toe (woon in zeeland). ik slik nu verkeerde medicijnen waar ik helemaal aan verslaafd ben door een verkeerde diagnose, maar daar moet ik dus eigenlijk vanaf. aangezien ik net voor mijn eind examens zit, ga ik dat dus niet doen.
ik moet 1 keer per week op gesprek maar ik verwacht eigenlijk niet dat dit heel veel effect zal gaan hebben.

Ik weet er niet veel over.
Ik heb wel eens trekjes dat ik dingen hoor die er niet zijn.
Mensen die mij roepen of die iets zeggen. Toen ik jonger was had ik het heel erg, en ik dacht dat het volkomen normaal was.
Soms zei er dan iemand tegen mij (in mijn hoofd): “Pas op, je doet het fout.” of iets anders: “Waarom ga je geen boek lezen?”. Maar ook vaak genoeg dingen die er niet waren, bijvoorbeeld dat ik een kat hoorde terwijl ik op school in de klas zat ofzo. Of dat ik muziek hoorde die er niet was. Ik zag ook weleens dingen die er niet waren. Op een gegeven moment wist ik gewoon dat het er niet was. Toen stopte het. Alleen als ik soms last heb van een zware depressie of soms gewoon random heb ik weer dergelijke dingen. Ik zat laatst een toets te maken toen er opeens like all out of random een meisje voor mijn bureau stond. Ik schrok eerst wel maar meestal als ik gewoon helder na denk weet ik wel wat echt is en wat niet.
Maar soms kan ik dat ook niet.

Zo dat is zwaar klote. En ik denk ook dat een gesprek 1 keer per week ook niet echt helpt.

Maar kan je er wel ooit nog eens helemaal vanaf komen, zonder medicijnen of andere troep?

Nee schizofrenie is chronisch. voor iedereen is het beloop anders, maar over het algemeen is het goed in de perken te houden met medicatie en therapie :slightly_smiling_face: